Το underground ρεύμα των κόμικς στα τέλη της δεκαετίας του 1960 εξέφρασε με πληρότητα την αναδυόμενη αντικουλτούρα ως αντίδραση, μεταξύ άλλων, στην πλασματική μεταπολεμική ευδαιμονία των ΗΠΑ. Το αντιπολεμικό και το φεμινιστικό κίνημα, το κίνημα για τα δικαιώματα των μαύρων και των μειονοτικών ομάδων πληθυσμού, το κίνημα για τη σεξουαλική απελευθέρωση, την προστασία του περιβάλλοντος, την αυτοδιάθεση του σώματος, τη χρήση ψυχοτρόπων κ.λπ. πέτυχαν σε λίγα μόλις χρόνια να αλλάξουν τις συνειδήσεις πολλών νέων ανθρώπων και να στρέψουν την τέχνη σε πιο πολιτικά μονοπάτια, πιο αγωνιστικές κατευθύνσεις. Σε όλα αυτά τα πολύχρωμα κινήματα, ένθερμος συμπαραστάτης και μπροστάρης του αγώνα υπήρξε ένας αναρχικός υπερήρωας με μαρξιστικές αναφορές.
Ο Trashman του Spain Rodriguez (1940-2012), εκπαιδευμένος στις μυστικές εγκαταστάσεις της Εκτης Διεθνούς και προικισμένος με υπεράνθρωπες δυνάμεις, ετάχθη με όλα του τα μέσα στο πλευρό της εργατικής τάξης, των καταπιεσμένων, των προλετάριων. Για πολλά χρόνια βρέθηκε σε αδυσώπητη σύγκρουση με την εξουσία στις -κατά το σενάριο- μετα-αποκαλυπτικές ΗΠΑ που διαφεντεύονταν από τις πολυεθνικές και τα διαπλεκόμενα πολιτικοοικονομικά συμφέροντα. Σε ένα δυστοπικό κοντινό μέλλον που προαναγγέλλει τον Δικαστή Ντρεντ, τον Mad Max και το Blade Runner και σε περιπέτειες μιλιταριστικής πολιτικής φαντασίας, ο μυώδης, ατρόμητος και πανίσχυρος προστάτης των αδύναμων δεν διστάζει να αιματοκυλήσει τους πολιτικούς του αντιπάλους και τα ναζιστικά όργανα «τήρησης της τάξης». Επινοητικός, θαρραλέος, αλλά και με ευαισθησίες, έγινε ένας από τους ελάχιστους υπερήρωες της αντίπερα όχθης που ανέτρεψαν τα καθιερωμένα πρότυπα των mainstream κόμικς και έστρωσαν τον δρόμο για την πλήρη αποδόμηση του υπερηρωικού μύθου των eighties. Και ο δημιουργός του, τελευταίο έργο του οποίου υπήρξε η βιογραφία του Τσε Γκεβάρα (2008), παρέμεινε πάντα συνεπής στα πολιτικά του οράματα. Οπως και ο εμβληματικός υπερήρωάς του.
