H Lady Hope θυμάται πως όταν ήταν μικρή μια από τις πιο γνωστές συνήθειες της εποχής ήταν το ραδιοφωνικό Θέατρο της Δευτέρας. Και αν είθισται στο σήμερα -και στη λεγόμενη καθομιλουμένη- οι λέξεις Θέατρο και Καραγκιόζης να χρησιμοποιούνται με αρνητική και προσβλητική χροιά, επί της ουσίας είναι δύο πολύ σοβαρές υποθέσεις. Και το Θέατρο, και ο συμπαθής ήρωας του θιάσου των σκιών. Παρακολουθώντας κάποιος τα σήματα καπνού που βγαίνουν από τις πρώτες αγωνιστικές του φετινού ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος της ελληνικής Σούπερ Λιγκ, το μόνο σίγουρο είναι πως κάθε Δευτέρα θα καθιερωθεί κάτι συγκεκριμένο και σταθερό. Να το πούμε το “καθαρτήριο της Δευτέρας”…, ένα όψιμο “προάστιο της Κολάσεως” κατά τον Δάντη, έτσι για να συνεννοούμαστε πιο εύκολα…
[… Είμαστε που είμαστε εθισμένοι σαν νεοέλληνες στα άτυπα (μα, αιχμηρά και ολίγον τι και κακιασμένα…) κατηγορητήρια κατά πάντων, σκέψου να έχουμε και κάθε αγωνιστική καινούρια (αντιφατικά μεταξύ τους) δεδομένα. Βαθμολογικές ανατροπές, καλές εμφανίσεις συνόλων εκεί που ήταν κυριολεκτικά “για τα μπάζα”, προπονητικά ” αριστουργήματα” από ανθρώπους που μας φαίνονταν “ταβερνιάρηδες χωρίς ταβέρνα, και επομένως χωρίς κρασί και εδέσματα”, ρεσιτάλ πάνω στο γρασίδι από ποδοσφαιριστές που η έλευση τους αναγόταν μέχρι την προηγούμενη μέρα σε “μανατζερικά τερτίπια και κόλπα”, αλλαγή μακροπρόθεσμων αγωνιστικών στόχων, κοκ.
Ο Κετσπάγια σήμερα είναι η “αιτία του κακού”. Ο Μπέντο είναι πια “ένα στοίχημα, που αν βγει, ο Ολυμπιακός θα θυμίσει -πάλι- παλιές καλές εποχές”… Ο Μελισσανίδης από “ο άνθρωπος που πήρε το Κύπελλο” έγινε ένα “θύμα του Μαρινάκη”. Ο Ολυμπιακός, που μετά τον αγώνα με τον ΑΠΟΕΛ προκαλούσε οργή και θυμηδία στους δικούς του υποστηρικτές, έγινε ο γνωστός πρωταθλητής “με την καρδιά, που δίνει απαντήσεις όταν πρέπει”… Αυτά όλα, και πολλά άλλα, αυτή τη Δευτέρα. Στο καθαρτήριο που αυτή την εβδομάδα είχε τα καλύτερα “προγράμματα” για πράσινους και κόκκινους και έστειλε στο “αναρρωτήριο” κίτρινους και μαύρους. Μια εβδομάδα μετά το γενικό “κενό” στα καλά προγράμματα και με τον όψιμο συνωστισμό πράσινων, κόκκινων, μαύρων, και κίτρινων, στο “αναρρωτήριο της γκέλας”… Φέτος, θα δούμε πολλά. Επομένως, κάθε εβδομάδα, θα “λαμβάνουν άλλοι το λόγο” στο ακροατήριο τη μια φορά, άλλοι την άλλη. Και θα κρύβονται όλοι, μάλλον εναλλάξ… Για εκεί πάει το πράγμα…]
Όποιοι στέκονται παραπάνω από όσο ορίζει η φετινή εντροπία στα “πορίσματα της μιας αγωνιστικής”, θα εκτεθούν. Γιατί το ξεκίνημα δείχνει πως φέτος θα επανέλθει κάθε Δευτέρα στις οθόνες του μυαλού μας μια εκδοχή της εκπομπής Ανατροπή… Σε κάτι τέτοιες περιστάσεις του τύπου “Αγγλία γίναμε…” θα πρέπει αυτοί που δεν καψαλίζονται με κάποια ομάδα να μπορούν να μπουν στη θέση των αναψοκοκκινισμένων και αυτοί που τσουρουφλίζονται για τη “Θεά ομαδάρα” τους να λειτουργούν ενίοτε σαν τους πρώτους. Αλλιώς, από τα “καθαρτήρια ψυχών” θα οδηγούμαστε στις “τελευταίες κατοικίες” της λογικής. Ψυχραιμία, μετριασμένη πίκρα, λελογισμένη χαρά, και “το ταμείο στο τέλος”… Για όλους…
