Από τη στιγμή της έκδοσης του λευκώματος «Εικόνες μιας άλλης Ευρώπης 1985-1989» του Κωνσταντίνου Πίττα, οι φωτογραφίες του εντυπωσίασαν με την αμεσότητα και τη ζωντάνια μιας ξεχασμένης Ευρώπης. Τώρα ήρθε και η στιγμή της έκθεσής τους και μάλιστα στο Μουσείο Μπενάκη στην οδό Πειραιώς.
Πρόκειται για το οδοιπορικό του από το 1985 έως το 1989 στη Δυτική και Ανατολική Ευρώπη, όπου ο φωτογράφος απαθανάτισε σκηνές δρόμου και από τις δύο πλευρές του Τείχους με σκοπό να δείξει ότι κοινός τόπος της διηρημένης Ευρώπης ήταν οι ίδιοι οι πολίτες της και η καθημερινή ζωή τους.
Με μίνιμαλ εξοπλισμό, μια Minox και μερικά ρολά ασπρόμαυρο φιλμ TriX, ξεκίνησε το έργο του, που ωστόσο έμελλε να μείνει ημιτελές. Και αυτό γιατί στα τέλη της δεκαετίας του ’80 συνέβησαν δύο πράγματα, σχεδόν ταυτόχρονα.
Η κατάρρευση του Τείχους που ακύρωσε το «θέμα», καθώς όλες οι χώρες σε λίγο θα γίνονταν μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ενώ η φωτογραφία εισήλθε σε μια περίοδο έντονης κριτικής και αμφισβήτησης της σχέσης της με την πραγματικότητα.
Ετσι ο Κωνσταντίνος Πίττας θεώρησε ότι το αρχείο των φωτογραφιών που είχε συγκεντρώσει σε λίγα μόλις χρόνια εργασίας δεν είχε πια νόημα. Εγκατέλειψε το σχέδιό του και «έθαψε» κυριολεκτικά τα αρνητικά του χωρίς να τα δείξει σε κανέναν.
Το εφόδιο όταν άρχισε να ταξιδεύει ήταν όσα είχε μάθει από τον κινηματογράφο. Τις φωτογραφίες του εντούτοις εμψυχώνουν οι υψηλοί στόχοι της ανθρωπιστικής φωτογραφίας της εποχής εκείνης.
Ενα είδος που είναι ανεξάντλητο, γιατί γεννιέται μέσα από τη συνάντηση με το απρόβλεπτο. Και κάνει κάτι που μόνο η φωτογραφία μπορεί να κάνει: μεταφέρει τον κόσμο όπου ζούμε σε ένα παράλληλο σύμπαν: ίδιος κόσμος, διαφορετικές σημασίες.
Σήμερα, έπειτα από 25 χρόνια, η εργασία του παρουσιάζεται στο σύνολό της για πρώτη φορά στο κοινό στη μεγάλη έκθεση του Μουσείου Μπενάκη, σε επιμέλεια του καθηγητή Φωτογραφίας Κωστή Αντωνιάδη. «Κράταγα οπτικές σημειώσεις με τη μηχανή μου» λέει ο Κ. Πίττας.
Φωτογραφίες, σημειώσεις ενός εσωτερικού διάλογου, σκέψεις και παρατηρήσεις που δεν επιδιώκουν να επιβεβαιώσουν τίποτα. Κι αν στις εικόνες του διακρίνει κανείς μια μελαγχολία, αυτό δεν οφείλεται στους ανθρώπους που φωτογράφιζε, όσο στις σκέψεις που τον συνόδευαν στα ταξίδια του.
Μουσείο Μπενάκη – Πειραιώς 138,
από σήμερα έως 20 Νοεμβρίου.
