Εκτενή αναφορά στην «κοκορομαχία» μεταξύ ΔΝΤ και Ευρωπαίων για το ελληνικό πρόγραμμα και το ελληνικό χρέος κάνουν οι Financial Times στο κεντρικό τους άρθρο διατυπώνοντας την άποψη ότι το Ταμείο θα πρέπει να παραμείνει στην «ομάδα διάσωσης».
Γράφουν οι Financial Times:
Καλά νέα από το μέτωπο του χάους της ελληνικής κοινωνίας και του προγράμματος διάσωσης έρχονται σπάνια τα τελευταία έξι χρόνια. Συνεπώς είναι δελεαστικό να γιορτάσει κανείς την απόφαση του Eurogroup πως η Αθήνα έχει κάνει αρκετές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για να λάβει την τελευταία δόση των 2,8 δισ. από το πρόγραμμα διάσωσης.
Στην πραγματικότητα μια μικρή ανακούφιση θα ήταν πιο σωστά από αχαλίνωτη χαρά. Παρά το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση τα έχει πάει καλύτερα απ’ ότι περίμεναν οι πιο σκεπτικοί μετά τις περσινές συγκρίσεις από το δημοψήφισμα και την επανεκλογή του Αλέξη Τσίπρα, τα μέτρα είναι εξαιρετικά απίθανο να κάνουν πραγματική διαφορά στην ανάπτυξη τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μεσοπρόθεσμα.
Οι επαναλαμβανόμενες προειδοποιήσεις από το ΔΝΤ πως η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερο δημοσιονομικό χώρο, και, αν είναι αναγκαίο, και ανακούφιση χρέους, είναι πιο ταιριαστές στην αντιμετώπιση των άμεσων προτεραιοτήτων της χώρας. Εάν οι αρχές της Ευρωζώνης θέλουν να μετατρέψουν τα πρόσφατα εύθραυστα επιτεύγματα της Αθήνας σε ανάπτυξη θα πρέπει να επικεντρωθούν στην πλευρά της ζήτησης στην οικονομία αλλά και στην παραγωγική αποδοτικότητα.
Παρά τη γκρίνια από τους συνήθης υπόπτους (Βερολίνο), το Eurogroup αποφάσισε πως η Ελλάδα έχει κάνει αρκετές μεταρρυθμίσεις στο ακριβό συνταξιοδοτικό της σύστημα, στην απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας και στη δημιουργία ενός ταμείου ιδιωτικοποιήσεων ώστε να αποδεσμεύσει το τελευταίο κομμάτι από την υποδόση.
Αλλά η απόφαση βάζει το Eurogroup μπροστά σε μια ακόμη αντιπαράθεση με το ΔΝΤ. Το Ταμείο, ένας αυξανόμενα διστακτικός μετέχων στο ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης, έχει επιχειρηματολογήσει πως η χώρα χρειάζεται ανακούφιση τόσο στα δημοσιονομικά όσο και στο χρέος για να παρουσιάσει ανάπτυξη. Η Γερμανία επιθυμεί να παραμείνει το ΔΝΤ στο πρόγραμμα, αλλά πρέπει να ισορροπήσει με τη δική της αποστροφή για περαιτέρω απομειώσει, ιδιαίτερα τις πραγματικές περικοπές στην ονομαστική αξία του χρέους και όχι στην επέκταση των ωριμάνσεων.
Το ΔΝΤ έχει δίκιο. Η Ελλάδα έχει κάνει σημαντικές αλλαγές στην οικονομία της, έστω και από εξαιρετικά δυσλειτουργική βάση. Αλλά οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις είναι εν γένει περιοριστικές βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα. Οι συνταξιούχοι, για παράδειγμα, θα σταματήσουν να ξοδεύουν όσο γίνονται λιγότερο σίγουροι για τα εισοδήματά τους. Πρέπει να συνοδεύονται με υποστηρικτικές δημοσιονομικές πολιτικές.
Όπως επισημαίνει το Ταμείο, η Ελλάδα έχει ήδη κάνει τεράστια προσπάθεια στο να εξαλείψει το πρωτογενές δημοσιονομικό και τρέχων έλλειμμα από διψήφια νούμερα μέσα σε έξι χρόνια. Αλλά έχει στηριχθεί σε εφάπαξ προσαρμογές και αύξηση φόρων και φορολογικών συντελεστών σε στενή βάση, στρατηγικές που δύσκολα θα παραμείνουν βιώσιμες. Τα σημερινά σχέδια να διατηρηθεί το πρωτογενές πλεόνασμα στο 3,5% στο μέλλον και να επιτευχθούν υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης είναι, όπως λέει το Ταμείο μη ρεαλιστικά.
Και μολονότι οι αναδιαρθρώσεις έχουν ήδη μειώσει την καθαρή παρούσα αξία του ελληνικού χρέους, το πλεονάζον χρέος παραμένει τόσο μεγάλο που μόνο σε υπονόμευση της εμπιστοσύνης μπορεί να οδηγήσει.
Σε κάποιο σημείο η Γερμανία και τα υπόλοιπα μέλη του Eurogroup ίσως αποφασίσουν ότι θα προτιμούσαν να έχουν το πρόγραμμα χωρίς το ΔΝΤ, ενά αυτό σημαίνει την αποφυγή διαγραφής χρέους. Αυτό θα ήταν ένα σοβαρο λάθος. Τη στιγμή που κανένας δεν είναι άμοιρος ευθυνών για την ελληνική κρίση, το Ταμείο έχει υπάρξει ένα από τα πιο δημιουργικά μέλη. Αναγνώρισε τα αρχικά λάθη που έκανε αναμένοντας μη ρεαλιστική οικονομική προσαρμογή και στη συνέχεια άλλαξε πορεία. Έπραξε σωστά και έχει δίκιο για την ανακούφιση χρέους.
Η αποβολή του αγγελιοφόρου τώρα επειδή στο Eurogroup δεν αρέσει το μήνυμα δεν είναι η σωστή πορεία δράσης.
