Αναπάντητο από τον γενικό διευθυντή του ΠΑΣΟΚ έμεινε, όπως άλλωστε αναμενόταν, το… ρητορικό ερώτημα που υποβλήθηκε κατά τη χθεσινή ακρόασή του από την Εξεταστική Επιτροπή της Βουλή για τον χρόνο και τον τρόπο αποπληρωμής του τραπεζικού χρέους του κόμματος, το οποίο υπενθυμίζεται πως υπερβαίνει τα 190 εκατομμύρια ευρώ.
Ο σχετικός σχολιασμός του Νίκου Σαλαγιάννη, που ανέλαβε καθήκοντα τον Απρίλιο του 2012, σε συνδυασμό με την «αυτοκριτική» από την πλευρά του κόμματός του, που ανέπτυξε κατά τη διάρκεια της συζήτησης, επιβεβαίωσε πλήρως το αντικείμενο των εργασιών της Εξεταστικής που διερευνά τα «θαλασσοδάνεια» των κομμάτων και των ΜΜΕ.
Ο κ. Σαλαγιάννης παρομοίασε τα δάνεια των κομμάτων με χιονόμπαλα που τρέχει στην πλαγιά, παραδέχτηκε πως «τα κόμματα χρηματοδοτούσαν απερίσκεπτα τις υπερβάσεις των οικονομικών τους δυνατοτήτων με δανεικά αντί να περιορίσουν τις δαπάνες τους», ενώ… απώθησε στο αβέβαιο μέλλον την αποπληρωμή του χρέους του ΠΑΣΟΚ, αφού, όπως είπε, «κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πόσο θα διαρκέσει το τσουνάμι της κρίσης και ποια θα είναι τα ποσοστά κάθε κόμματος στις επόμενες εκλογές».
Την ίδια στιγμή ο ίδιος διαβεβαίωσε πως το κόμμα του αναγνωρίζοντας «τις οφειλές του και την ηθική του υποχρέωση απέναντι στις δανείστριες τράπεζες» βρίσκεται σε διαρκή συνεννόηση μαζί τους για την προσφορότερη λύση και ταυτόχρονα καταβάλλει όσο περισσότερα χρήματα μπορεί (υποστήριξε ότι από το 2011 μέχρι σήμερα έχει πληρώσει 15 εκατομμύρια ευρώ).
Ο γενικός διευθυντής του ΠΑΣΟΚ αναφέρθηκε στις παθογένειες του πολιτικού συστήματος αποδίδοντας σημαντικό μερίδιο ευθύνης και στις ίδιες τις τράπεζες που τροφοδοτούσαν τη νοοτροπία του αλόγιστου δανεισμού, έκανε αναδρομή στο «αμαρτωλό» παρελθόν των κομμάτων γενικά και του ΠΑΣΟΚ ειδικότερα, καθώς, όπως υποστήριξε, εξελίχθηκε στη λογική «εμείς να τη βγάλουμε καθαρή τώρα, και το μέλλον ας το φορτωθούν οι άλλοι».
Εξειδικεύοντας έτι περαιτέρω τις αιχμές του για την οικονομική διαχείριση του ΠΑΣΟΚ επί προεδρίας Γ. Παπανδρέου, δήλωσε πως «το 2006 και το 2007 όντως θα μπορούσε να είχε γίνει περιορισμός των δαπανών».
Αναφέρθηκε συγκεκριμένα στη μεταφορά των γραφείων στην Ιπποκράτους όπου το κόμμα κατέβαλλε μίσθωση ενός εκατομμυρίου ευρώ τον χρόνο, σε αντιδιαστολή με τα 36.000 ευρώ της Χαριλάου Τρικούπη, και, ακόμη πιο συγκεκριμένα, χαρακτήρισε «ατυχές γεγονός» την εγκατάσταση εξοπλισμού γυμναστικής στα γραφεία της Ιπποκράτους.
«Αυτά τα διέλυσα πάραυτα…» είπε.
