Μια εκτέλεση με αρκετά ερωτήματα

Η σύλληψη και η εκτέλεση του Ανις Αμρι, στις τρεις μετά τα ξημερώματα της περασμένης Παρασκευής, επέτρεψε στους Ιταλούς να υποστηρίξουν, εμμέσως πλην σαφώς, ότι διαθέτουν την αποτελεσματικότερη αστυνομική δύναμη στην Ευρώπη, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις μεγάλες χώρες της γηραιάς ηπείρου.

Τις λεπτομέρειες των επαφών που οδήγησαν στη σύλληψη μπορεί και να μην τις μάθουμε ποτέ, αλλά μέχρι αυτήν τη στιγμή οι ιταλικές αρχές υποστηρίζουν ότι ο Αμρι εντοπίστηκε τυχαία λίγο έξω από το Μιλάνο, στο Σέστο Σαν Τζοβάνι, από μια περίπολο, και στο πλαίσιο ελέγχου ρουτίνας δυο αστυνομικοί τού ζήτησαν την ταυτότητα ή το διαβατήριό του.

Εκείνος πρώτα προσπάθησε να τους πείσει πως ήταν Ιταλός από την Καλαβρία, και αμέσως μετά έβγαλε περίστροφο από το σακίδιο και πυροβόλησε. Οι δυο άνδρες, όμως, με καλά αντανακλαστικά, αντέδρασαν αμέσως και τραυμάτισαν θανάσιμα τον Τυνήσιο. Οταν έφτασε το ασθενοφόρο των πρώτων βοηθειών, ο γνωστότερος καταζητούμενος στην Ευρώπη, ήταν ήδη νεκρός.

Αυτό είναι και το χρονικό της όλης ιστορίας, σύμφωνα με τα όσα έγιναν επισήμως γνωστά, αλλά και τις διαρροές του υπουργείου Εσωτερικών της Ρώμης.

Υπάρχουν, όμως, διάφορες ενστάσεις και προβληματισμοί. Πρώτον, όσον αφορά τη δημοσιοποίηση των ονομάτων των δύο αστυνομικών.

Ο επικεφαλής του ιταλικού υπουργείου Εσωτερικών, αλλά και ο πρωθυπουργός Πάολο Τζεντιλόνι, θέλησαν να τους ευχαριστήσουν με έμφαση, για την υποδειγματική συμπεριφορά τους.

Μόνον έπειτα από κάποιες ώρες, αρκετοί Ιταλοί άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι ίσως δεν θα έπρεπε να δημοσιοποιηθούν τα στοιχεία των δύο ανδρών για να μην εκτεθούν σε τυχόν αντίποινα των ισλαμιστών τρομοκρατών.

Η επίσημη θέση του υπουργού Εσωτερικών, Μάρκο Μινίτι, είναι ότι η νέα αυτή μορφή τρομοκρατίας δεν συνηθίζει να στοχοποιεί μεμονωμένα πρόσωπα αλλά ομάδες με συγκεκριμένη ταυτότητα. Οτι μπορεί να κινδυνεύει, δηλαδή, η αστυνομία στο σύνολό της, αλλά όχι αποκλειστικά κάποια μέλη της.

Υπάρχουν αναλυτές, όμως, οι οποίοι δεν είναι απόλυτα βέβαιοι γι’ αυτό, και θεωρούν ότι ο ISIS θα μπορούσε να προσπαθήσει -αν μη τι άλλο για προπαγανδιστικούς λόγους- να πλήξει έναν από τους δύο αστυνομικούς που σκότωσαν τον Αμρι, ή και κάποιον συγγενή του.

Παράλληλα ο Λούκα Σκατά και ο Κρίστιαν Μόβιο παρουσιάστηκαν σχεδόν ως ήρωες· ήταν προφανώς αποτέλεσμα μιας βιαστικής προσέγγισης του όλου θέματος. Διότι τίποτα, πλέον, δεν μπορεί να αποσιωπηθεί στην εποχή του διαδικτύου.

Οπως γράφει η Ιταλίδα δημοσιογράφος Σελβάτζια Λουκαρέλι, ο αστυνομικός που δολοφόνησε τον Αμρι «είχε γράψει ότι οι γυναίκες είναι σκύλες, φωτογραφιζόταν ενώ χαιρετούσε φασιστικά και δήλωνε νοσταλγός του Μουσολίνι». Πριν από τους δημόσιους επαίνους, προφανώς, χρειάζεται και μια προσεκτική εξέταση βιογραφικών.

Και δεύτερον: ο Αμρι, βεβαίως, όπως προκύπτει, ήταν ένας στυγνός δολοφόνος και εγκληματίας. Αλλά να πανηγυρίζει, κανείς, για τον θάνατο ενός ανθρώπου (ακόμη και για τον χειρότερο του κόσμου) παραμονές Χριστουγέννων, είναι μάλλον ηθικά κατακριτέο. Το κατάλαβαν και πολλοί μετριοπαθείς Ιταλοί καθολικοί.