Ένα ζήτημα που απειλούσε να τινάξει για τα καλά στον αέρα την όποια κανονικότητα έχει επιτευχθεί γύρω από το ποδόσφαιρο τις τελευταίες δύο εβδομάδες ξεκαθάρισε μάλλον χθες (Τετάρτη) μέσα στην απεργία των δημοσιογράφων.
Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε την αίτηση ακύρωσης του διορισμού της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής (ΠΔΕ) στην ΕΠΟ τουλάχιστον ως προς το αίτημα για έκδοση προσωρινής διαταγής μέχρι την κύρια εκδίκαση στις 9 Ιανουαρίου.
Θεωρείται πάντως πως η συγκεκριμένη απόφαση δείχνει τον δρόμο και για την κύρια εκδίκαση και μάλλον είναι απίθανο η αίτηση ακύρωσης του διορισμού να έχει εκεί καλύτερη τύχη.
Την αίτηση ακύρωσης έκανε ο Ανδρέας Μαλάτος, ανώτερος υπάλληλος της ΓΓΑ και καθηγητής Αθλητικού Δικαίου, με την ιδιότητα του μέλους του σωματείου Α.Ε Ηράκλειο. Το τελευταίο όμως αμφισβήτησε την ιδιότητα του Μαλάτου σαν μέλος του και προσκόμισε και έγγραφο που βεβαίωνε τη διαγραφή του, σε ημερομηνία αρκετά προγενέστερη της προσφυγής κατά της ΠΔΕ στην ΕΠΟ.
Αν η προσφυγή είχε γίνει δεκτή, υπήρχε πλέον πολύ ισχυρό το ενδεχόμενο του ποδοσφαιρικού Grexit, ενώ θα ήταν και ένα πολύ σοβαρό πλήγμα για την πολιτική ηγεσία του Αθλητισμού, τόσο τη νυν όσο –και μάλλον περισσότερο- την προηγούμενη, δηλαδή τον Σταύρο Κοντονή.
Ο πρώην υφυπουργός Αθλητισμού είχε επενδύσει πολλά στην προσπάθεια να προκαλέσει παρέμβαση της FIFA στο ελληνικό ποδόσφαιρο, με την κατεύθυνση που έχει η τωρινή.
Πάντως αν και επίσημες τοποθετήσεις δεν υπήρξαν, κυβερνητικοί κύκλοι υποστήριζαν το τελευταίο διήμερο πως η κίνηση του Μαλάτου το πιθανότερο είναι να είχε κυρίως κομματικό χαρακτήρο, με «σφραγίδα» Νέας Δημοκρατίας, με την οποία συνδέεται.
Κάποιοι μάλιστα έκαναν λόγο και για «διευθυντήριο» εντός αξιωματικής αντιπολίτευσης, που έπαιξε ρόλο στην ιστορία με την προσφυγή κατά της διοίκησης της ΕΠΟ.
Στην τελευταία είναι φανερό πως υπάρχει αμηχανία το τελευταίο διάστημα για την επιτυχία των πολιτικών παρεμβάσεων στο ποδόσφαιρο. Δεν βρίσκουν κάποιον τρόπο να παρέμβουν ουσιαστικά στις εξελίξεις, μάλλον εκτίθενται για το ότι τόσο εκείνοι όσο και οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ μόνιμα «κρύβονταν» πίσω από τον «μπαμπούλα FIFA» και ήταν απλοί θεατές στις εξελίξεις στο ποδόσφαιρο, που απασχολούσαν –για τους λάθος λόγους όμως- το Πανελλήνιο.
