Από Δευτέρα σε Δευτέρα και από ορόσημο σε ορόσημο μας πάνε οι εταίροι της ΕΚΤ και της ΟΝΕ, μαζί και οι συνεταίροι του ΔΝΤ. Αλλως και θεσμοί ονομαζόμενοι.
Αντί της παλαιάς τρόικας, που με τον καιρό, από Δευτέρα σε Δευτέρα και από ορόσημο σε ορόσημο, προήχθη σε κουαρτέτο. Ποτέ δεν κατάλαβα, πώς από την τρόικα (άρμα με τρία άλογα) περάσαμε στο κουαρτέτο (σύνολο από τέσσερα μουσικά όργανα) και όχι στο τέθριππο (άρμα με τέσσερα άλογα).
Πιο κοντά στη σκληρή πραγματικότητα, ακόμα και με το συμβολισμό τους, είναι η τρόικα και το τέθριππο. Καθώς στους αρχαίους ιππικούς αγώνες, στις αρχαίες αρματοδρομίες ως νικητές δεν θεωρούνταν οι ιππείς ή οι οδηγοί των αρμάτων, οι ηνίοχοι, αλλά οι ιδιοκτήτες των αλόγων, οι ιππότροφοι, που ήταν και αυτοί που στεφανώνονταν.
Για να ξέρουμε και τι μας γίνεται δηλαδή, από την αρχαιότητα ακόμα. Δεν πα’ να σκοτωνόσουν στις ιπποδρομίες, η τιμή ανήκε, μαζί και ο στέφανος της δόξας, σ’ αυτόν που είχε το άλογο. Κατανοητόν;
Ετσι και τώρα, άλλη μία Δευτέρα/ορόσημο, η ερχόμενη, θα καθορίσει, όσα δεν καθόρισαν οι προηγούμενες Δευτέρες/ορόσημα (χοντρικά: 52 εβδομάδες ο χρόνος, επί 6 χρόνια, 52Χ6=312 Δευτέρες-ορόσημα ελπίδας…), γενικά ελπίδας, αορίστως… για ένα πουκάμισο αδειανό για έναν Σόιμπλε, μία Λαγκάρντ που λέει ο λόγος.
Γιατί η ελπίδα είναι ίδιον, είδος διαστροφής, των απελπισμένων. Εάν εκλείψει η ελπίδα, εκλείπουν, ως είναι φυσικόν, και οι απελπισμένοι. Οπότε επέρχεται ισορροπία. Στοιχειώδες.
Διότι αν, παρ’ ελπίδα, παρέλθει και η ερχόμενη Δευτέρα άπρακτος και, συναποκομίζουσα το ορόσημό της, την κάνει κατά την παραπάνω Δευτέρα ή την πρώτη Δευτέρα του άλλου μήνα ή του μήνα χωρίς Δευτέρα ή μιας Δευτέρας χωρίς μήνα, ε, δεν θέλει και πολύ ο άνθρωπος να λασκάρει, περιμένοντας πότε θα σημάνουν οι καμπάνες της ποσοτικής χαλάρωσης…
