Έφυγε από τη ζωή, στα 78 του χρόνια, ο δημοσιογράφος Λουκάς Θανασέκος. Μέλος της Ενωσης Περιοδικού Τύπου και αργότερα μέλος της Ενωσης Συντακτών. Εργάστηκε σε πολλές εφημερίδες (Αυγή, Μεσημβρινή, Αθηναϊκή, Νίκη, Λόγος) και στο περιοδικό Πολιτικά Θέματα. Υπήρξε ένας από τους καλύτερους δασκάλους, εργαζόμενος κυρίως ως rewriter.
Εξέδωσε τα βιβλία: «Ψηλά τις ψυχές» (ποιήματα, προλογισμένα από τον Γιάννη Σκαρίμπα), 1957. «Εισαγωγή εις την έννοιαν των συντελεστών της παραγωγής», 1961. «Αναφορά στην ειρήνη» (δοκίμιο-ανάτυπο από την Π.Ο. Ερευνα), 1964. «Κρίση ηθικής και δικαίου στην οικογένεια» (δοκίμιο), 1966. «Μνημόνιο για το New Lanark» (μελέτημα για τα 200 χρόνια από τη γέννηση του Ρόμπερτ Οουεν), 1973 -η κυκλοφορία του απαγορεύτηκε με τη χουντική εγκύκλιο της 2ας Ιουνίου 1973. «Ο άλλος τύπος» (μαθήματα δημοσιογραφίας), έκδοση της Ενωσης Συντακτών Περιοδικού Τύπου, 1990. «Τα γυάλινα πανιά και οι σίσσυφοι του Ευρίπου», Ρόπτρο του Βόλου, 1994. «Οι περιπέτειες του Θεού», Ροές, 1998. «Η γυναίκα χωρίς φύλο», Ροές, 1998 και «Οι εραστές της πλατείας», μυθιστόρημα, από τις Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2003.
Ο Λουκάς Θανασέκος ήταν παντρεμένος με τη ζωγράφο Μαρία Ρέγκου. Πέθανε την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου στο Σισμανόγλειο Νοσοκομείο και κηδεύτηκε χθες στο Α’ Νεκροταφείο της Αθήνας.
Τα τελευταία χρόνια είχε τακτική συνεργασία με τη σαββατιάτικη έκδοση της «Εφημερίδας των Συντακτών».
Θα μας λείψει…
Από τον αποχαιρετισμό του Παναγιώτη Μήλα:
Σίγουρα δεν θα του άρεσε…
…να ακούει καλά λόγια για το έργο του και θα δανειζόταν τους στίχους του φίλου μας Στέφανου Μεσσήνη για να μας πει:
«Επικαλούμαι τ’ άγια πνεύματα – την ψιλή και τη δασεία. Οπως επίσης και τη λήγουσα, την παραλήγουσα, την προπαραλήγουσα»…
…ώστε κανείς να μην κάνει αυτό τον αποχαιρετισμό.
-Σίγουρα δεν θα του άρεσε…
…να υπενθυμίσουμε όσα έπραξε, ανιδιοτελώς. Ούτε όσα ΔΕΝ διεκδίκησε, ως αντάλλαγμα.
-Σίγουρα δεν θα του άρεσε…
…να του θυμίσουμε την εποχή που η χούντα απαγόρευσε την κυκλοφορία του βιβλίου του.
-Σίγουρα δεν θα του άρεσε…
…να αναφερθούμε σε όσα προσέφερε ως δάσκαλος-λάτρης της ελληνικής γλώσσας και της δεοντολογίας.
-Σίγουρα δεν θα του άρεσε…
…να βρισκόμαστε τόση ώρα εδώ. Θα προτιμούσε να βγούμε έξω, όλοι μαζί, στο φως και στον αέρα της Αθήνας και ιδιαίτερα της Πλάκας, που τόσο αγάπησε. Για μια βόλτα σήμερα με τη λιακάδα στη γειτονιά του Αϊ-Νικόλα που γιορτάζει.
-Σίγουρα δεν θα του άρεσε…
…αυτό το κείμενο χωρίς προηγουμένως να το έχει διαβάσει ο ίδιος, για να κάνει παρατηρήσεις, διορθώσεις και προσθήκες.
-Σίγουρα δεν θα του άρεσε…
…να μιλάμε τόση ώρα χωρίς αναφορά στην αγαπημένη του Μαρία και στους εμπνευσμένους πίνακές της.
-Σίγουρα δεν θα του άρεσε…
…να μας δει δακρυσμένους και θα διάβαζε το ποίημα του φίλου μας Θωμά Γκόρπα που λέει:
«Θα καταργήσω τον ουρανό, θα καταργήσω τη γη και θ’ αφήσω μόνο ένα ουζερί για ένα πιοτό, για ένα τραγούδι, για ένα χορό».
