Διορία μέχρι σήμερα το βράδυ έδωσε η Ε.Ε. στη βελγική ομοσπονδιακή κυβέρνηση για να πείσει την περιφερειακή κυβέρνηση της Βαλονίας να εγκρίνει τη συμφωνία ελευθέρων συναλλαγών με τον Καναδά (CETA), που αφήνει την Ευρώπη στο έλεος των πολυεθνικών. Προς το παρόν όμως η πεισματάρα Βαλονία σώζει την τιμή της Ευρώπης των 28 και δείχνει να αντέχει…
Οπως έγινε γνωστό, ο Πολωνός πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ ζήτησε από τον Βέλγο πρωθυπουργό Σαρλ Μισέλ να του δώσει μία απάντηση σήμερα το βράδυ ως προς τις προθέσεις της Βαλονίας, εάν επιμένει στην άρνησή της να δώσει το πράσινο φως για την υπογραφή της συμφωνίας CETA. Διότι ο Καναδάς, που βρίσκεται στο… περίμενε, έχει αρχίσει και χάνει την υπομονή του.
Αλλά δεν είναι μόνο ο Καναδάς που περιμένει με αγωνία την απόφαση της περιφερειακής κυβέρνησης της Βαλονίας για τη CETA, από την οποία εξαρτάται και η συμμετοχή του πρωθυπουργού Τζάστιν Τριντό στην πανηγυρική υπογραφή της συμφωνίας στις Βρυξέλλες, που έχει προγραμματιστεί για τις 27 Οκτωβρίου. Αγωνιούν και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
Οι πρόεδροι των δύο αυτών θεσμικών οργάνων, ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ και ο Ντόναλντ Τουσκ, βρίσκονται εκτεθειμένοι διότι από την αρχή υποστήριξαν με θέρμη τη CETA, ισχυριζόμενοι ότι πρόκειται για μια «πολύ καλή συμφωνία» για την Ευρώπη των 28.
Επιπλέον η Κομισιόν ήταν αυτή που διαπραγματεύτηκε, κατόπιν εντολής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, τη συμφωνία με τον Καναδά. Ενώ όμως κατάφερε το πιο δύσκολο, να κάμψει τις αντιδράσεις των μεγάλων κρατών-μελών (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία) ικανοποιώντας τα αιτήματά τους, ήρθε η μικρή Βαλονία και τα έκανε μπάχαλο.
Είναι ενδεικτικό ότι το Βερολίνο απέσπασε τις τελευταίες ημέρες των διαπραγματεύσεων σειρά από ευνοϊκά μέτρα για τη γερμανική βιομηχανία.
Επίσης, όπως δήλωσε στη συνέντευξη Τύπου μετά τη λήξη των εργασιών της συνόδου κορυφής ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, η Γαλλία είναι ικανοποιημένη τόσο για τις διευκολύνσεις που θα έχουν οι επιχειρήσεις της στην αγορά του Καναδά μέσω της συμφωνίας όσο και για την προστασία της ονομασίας των προϊόντων της.
Αυτό έγινε και στη συμφωνία με τη Νότια Αφρική. Η Ελλάδα, όμως, ζήτησε να προστατευτεί μόνο η φέτα και η Επιτροπή απέρριψε το αίτημά της, υποσχόμενη ότι θα το επανεξετάσει μετά μια 5ετία.
Αλλο πρόβλημα για τους απαρηγόρητους Ζ.-Κ. Γιούνκερ και Ν. Τουσκ: όσο μπλοκάρεται η CETA τόσο αυξάνονται οι εκδηλώσεις υποστήριξης της αντίστασης των Βαλόνων σε πολλά κράτη-μέλη, ιδίως από αγροτικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις.
Ο Πολωνός προειδοποίησε τον Σαρλ Μισέλ, άλλον απαρηγόρητο, ότι σε περίπτωση που δεν καμφθούν οι αντιρρήσεις των Βαλόνων μέχρι σήμερα το βράδυ, η σύνοδος κορυφής της 27ης Οκτωβρίου δεν πρόκειται να λάβει χώρα εξαιτίας του… Βελγίου. Και ο Βέλγος πρωθυπουργός τρέχει και δεν προλαβαίνει…
Τι απαίτησαν οι Βαλόνοι
Του Μπάμπη Μιχάλη
Οι Βαλόνοι δεν ζήτησαν τίποτε το εξωφρενικό από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Βελγίου, τους αξιωματούχους της Ε.Ε. και του Καναδά απορρίπτοντας τη CETA. Απαίτησαν όλα όσα ο οιοσδήποτε πολίτης της Ε.Ε. ή του Καναδά θα ζητούσε, αν του επιτρεπόταν, από τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνησή του.
Απέναντι στην άκρα μυστικότητα των διαπραγματεύσεων, τις «κίβδηλες» ερμηνευτικές δηλώσεις, την ντρίμπλα της «προσωρινής» εφαρμογής της συμφωνίας και τον εκφοβισμό, το βαλονικό Κοινοβούλιο ήταν πεντακάθαρο.
Ζήτησε από την κυβέρνησή του να μην επιτρέψει την υπογραφή της συμφωνίας απαιτώντας:
α. γνωμοδότηση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για το αν η CETA είναι συμβατή με τις Ευρωπαϊκές Συνθήκες,
β. χαρακτηρισμό της CETA ως μικτής συμφωνίας, προκειμένου να απαιτείται η συμφωνία όλων των κρατών-μελών,
γ. ακύρωση της προσωρινής εφαρμογής της CETA, έως ότου ολοκληρωθούν οι εθνικές διαδικασίες επικύρωσης,
δ. προτεραιότητα σε μηχανισμό επίλυσης των διακρατικών διαφορών με βάση τα υπάρχοντα δημόσια δικαστήρια και όχι τα «ανεξάρτητα» διεθνικά της συμφωνίας.
Ζήτησε ακόμη να διασφαλιστεί ότι όλες οι εμπορικές συμφωνίες της Ε.Ε. με τρίτες χώρες θα συμμορφώνονται με τις παρακάτω «κόκκινες γραμμές» – που δυστυχώς δεν τηρούνται στη CETA:
1. Προσθήκη ρητρών νομικά δεσμευτικών για:
α. τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,
β. την προστασία και την προώθηση της πολυμορφίας της πολιτιστικής έκφρασης.
2. Υιοθέτηση της αρχής της «γεωργικής εξαίρεσης», που θα εφαρμόζεται όταν η αύξηση των εισαγωγών ενός προϊόντος προκαλεί σημαντική ζημιά στην ασφάλεια των τροφίμων, την προστασία της ζωής και των αγροτικών κοινωνιών, την προστασία της φύσης και της βιοποικιλότητας.
3. Δεσμευτικά πρότυπα για τη στήριξη του αγώνα κατά της κλιματικής αλλαγής και τη διασφάλιση ότι καμία εμπορική συμφωνία δεν θα οδηγεί σε αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.
4. Υιοθέτηση «θετικών λιστών» στο πεδίο της απελευθέρωσης των υπηρεσιών που θα αναφέρουν συγκεκριμένα ποιες υπηρεσίες είναι ανοιχτές σε ξένες εταιρείες και θα εξαιρούν τις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας και γενικού οικονομικού συμφέροντος.
5. Κοινωνικές και περιβαλλοντικές ρήτρες για τις προμήθειες του Δημοσίου.
6. Μηχανισμοί συνεργασίας για την ενίσχυση του κανονιστικού πλαισίου των χρηματοοικονομικών, τραπεζικών δραστηριοτήτων, την ανταλλαγή δεδομένων και την καταπολέμηση της απάτης και της φοροαποφυγής.
7. Ειδικές προβλέψεις για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.
8. Διεξαγωγή ανεξάρτητων μελετών για τις επιπτώσεις σε κάθε κράτος-μέλος.
9. Συμμόρφωση στις δεσμευτικές διατάξεις των εργασιακών δικαιωμάτων.
10. Διαφάνεια στις διαπραγματεύσεις των μελλοντικών συμφωνιών.
Υπάρχει άραγε Ευρωπαίος πολίτης που να διαφωνεί με όλα αυτά;
