Ηταν 2000, όταν αναλάμβανε τη θέση του μουσικού διευθυντή της Καμεράτας, Ορχήστρας των Φίλων της Μουσικής, ο σπουδαίος Νέβιλ Μάρινερ που πέθανε χθες πλήρης ημερών στον ύπνο του, σε ηλικία 92 ετών.
Αναγγέλλοντας τότε τη συνεργασία του Βρετανού αρχιμουσικού με την ελληνική ορχήστρα, ο Χρήστος Λαμπράκης δήλωνε:
Ο σερ Νέβιλ Μάρινερ, ιδιαίτερα αγαπητός στο ελληνικό κοινό και από τους δίσκους του και από τις εμφανίσεις στο Μέγαρο με τη δική του ορχήστρα, θα μας είναι πολύτιμος. Και αποτελεί πραγματικό προνόμιο για μας η συνεργασία με μια από τις μεγαλύτερες διεθνείς προσωπικότητες στον χώρο της μουσικής ερμηνείας
Οσοι δεν είμαστε και τόσο οπαδοί της κλασικής μουσικής τον «ζήσαμε» μέσα από το σάουντρακ του «Αμαντέους», της ταινίας του Μίλος Φόρμαν που σάρωσε τα Οσκαρ. Ηταν και το πιο εμπορικό του άλμπουμ, ξεπέρασε τα 6,5 εκατομμύρια αντίτυπα.
«Μόνο δύο άνθρωποι είναι ικανοί για το συγκεκριμένο σάουντρακ» έλεγε το διαφημιστικό της ταινίας τότε και είχε τα πορτρέτα του Μότσαρτ και του Μάρινερ από κάτω. «Διαθέσιμος είναι μόνο ο ένας» συμπλήρωνε.
Αλλά τον θυμόμαστε και από τη μεγάλη συναυλία που δόθηκε προς τιμήν του πρόπερσι στο Λονδίνο, για τα ενενήντα του χρόνια. Τότε, ο περίφημος Classic FM του Λονδίνου αφιέρωνε ολόκληρο το 24ωρο πρόγραμμά του σε αυτόν.
«Η καλλιτεχνική και δισκογραφική κληρονομιά του σερ Νέβιλ είναι τεράστια, όχι μόνο με την Ακαδημία, αλλά και με τις ορχήστρες και τα ακροατήρια σε όλο τον κόσμο», δηλώνει ο Paul Aylief, πρόεδρος της Ακαδημίας του Αγίου Μαρτίνου των Αγρών. «Θα λείψει σε όλους όσοι τον γνώριζαν και συνεργάστηκαν μαζί του».
Ο Νέβιλ Μάρινερ διέθετε ένα σημαντικό πλεονέκτημα, έζησε την ορχήστρα και από το πόντιουμ ως αρχιμουσικός αλλά και από τη θέση του μουσικού. Γεννήθηκε στο Λίνκολν το 1924 κι έγινε διάσημος με το περίφημο μουσικό σύνολο δωματίου Ακαδημία του Αγίου Μαρτίνου των Αγρών, που ίδρυσε το 1959.
Πιο πριν σπούδασε βιολί στο Βασιλικό Κολέγιο Μουσικής και στο Ωδείο του Παρισιού και υπήρξε το δεύτερο βιολί στο Κουαρτέτο Εγχόρδων Μάρτιν.
Στη συνέχεια δούλεψε και ως μουσικός συμφωνικού συνόλου, ενώ αποτελούσε το κύριο δεύτερο βιολί για 12 ολόκληρα χρόνια της Συμφωνικής Ορχήστρας του Λονδίνου. Από το 1949 ώς το 1959 δίδασκε στο Βασιλικό Κολέγιο Μουσικής.
Ως μαέστρος ξεκίνησε την καριέρα του το 1969, έπειτα από σπουδές στις ΗΠΑ, όπου ίδρυσε την Ορχήστρα Δωματίου του Λος Αντζελες, ενώ ταυτόχρονα συνέβαλε στην ανάπτυξη και την επέκταση του μεγέθους και του ρεπερτορίου της Ακαδημίας του Αγίου Μαρτίνου.
Το 1979 έγινε μουσικός διευθυντής και βασικός μαέστρος τόσο της Συμφωνικής Ορχήστρας Μινεάπολης όσο και της Συμφωνικής της Ραδιοφωνίας στη Στουτγάρδη, θέσεις που κατείχε μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980.
Συνέχισε να συνεργάζεται και μετά με πολλές ορχήστρες ανά τον κόσμο. Στην Ακαδημία του Αγίου Μαρτίνου των Αγρών παρέμεινε διευθυντής μέχρι το 2011, οπότε κι έγινε επίτιμος πρόεδρος.
Από το ταπεινό του ξεκίνημα ο σερ Νέβιλ Μάρινερ (χρίστηκε σερ το 1985, ενώ το 1979 του απονεμήθηκε ο τίτλος CBE, του ταξιάρχη), όταν έκανε πρόβες μαζί με φίλους του σε ένα δωμάτιο και από την πρώτη του συναυλία στην εκκλησία του Αγίου Μαρτίνου, από την οποία η Ακαδημία πήρε το όνομά της, η ορχήστρα έφτασε στο σημείο να διαθέτει τη μεγαλύτερη δισκογραφία -πάνω από 500 άλμπουμ- από οποιαδήποτε ορχήστρα δωματίου σε όλο τον κόσμο.
