Το ΚΚΕ στη Μακρόνησο με το βλέμμα στο μέλλον

«Το ΚΚΕ δεν βρίσκεται σήμερα εδώ σε αυτή την εκδήλωση στη Μακρόνησο, για να εκφράσει το χθες, όπως διάφοροι αστοί καλοθελητές λένε. Το ΚΚΕ βρίσκεται εδώ, όπως και σε όλους τους άλλους τόπους μαρτυρίου Ελλήνων αγωνιστών, ακριβώς γιατί εκφράζει το σήμερα και το αύριο της σύγχρονης εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων που στενάζουν κάτω από την σκλαβιά των ιδιοκτητών του πλούτου, της Ε.Ε., του ΔΝΤ, όλων των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, των αστικών κυβερνήσεων που τους υπηρετούν, εναλλάξ, πότε με φιλελεύθερο κεντροδεξιό – ακροδεξιό μανδύα, πότε με σοσιαλδημοκρατικό αριστερό, κεντροαριστερό μανδύα».

Το παραπάνω υπογράμμισε ο γενικός γραμματέας της Κ.Ε. του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, σε ομιλία του κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης των Οργανώσεων Αττικής του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στη Μακρόνησο.

Μεταξύ άλλων, ο κ. Κουτσούμπας εκτόξευσε πυρά κατά της κυβέρνησης, ενώ άσκησε κριτική και στα κόμματα που κυβέρνησαν την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. 

Χαρακτηριστικά σημεία της ομιλίας του γ.γ. του ΚΚΕ: 

⇒ Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛΛ. με το σοσιαλδημοκρατικό αριστερό, κεντροαριστερό μανδύα της, συνεχίζει να προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες στο σύστημα για λογαριασμό του κεφαλαίου, να υλοποιεί τις απαιτήσεις του, να εφαρμόζει κατά γράμμα τις αποφάσεις της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ και την ίδια στιγμή με ευελιξία και ικανότητα εξαπάτησης, να προσπαθεί να ενσωματώνει τη λαϊκή δυσαρέσκεια στα όρια των επιλογών της, ότι δήθεν «τί να κάνουμε, αυτή είναι η κατάσταση, κάνουμε ότι μπορούμε»… Και η κοροϊδία καλά κρατεί… 

⇒ Η άρχουσα τάξη της χώρας έδειξε, στο διάβα αυτών των δεκαετιών ύπαρξης του ΚΚΕ, που σε 2 χρόνια κλείνουμε τα 100 μας χρόνια, ότι την παρουσία του ΚΚΕ στην πολιτική ζωή του τόπου την ανέχεται μόνο μέχρι το σημείο που δεν θίγει την κυριαρχία της, την διεφθαρμένη εξουσία της. Γι’ αυτό και συνεχώς προσαρμόζει και αναπροσαρμόζει την τακτική της και τις μορφές άσκησης της καταπιεστικής – αυταρχικής για το λαό εξουσίας της.

⇒ Η αστική τάξη τολμά να εγκαλεί το ΚΚΕ, αναρωτιέται, εάν ασπάζεται τους κανόνες της δημοκρατίας! Κατά καιρούς το κάνουν αυτό διάφοροι αστοί δημοκράτες υποτίθεται, αλλά και άλλοι προοδευτικοί ή ανανεωτές οπορτουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ. Τελευταία, το έχουν χρεώσει φαίνεται στα ακροδεξιά, φασιστικά, ναζιστικά τσιράκια του συστήματος, μέσα από τα έντυπά τους ή τους πολιτικούς εκπροσώπους τους στυλ εγκληματιών χρυσαυγιτών… Φυσικά, δεν πρόκειται να απαντήσουμε στους γραφικούς ανεγκέφαλους ναζί ελληνικής κοπής, που καθοδηγούνται από συγκεκριμένη ηγεσία – κέντρο για την εγκληματική δράση τους. Αλλά με αφορμή την αναφορά μας σε αυτούς ρωτάμε την ελληνική κυβέρνηση και τους θεσμούς που αντιπροσωπεύει το αστικό κράτος: Γιατί ακόμα κυκλοφορούν ελεύθεροι και δεν έχουν κλειστεί στα κάτεργα 3 χρόνια μετά την εκτέλεση του Παύλου Φύσσα, τις δολοφονίες μεταναστών, και τις δολοφονικές επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου τους κατά εργατών συνδικαλιστών και άλλες ανάλογες επιθέσεις;

⇒ Δεν θέλουν να αποκαλυφθεί η αλήθεια για την αγγλοαμερικανική στρατιωτική επέμβαση στην Ελλάδα, η αλήθεια για το Δόγμα Τρούμαν και το Σχέδιο Μάρσαλ, ποιές είναι οι αιτίες για τον Εμφύλιο, ποια ήταν τα οράματα και οι στόχοι των αγωνιστών. Δεν επιθυμούν να φανεί το ενιαίο συμφέρον που έδεσε την κυρίαρχη τάξη της χώρας μας με τις επιλογές του ιμπεριαλισμού, με το ξένο κεφάλαιο. Να αποκαλυφθούν οι πηγές των θεωριών του ραγιαδισμού, της υποτέλειας, της μοιρολατρίας. Προτιμούν την αμνησία ή το συγχωροχάρτι, για να συνεχίσουν απτόητοι και στις νέες συνθήκες την ίδια πολιτική, τις ίδιες γενικές επιλογές. Κι όμως, δεν είναι συνεπείς ούτε με τις ίδιες τις διακηρύξεις τους, γιατί όταν το απαιτεί το κομματικό συμφέρον, προσφεύγουν στο παρελθόν, προκειμένου να αντλήσουν επιχειρήματα που δε διαθέτουν για το σήμερα όσο πειστικά θα ήθελαν. Ποντάροντας στην έλλειψη ιστορικής γνώσης, προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα του σήμερα.

⇒ Η κατασυκοφάντηση της αγωνιστικής ιστορίας του ελληνικού και διεθνούς κομουνιστικού κινήματος, πάει μαζί με την προπαγάνδα της αναποτελεσματικότητας κάθε αγώνα, που πατά φυσικά πάνω στην απογοήτευση, στον υπαρκτό κλονισμό των συνειδήσεων, η οποία τα τελευταία δύο χρόνια δέχεται ακόμα ένα πλήγμα, από την απογοήτευση ριζοσπαστικών δυνάμεων, ανθρώπων αριστερών, προοδευτικών που βλέπουν να καταρρέει η ψεύτικη ελπίδα που είχαν καλλιεργήσει για την πρώτη φορά αριστερά των Τσίπρα – Καμμένου και βλέπουν ότι ακολουθούν την ίδια πεπατημένη των ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ – ΛΑΟΣ και άλλων δυνάμεων που κυβέρνησαν αυτόν τον τόπο και ο ένας αποδεικνύονταν χειρότερος από τον προηγούμενο.

⇒ Όλα αυτά συνηγορούν στην καλλιέργεια μοιρολατρίας, στον συμβιβασμό, την άρνησης της πάλης, τελικά την υποταγή στο σύστημα… Σημαντική βοήθεια στο σάπιο σύστημα, για την διατήρηση της εξουσίας του, δίνει διαχρονικά και σταθερά τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς ο γνωστός πλέον σε όλους μας οπορτουνισμός. Είτε δρώντας μέσα σε εργατικά κομμουνιστικά κόμματα, είτε δρώντας ως ξεχωριστό τμήμα εξωκοινοβουλευτικά ή κοινοβουλευτικά ως μικρό κόμμα αντιπολίτευσης, είτε από κυβερνητικές καρέκλες σε εναγκαλισμό με την σοσιαλδημοκρατία. Στη χώρα μας τα έχουμε ζήσει όλα και εξακολουθούμε να τα ζούμε, παρά την αλλαγή ονόματος και προσώπων. Με τον Συνασπισμό και το ΣΥΡΙΖΑ μετά, αλλά και άλλες ομάδες που αποσπάστηκαν από αυτόν πέρσι, αλλά και από το Κόμμα μας παλιότερα και πρόσφατα.