Το τελευταίο Βαλς στο Παρίσι

Στη Γαλλία γύρισε η σελίδα της προεδρίας του Φρανσουά Ολάντ, μετά την ανακοίνωσή του ότι δεν θα διεκδικήσει νέα θητεία και τη χθεσινή παραίτηση του Μανουέλ Βαλς.

Πρωθυπουργός διορίστηκε ο Μπερνάρ Καζνέβ, πρώην υπουργός Εσωτερικών, 53 ετών, προσωπικότητα με μεγάλο κύρος, έμπιστος υποστηρικτής του Γάλλου προέδρου.

Από σήμερα θα διευθύνει μια κυβέρνηση υπηρεσιακού χαρακτήρα, η οποία επί πεντάμηνο θα διεκπεραιώνει τις τρέχουσες υποθέσεις και θα εκπροσωπεί τη χώρα σε διεθνές επίπεδο.

Το σημαντικό υπουργείο Εσωτερικών ανέλαβε ο «ολαντικός» Μπρούνο Λε Ρου, 51 ετών, πρόεδρος της σοσιαλιστικής ομάδας στην Εθνοσυνέλευση, ειδικός για θέματα ασφάλειας και αστυνομίας στο Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Μόνο δύο κυβερνητικά στελέχη αντάλλαξαν υπουργεία. Τον ρόλο του υφυπουργού εντεταλμένου για τις σχέσεις με το Κοινοβούλιο που εκπλήρωνε ο Ζαν-Μαρί Λε Γκιεν ανέλαβε ο Αντρέ Βαλινί, ο οποίος ήταν υφυπουργός Ανάπτυξης και Γαλλοφωνίας.

Στη θέση που είχε ο Βαλινί μεταφέρθηκε ο Λε Γκιεν, ο οποίος απομακρύνεται από ένα σημαντικό πολιτικό αξίωμα πληρώνοντας το τίμημα της ένθερμης υποστήριξής του προς τον Βαλς…

Πολιτικοί αναλυτές τονίζουν ότι ο Φρανσουά Ολάντ θέλησε να πλαισιωθεί στο τέλος της θητείας του από προσωπικότητες της απόλυτης εμπιστοσύνης του.

Αλλά δεν προχώρησε σε ευρύτερο ανασχηματισμό για να μη δημιουργήσει μνησικακίες δίνοντας την εντύπωση ότι διώκει όσους δείχνουν προτίμηση στον Βαλς.

Σε δημόσια εμφάνισή του ο Γάλλος πρόεδρος δήλωσε χθες ότι προτεραιότητά του στο τέλος της θητείας του είναι «η προστασία των Γάλλων από τις απειλές της τρομοκρατίας». Τόνισε επίσης:

«Θα ενεργήσω για την προστασία της εθνικής συνοχής, του τρόπου ζωής, των ελευθεριών, του κοινωνικού μοντέλου και την προετοιμασία του μέλλοντος».

Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Ifop-Fiducial, η δημοφιλία του Φρανσουά Ολάντ ανέβηκε σε ποσοστό 29% (+13) μετά την απόφασή του να μη διεκδικήσει δεύτερη προεδρική υποψηφιότητα.

Η νέα κυβέρνηση φαίνεται να προωθεί την παράταση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης γιατί υπάρχουν κίνδυνοι έξαρσης της τρομοκρατίας με στόχο την αποσταθεροποίηση σε προεκλογική περίοδο.

Η Γαλλία ενδέχεται να γίνει στόχος επιθέσεων στη μεταβατική περίοδο πολιτικής εξουσίας που διανύει η χώρα, οπότε οι γαλλικές αρχές βρίσκονται σε ετοιμότητα.

Στο παρελθόν, σειρά από πολύνεκρες επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν παραμονές των προεδρικών εκλογών και προκάλεσαν ισχυρό πλήγμα στη χώρα.

Οι εξελίξεις στην πολιτική σκηνή δείχνουν ότι παρά τις προσπάθειες που γίνονται από την ηγεσία του Σοσιαλιστικού Κόμματος για την ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων, οι διχασμοί στην Αριστερά συνεχίζονται.

Οι εκκλήσεις που απευθύνουν προσωπικότητες για μία και μοναδική προκριματική εκλογή που θα αναδείξει έναν κοινό υποψήφιο μένουν χωρίς ανταπόκριση.

Πολλές επιφυλάξεις δημιούργησε ο Μανουέλ Βαλς δηλώνοντας ότι θα αναλάβει τον ρόλο του «συμφιλιωτή» της διχασμένης Αριστεράς. Οι πολιτικοί του αντίπαλοι τονίζουν ότι «είναι προσωπικότητα που διχάζει».

Σκληρή κριτική δέχεται ο πρώην πρωθυπουργός για τον «αυταρχικό» χαρακτήρα του, τις συνεχείς αντιπαραθέσεις του, την «υπέρμετρη φιλοδοξία του», τη «σκληρότητα του ταυρομάχου».

Τα σχόλια των ΜΜΕ ήταν ψυχρολουσία για τον Βαλς στο ξεκίνημά του για την κούρσα των προεδρικών εκλογών. Η επίδειξη θετικών προθέσεων δεν έπεισε.

Τσουχτερά είναι τα σχόλια ορισμένων αναλυτών που εκτιμούν ότι «ο Βαλς είναι ο Σαρκοζί της Αριστεράς». «Καλά τα λόγια, αλλά πού είναι τα έργα»;

«Ο Βαλς αυτοανακηρύχτηκε υπέρμαχος της συμφιλίωσης. Ενώ ο ίδιος γνωμοδότησε ότι οι δύο τάσεις της Αριστεράς είναι “ασυμβίβαστες” και οδηγούν σε διαζύγιο, τώρα θέλει να ενώσει τους πάντες. Εργο δύσκολο.

»Είναι πολύ στενός ο χώρος ανάμεσα στη φιλελεύθερη Αριστερά και στο μπλοκ κατά της παγκοσμιοποίησης. “Μπλοκαρισμένος” ανάμεσα στον Μακρόν και τον Μοντεμπούρ ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί.

»Το να αναδειχτεί προεδρικός υποψήφιος των Σοσιαλιστών -αυτός που είχε λάβει στις προκριματικές εκλογές του 2011 ποσοστό 5%- θα ήταν ένα μεγάλο κατόρθωμα».

Δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Ifop που δημοσιεύθηκε χθες δείχνει ότι ο Φιγιόν θα νικήσει τη Λεπέν στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, ενώ κανένας από τους υποψήφιους του Σοσιαλιστικού Κόμματος δεν θα βρισκόταν υψηλότερα από την πέμπτη θέση.