Στο πάνω μέρος της πλατείας Συντάγματος διοργανώθηκε συγκέντρωση διαμαρτυρίας μερικών δεκάδων διαδηλωτών που κρατούσαν κυρίως ουκρανικές σημαίες, με κεντρικό σύνθημα: «Βάλτε τέλος στον πόλεμο του Πούτιν στην Ουκρανία». Την ίδια ώρα στο κέντρο της πλατείας Συντάγματος υπήρχε ελαφρώς πολυπληθέστερη αντισυγκέντρωση αριστερών οργανώσεων με ξεκάθαρο αντιφασιστικό, αντιΝΑΤΟϊκό και αντιιμπεριαλιστικό προσανατολισμό
Δύο εντελώς διαφορετικές, αν και εξίσου ειρηνικές, πολιτικές συγκεντρώσεις πραγματοποιήθηκαν χθες το απόγευμα στο κέντρο της Αθήνας με κοινό άξονα αναφοράς το ουκρανικό ζήτημα. Δυόμισι χρόνια μετά τα τραγικά γεγονότα του Μαϊντάν στο Κίεβο, παρά τη συμφωνία εκεχειρίας του Μινσκ II, στην πραγματικότητα ο πόλεμος συνεχίζεται με τον αντίκτυπό του να μεταφέρεται αρκετά συχνά και στην Ελλάδα.
Χθες στο πάνω μέρος της πλατείας Συντάγματος διοργανώθηκε συγκέντρωση διαμαρτυρίας μερικών δεκάδων διαδηλωτών που κρατούσαν κυρίως ουκρανικές σημαίες, με κεντρικό σύνθημα: «Βάλτε τέλος στον πόλεμο του Πούτιν στην Ουκρανία».
Την ίδια ώρα στο κέντρο της πλατείας Συντάγματος υπήρχε ελαφρώς πολυπληθέστερη αντισυγκέντρωση αριστερών οργανώσεων με ξεκάθαρο αντιφασιστικό, αντιΝΑΤΟϊκό και αντιιμπεριαλιστικό προσανατολισμό.
Το κάλεσμα για τη συγκεκριμένη διαμαρτυρία είχε τίτλο:
«Για την ακύρωση της φιλοπόλεμης φασιστικής συγκέντρωσης των οπαδών του Δεξιού Τομέα και των υπαλλήλων της πρεσβείας».
Πάντως, αυτοί που τελικά παρουσιάστηκαν στο «αντιπουτινικό» κάλεσμα ήταν κατά κύριο λόγο γυναικόπαιδα με πορτοκαλί και μπλε μπαλόνια στα χρώματα της Ουκρανίας, οι οποίοι τραγουδούσαν ουκρανικά τραγούδια και μοίραζαν φυλλάδια σχετικά με τα αιτήματά τους. Αν υπήρχαν ενσωματωμένοι οπαδοί του Δεξιού Τομέα ή του ναζιστικού τάγματος Αζόφ, αυτοί δεν μπορούσαν να γίνουν εύκολα αντιληπτοί.
Η Αθήνα δεν είναι η μοναδική ευρωπαϊκή πρωτεύουσα στην οποία πραγματοποιούνται ανάλογες διαμαρτυρίες το τελευταίο διάστημα.
Ο συγκεντρωμένος κόσμος στο πάνω μέρος της πλατείας ζητούσε τη συμπαράσταση του ελληνικού λαού, μιλούσε για το πόσο υποφέρει η Ουκρανία εδώ και 3 χρόνια από την αποκαλούμενη «ένοπλη εισβολή της Ρωσίας».
Υπερτονίζοντας μόνο τον ρόλο της Ρωσίας του Πούτιν, η οποία, σύμφωνα με το Συμβούλιο της Ευρώπης, έχει την πλήρη ευθύνη για την τήρηση ή παραβίαση των δικαιωμάτων στην Κριμαία και στο Ντονμπάς, οι «φιλοουκρανοί» διαδηλωτές ισχυρίζονταν πως «οι λεγόμενες Λαϊκές Δημοκρατίες του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ υποστηρίζονται, οικονομικά και στρατιωτικά, από τη Ρωσική Ομοσπονδία και δεν είναι νόμιμες σύμφωνα με το ουκρανικό και το διεθνές δίκαιο».
«Τα αιτήματα αυτά σημαίνουν τον αφοπλισμό των λαϊκών πολιτοφυλακών και την πλήρη υπαγωγή των Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ στο αντιδραστικό καθεστώς του Κιέβου και τους ιμπεριαλιστές σπόνσορές του, με τον λαό που παλεύει τόσο καιρό ενάντια στα φασιστικά τάγματα εφόδου να παραδίδεται ως αφοπλισμένο έρμαιο στις ρεβανσιστικές τους διαθέσεις.
»Με δεδομένο ότι οι Λαϊκές Δημοκρατίες δεν είναι διατεθειμένες να δεχτούν κάτι τέτοιο, αυτό που ζητάνε στην πραγματικότητα οι διοργανωτές της συγκέντρωσης είναι η κλιμάκωση της επέμβασης του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία για να επιβάλει τα αιτήματά τους», απαντά η Αντιφασιστική Καμπάνια για την Ουκρανία.
