Η Ευρωπαϊκή Ένωση ζητάει 339.946 ευρώ από τη Μαρίν Λεπέν, θεωρώντας ότι η ακροδεξιά ευρωβουλευτής τα εισέπραξε για να καταβάλει τους μισθούς δύο βοηθών της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οι οποίοι όμως στην πραγματικότητα εργάζονταν αποκλειστικά για το κόμμα της, το Εθνικό Μέτωπο.
Μια κοινοβουλευτική πηγή και μια πηγή προσκείμενη στην έρευνα επιβεβαίωσαν την πληροφορία που είχε δημοσιευτεί σε δύο γαλλικά μέσα ενημέρωσης, τον ιστότοπο Mediapart και το περιοδικό Marianne.
Ο ένας υπάλληλος, Τιερί Λεζιέ, πληρώθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2011 ενώ η δεύτερη, Κατρίν Γκριζέ, λάμβανε μισθούς από το 2010 μέχρι και φέτος.
Η ηγέτιδα της γαλλικής ακροδεξιάς χρησιμοποίησε τα χρήματα αυτά να πληρώνει δύο βοηθούς οι οποίοι «όφειλαν να εργάζονται στις Βρυξέλλες στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής δραστηριότητάς της και όχι σε κάτι άλλο, στην έδρα του Εθνικού Μετώπου», ανέφερε η κοινοβουλευτική πηγή.
Στις 30 Σεπτεμβρίου το Ευρωκοινοβούλιο έδωσε διορία τεσσάρων εβδομάδων στη Λεπέν για να απαντήσει, κάτι που δεν έχει πράξει μέχρι τώρα. Η OLAF επιβεβαίωσε μόνο ότι ολοκλήρωσε τη διοικητική έρευνά της τον Ιούλιο.
«Δεν έχουμε απαντήσει στο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του Κοινοβουλίου διότι ακόμη δεν μας έχουν αποστείλει την έκθεση από την έρευνα της OLAF», είπε ο δικηγόρος της Λεπέν, ο Μαρσέλ Σεκαλντί, προσθέτοντας ότι θα προσφύγει στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να λάβει αυτήν την έκθεση.
«Πώς μπορούμε να διαχωρίσουμε τη δουλειά του βοηθούν ενός ευρωβουλευτή με τη δραστηριότητά του ως προέδρου ενός μεγάλου πολιτικού κόμματος; Τα ευρωπαϊκά ζητήματα και τα γαλλικά κοινωνικά θέματα, όπως οι μεταναστευτικές ροές ή ο χώρος Σένγκεν αλληλοσυνδέονται», συνέχισε καταγγέλλοντας ότι πρόκειται για μια προσπάθεια να παρεμποδιστεί το έργο της Λεπέν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και να εμφανιστεί ένοχη ενόψει των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία.
Μια παρόμοια υπόθεση βαραίνει και τον πατέρα της Μαρίν, τον Ζαν-Μαρί Λεπέν. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο του ζητά να επιστρέψει το ποσό των 320.026 ευρώ, δηλαδή των μισθών που «κακώς» καταβλήθηκαν στον κοινοβουλευτικό βοηθό του, τον Ζαν-Φρανσουά Ζαλκ, από το 2009 μέχρι το 2014.
