Τι θα γινόταν αν η Μισέλ Μοργκάν δεν έχανε για τα μέτρια αγγλικά της από την Ινγκριντ Μπέργκμαν τον ρόλο στις «Υποψίες» του Χίτσκοκ; Αν είχε μικρότερο κασέ και ο Μάικλ Κέρτις δεν έπαιρνε με τα μισά λεφτά, πάλι την Μπέργκμαν, στην «Καζαμπλάνκα»;
Αν ήταν πιο ανοιχτή στις επιλογές της και δεν έλεγε «όχι» στον Βισκόντι για το «Senso» και στον Αντονιόνι για τη «Νύχτα»; Θα είχε κάνει ίσως λίγο μεγαλύτερη καριέρα και θα βλέπαμε συχνότερα τις ταινίες της, ακόμη και σήμερα. Τον τίτλο, όμως, των «πιο όμορφων ματιών του κινηματογράφου» δεν θα τον γλίτωνε η Γαλλίδα σταρ, που πέθανε το βράδυ της Τρίτης σε ηλικία 96 χρόνων.
Γεννημένη το 1920 με το όνομα Σιμόν Ρουσέλ στη γαλλική επαρχία, το τολμηρό κορίτσι με το εκθαμβωτικό, έντονα γαλάζιο βλέμμα, μπήκε από τα 14 στον χώρο του σινεμά με το «Gribouille» (1937) του Μαρκ Αλεγκρέ, αλλά η ταινία που την καθιέρωσε (ως ηθοποιό και κυρίως σύμβολο) ήταν το «Λιμάνι των Αποκλήρων» του Μαρσέλ Καρνέ (1938) στο πλευρό του Ζαν Γκαμπέν, ντυμένη από την Κοκό Σανέλ στα στοιχειώδη της φαμ φατάλ: καπαρντίνα και μπερέ.
Ο πόλεμος την ανάγκασε, Ευρωπαία ντίβα πια, να καταφύγει στις ΗΠΑ. Μεγάλα πράγματα όμως δεν έκανε στο Χόλιγουντ, παρόλο που προσπάθησε πολύ, υπέγραψε συμβόλαιο με την RKO και έπαιξε σε πολλές ταινίες, όπως στο «Passage to Marseille» (1944) του Μάικλ Κέρτις, συμπρωταγωνίστρια του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ.
Η απελευθέρωση την έφερε πίσω στη Γαλλία, πήρε το βραβείο ερμηνείας στο πρώτο Φεστιβάλ των Κανών (1946) με την «Ποιμενική Συμφωνία» του Ρομπέρ Ντελανουά, έγινε παρτενέρ του Ζεράρ Φιλίπ στο «Les grandes manoeuvres» (1955) του Ρενέ Κλερ, αλλά ήδη, όπως έγραψε η «Μοντ», η πανέμορφη Μισέλ Μοργκάν ανήκε σε μια άλλη εποχή, το άστρο της έσβηνε. Το 1977 έβγαλε την αυτοβιογραφία της με τίτλο «Avec ces yeux-la» (Με τέτοια μάτια).
-320x213.jpg)
