Από τους σημαντικότερους γλύπτες του 20ού αιώνα, ο Γιώργος Ζογγολόπουλος με διεθνή αναγνώριση για τα πρωτοπόρα μοντέρνα έργα του, πολλά εκ των οποίων εντάχθηκαν και στον ανοιχτό χώρο των πόλεων, εκτός από μεγάλος καλλιτέχνης ήταν και πολύ αγαπητός.
«Ο μεγάλος πατέρας», κατά τον Γιώργο Γυπαράκη, «ο αγαπημένος γλύπτης», κατά τον Γιώργο Χουλιαρά, «ο μεγάλος δάσκαλος, ο τρομερός άνθρωπος», κατά τον Γιάννη Αδαμάκο, ενώ «δάσκαλο» τον αποκαλούσε και ο Γιώργος Λάππας.
Το έργο του έχει διαχυθεί στην ιστορία της σύγχρονης τέχνης, έχει αγγίξει και επηρεάσει τις νεότερες γενιές.
Η ομαδική έκθεση «Σιωπηλή παρουσία: συναντώντας τον Ζογγολόπουλο 45 χρόνια μετά», που παρουσιάζεται στους χώρους της Ελληνοαμερικανικής Ενωσης σε συνεργασία με το Ιδρυμα Γεωργίου Ζογγολόπουλου, είναι επετειακή, ποιητική και αποκαλυπτική.
Παρουσιάζει ιδανικά στον χώρο των δύο γκαλερί εξαιρετικά και ιστορικά έργα του ίδιου του καλλιτέχνη μαζί με άλλα 22 σύγχρονων Ελλήνων γλυπτών και ζωγράφων τα οποία διατηρούν «εκλεκτικές συγγένειες» και συνομιλούν μεταξύ τους.
Οπως είπε η επιμελήτρια της έκθεσης, ιστορικός Τέχνης, Ιρις Κρητικού, «η ιδέα της συνομιλίας του έργου του με νεότερους καλλιτέχνες μάς απασχολούσε σχεδόν τρία χρόνια» και τελικά πραγματώνεται με αφορμή την επέτειο.
Με την παρούσα έκθεση ο Γιώργος Ζογγολόπουλος επιστρέφει έπειτα από 45 χρόνια στην γκαλερί της Ελληνοαμερικανικής Ενωσης.
Εκεί ήταν τον Μάιο του 1971, που παρουσίασε την πρωτοποριακή έκθεση «Κινητική Τέχνη» εγκαινιάζοντας ένα νέο κεφάλαιο στην καλλιτεχνική του πορεία.
«Εχουμε μια έκθεση όπου ορισμένα από τα εμβληματικά έργα του Γιώργου Ζογγολόπουλου μας έκαναν να σκεφτούμε ποιοι καλλιτέχνες θα μπορούσαν να σταθούν κοντά του στην αφαίρεση, όπως τη βλέπει και τη φροντίζει ο ίδιος και είναι μαγική», είπε η Ιρις Κρητικού.
«Δεν με απασχόλησε να τα δω ως έργο – έργο, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις ίσχυσε κι αυτό, αλλά σαν απόπειρα – απόπειρα».
Οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες δεν ακολουθούν απόλυτα την εικαστική γλώσσα του Γιώργου Ζογγολόπουλου, παρουσιάζουν ωστόσο εκλεκτικές συγγένειες με το έργο του ως προς τις αναζητήσεις, τα σύμβολα, τη δομή, τη χρήση των υλικών, τη γραμμή και τη φόρμα.
Σε ένα νοητά αυτόνομο περιβάλλον στην πρώτη αίθουσα παρουσιάζονται τα έργα που εκτέθηκαν το 1971.
«Είναι σαν μια πύλη στον χρόνο όπου το σήμερα συνομιλεί με το παρελθόν» μας είπε ο Αγγελος Μωρέτης, διευθυντής του Ιδρύματος Γ. Ζογγολόπουλου.
Τα έργα «Κολόνα» και «Κινητικό με φως» (1971) σηματοδοτούν την είσοδο στον χώρο.
Η έκθεση ξεκινάει με το «Χωρίς τίτλο» (1961, ανοξείδωτος χάλυβας, πλέξιγκλας και φως), έργο μοντέρνο με πολιτικό περιεχόμενο, την εποχή του Βιετνάμ και της χούντας στην Ελλάδα, καθώς στο εσωτερικό του περιστρέφεται το σύμβολο της ειρήνης επάνω σε κολλάζ φωτογραφιών.
Ακολουθεί το «Πλέξιγκλας και φως» (1969 – 1971), το οποίο είχε εικονογραφήσει την πρόσκληση της έκθεσης του 1971 και σήμερα η ίδια εικόνα βρίσκεται στο εξώφυλλο του καταλόγου (διανέμεται δωρεάν).
Μαζί και ο «Κεραυνός» που συνδημιούργησαν με τον Κώστα Τριανταφύλλου.
Στην πρώτη αίθουσα κυριαρχούν τα έργα με καμπύλες όπως «Ο Κύκλος με ελάσματα» (1976), «Κυκλαδικό» (1990), «Φακοί» (1978), τα οποία συνομιλούν με τα έργα «Της άνοιξης» (1999), «Του καλοκαιριού» (2003), «Του χειμώνα» (2003) του Γιώργου Χουλιαρά, με τη «Λευκή φωτεινή φιγούρα» (2015) του Γιώργου Λάππα, με την «Εκρηξη αγάπης από εξαρτήματα μηχανής» (2014) του Στέλιου Παναγιωτόπουλου κ.ά.
Αλλη μια αποκάλυψη τα ζωγραφικά έργα του Γιώργου Ζογγολόπουλου που συνομιλούν με το «Nibus G» (2014) του Γιάννη Αδαμάκου, με το «Femina» (2016) της Αρτέμιδος Παπαδήμα κ.ά.
Στην αίθουσα «Χατζηκυριάκος Γκίκας» κυριαρχούν τα έργα με τις επιφάνειες αλλά και το εξαιρετικό γλυπτό του «Αλέξανδρος πλανόδιος» που συνομιλεί με το «Simon» (2015) της Ελένης Ζευγαρίδου και ακόμα έργα των Γιώργου Γυπαράκη, Αφροδίτης Λίτη, Βαρβάρας Μαυρακάκη, Στέλλας Μελετοπούλου κ.ά.
Eπίσης παρουσιάζονται έργα των: Κώστα Ανανίδα, Ανδρέα Αραπάκη, Νανάς Βέττα, Μάριου Βουτσινά, Μάρκου Γεωργιλάκη, Σπύρου Λισγάρα, Λίνας Μπέμπη, Χάρη Ναζλίδη, Χαράς Πλατάκη, Στέφανου Σουβατζόγλου, Ριχάρδου Φώσκολου.
«Είναι μια πολύ ωραία έκθεση με ενδεικτικά έργα από διαφορετικές περιόδους του Γιώργου Ζογγολόπουλου. Είναι τιμή μου που συμμετέχω. Ηταν ο αγαπημένος μου γλύπτης και των μαθητών μου που βλέπω ότι δημιουργούν εξαιρετικά έργα, γιατί αυτοί θα συνεχίσουν», είπε ο καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Γιώργος Χουλιαράς για να προσθέσει: «Ο Γιώργος Ζογγολόπουλος αγαπούσε τους νέους γλύπτες και θα χαιρόταν να έβλεπε την έκθεση».
Τέλος, ο Αγγελος Μωρέτης ανέφερε ότι από το 2005 το Ιδρυμα έχει λάβει μέρος σε 30 εκθέσεις ενώ αυτή είναι η πρώτη με τέτοιο περιεχόμενο και πρόσθεσε «είμαστε ευτυχείς που δεν υπάρχει καμία… ομπρέλα».
Info:
Ελληνοαμερικανική Ενωση, Μασσαλίας 22, έως 28/1/ 2017. Είσοδος ελεύθερη.
