Τίτλοι για πτυχίο

Τα ντοκιμαντέρ μού αρέσουν πολύ, το αυτό επιθυμώ και δι’ υμάς. Και ελπίζω στη δημιουργία ενός θεματικού καναλιού με ντοκιμαντέρ, όχι μόνο για τα ζώα -ξηράς και θάλασσας-, αλλά για πόλεις, κοινωνίες, λαούς, ήθη και έθιμα… Για να κάνω αλλιώς τα μακρινά ταξίδια.

Απόψε λοιπόν είπα, κι αφού τελείωσαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, μαζί και τα λεφτά για έξοδο (δεν φτάνουν μέχρι το τέλος του μήνα), θα δω ντοκιμαντέρ. Πού; Μόνο σε κρατικά κανάλια μπορείς να τα πετύχεις κατά βάση. Στην ΕΡΤ 3 εντοπίζω το «Τhe Archelon bubble».

Το θυμήθηκα! Μια εκπληκτική δουλειά του Λευτέρη Φυλακτού, που καταγράφει τη ζωή των εθελοντών στον οικολογικό σύλλογο «Αρχελων», που αγωνίζονται για την προστασία της χελώνας καρέτα-καρέτα, και επισημαίνει πόσο σημαντικό είναι για το περιβάλλον να αλλάξουμε τρόπο ζωής. Είχε βραβευτεί στο 10ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Οπως και τότε, το 2008, αλλά και πολλές άλλες φορές με άλλους τίτλους, αναρωτήθηκα τι σημαίνει τελικά. Αντε το Αρχελον -που ο σύλλογος το έκανε Αρχελων, προτιμώντας για άγνωστο λόγο αυτή τη γραφή- ανοίγεις τα κιτάπια και το βρίσκεις. Ταλαιπωρείσαι λίγο, διότι παραπλανημένος από τη γραφή με «ω» από κάποιον αρχαίο θα ξεκινήσεις την αναζήτηση.

Πάντως «άρχελον», για να μην το βασανίζουμε, είναι απολιθωμένο γένος ερπετών που ανήκει στα Κρυπτόδειρα Ανάσπιδα Testudinata (χελώνες) και στην οικογένεια Protostegidae. Απολιθωμένα λείψανά τoυ βρέθηκαν στη Βόρεια Αμερική. (Μη με θαυμάζετε, στην Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα τα βρήκα).

Ομως με το bubble τι γίνεται; Φουσκάλα, φυσαλίδα / χίμαιρα, ψευδαίσθηση εξηγεί το Dictionary (λεξικό). Δηλαδή τι; Αρχελον φουσκάλα; Αρχελον χίμαιρα; Δυσκολεύομαι. Απορώ γιατί οι Ελληνες δημιουργοί προτιμούν να δίνουν στα έργα τους ξένους τίτλους. Ή ας έδιναν κι έναν ελληνικό και να κρατούσαν τον άλλο για τη διεθνή καριέρα.

Το πρόγραμμα της τηλεόρασης βρίθει ξένων τίτλων -κι ένα lower τι να σου κάνει; Ασε που δεν κάνει μία για τους τούρκικους. Καλύτερα μετάφραση στον τίτλο της σειράς (της… σειράς πολλάκις) παρά μεταγλώττιση στα ελληνικά, Παναγιά μου (κι εκείνες τις φωνές πού τις βρίσκουν και γιατί είναι όλες τσιριχτές;). Η κρατική τηλεόραση, πάντως, πολλές σειρές και ντοκιμαντέρ [εκτός του προαναφερόμενου που είναι επιλογή (!) του Ελληνα σκηνοθέτη], θα έπρεπε να τα δίνει με ελληνικό τίτλο. Εστω σε παρένθεση, έστω κατά προσέγγιση.