Ποιητής… εκ του προχείρου

Ο Ερντογάν μαθήματα εθνικισμού μάς δίδει μα άλλα ακούει το ΑΠΕ και άλλα μεταδίδει.

Το θέμα είναι σοβαρό και θέλει ψυχραιμία γιατί ψηλά τον αμανέ τον πήρε η Τουρκία.

Κι ενώ στο εξωτερικό τα σύννεφα πυκνώνουν με όσα γίνονται εδώ φίδια φριχτά με ζώνουν.

Πέρα από τις άδειες και τη Δικαιοσύνη άλλο μ’ εντυπωσίασε κι άναυδος έχω μείνει:

Τώρα που το συνέδριο έχει πλέον τελέψει κι έχει, δίχως αντίπαλο, δάφνες ο Τσίπρας δρέψει

αναρωτιέμαι ο έρημος, μ’ όσα άκουσα και είδα μήπως τυχόν τους λάσκαρε ομαδικώς μια βίδα…

Πράγματι, αφού ψηφίσανε, μετά ξαναψηφίσαν γιατί ο Τσίπρας έκρινε πως δεν κατανοήσαν

ποιο ήταν το ερώτημα και ποια η πρότασή του γι’ αυτό και κόντρα πήγανε στην κρίση τη δική του…

Κι αυτοί, για να πεις κύμινο προτού το στόμα ανοίξεις σπεύσανε να συμμορφωθούν στου ανδρός τις υποδείξεις…

Ο πατερούλης να ‘ν’ καλά κι έτσι να διορθώνει στο μέλλον πάντα τον λαό, όποτε τα σκατώνει την κάλπη πάλι

στήνοντας, ώσπου αυτή να βγάλει αυτό που στο δικό του, φευ, καρφώθηκε κεφάλι!

Στραβά αρμενίζουμε, παιδιά, και πάρτε το χαμπάρι πριν όλους μας ο διάβολος για τα καλά μάς πάρει…