Οι αριθμοί ευδοκιμούν και δίνουν κάποια ψήγματα της κοινωνικής πραγματικότητας, αποκαλύπτοντας συγχρόνως τη διαχρονική ψευτιά των κρατούντων, που δίνουν ρεσιτάλ στις μέρες της ανθρωπιστικής κρίσης. Και αρχίζουμε με αυτό το 8-10% των «ικανοποιημένων» σε όλα τα γκάλοπ! Από την εποχή των «Ζαππείων» μέχρι την «Αυγή».
Αυτό ανήκει στους εκάστοτε κυβερνητικούς βολεμένους και εκλογικευτές της καταστροφής, στα μικρολαμόγια της φοροαποφυγής, στους αργυραμοιβούς που ευδοκιμούν στις μέρες μας, στους έμμισθους διαχειριστές των προσφύγων ανά την επικράτεια και στα νησιά.
Αυτά βέβαια τα γκάλοπ δεν αφορούν τους απρόσιτους της οικονομικής οροφής.
Τους διαχειριστές και μιζαδόρους των κρατικών κονδυλίων (είναι ενδιαφέρον να μάθουμε τη συνέχεια για τις 60 κατασκευαστικές εταιρείες που έλεγχαν οι «αδιάφθοροι»), τους μεγαλοφοροφυγάδες που ανθίζουν χωρίς καρπούς σε αμέτρητες λίστες, αυτούς που επένδυσαν σε όλους τους φορολογικούς παραδείσους και ίδρυσαν αμέτρητες offshore ξεπλύματος μαύρου χρήματος.
Τους τραπεζίτες και τους μετόχους τους που, ενώ πρόσθεσαν στην πλάτη μας την ανακεφαλαιοποίηση των ιδρυμάτων τους (μη δίνοντας δραχμή στην ανάπτυξη), επένδυσαν τα κεφάλαια στις φούσκες του ιδιωτικού χρέους, των σημερινών «κόκκινων» δανείων.
Ετσι συσσωρεύτηκε ένα «επαχθές» δημόσιο χρέος και ένα τεράστιο ιδιωτικό, τα οποία καλούνται να πληρώσουν οι υπόλοιποι, τα θύματα, οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, οι μικροεπιχειρηματίες, οι μικροαγρότες και μικροκτηνοτρόφοι, οι εργάτες της, ανύπαρκτης πια, βιομηχανίας.
Αυτή η μεσαία τάξη που συντηρεί τα πάμφτωχα παιδιά της.
Το πάνω από το 50% των νέων που ζουν κάτω από το όριο της απόλυτης φτώχειας. Το 30% των μισθωτών και το 45% των συνταξιούχων, που είναι οι στυλοβάτες των νοικοκυριών. Αυτό το 44,8% τώρα βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας.
Ετσι θεωρεί την ανακατανομή του πλούτου η αριστερή κυβέρνηση, που βλέπει (και αυτή όπως και ο κ. Σαμαράς) «πλεόνασμα». Τα παίρνει από τον πατέρα και τα δίνει στον γιο! Ανακύκλωση μέσα στην τάξη των θυμάτων!
Το άλλο ευτράπελο είναι η «μείωση» της ανεργίας. Ποιοι είναι αλήθεια οι εργαζόμενοι; Οι 100.000 που ζουν με 100 ευρώ τον μήνα ή οι 500.000 που ζουν με τον κατώτατο μισθό, των 586 ευρώ;
Αυτόν που το ΔΝΤ τον θέλει χαμηλότερο και στα 511 ευρώ στους νέους κάτω των 25 ετών; Είναι εργαζόμενοι οι απασχολούμενοι στην ελαστική εργασία των κοινωφελών προγραμμάτων, τύπου voucher;
Στις μέρες μας η μόνη σίγουρη εργασία είναι αυτή του έμμισθου διαχειριστή των μνημονίων, παράδειγμα προς οικογενειακή επένδυση της πολιτικής εξειδίκευσης. Αυτοί λοιπόν οι μεγαλοφοροφυγάδες-μιζαδόροι ευθύνονται για το επαχθές χρέος, το οποίο πληρώνει με αίμα το μεγάλο κομμάτι του λαού.
Με σύγχρονη απώλεια του δημόσιου πλούτου που του ανήκει! (Υγεία, Παιδεία, ενέργεια, νερό, παραλίες, δημόσια γη και υπέδαφος, λιμάνια, αεροδρόμια). «Επιβάλλεται να παλέψουμε για να διασφαλίσουμε ότι τα δημόσια αγαθά θα γίνουν κοινά αγαθά, δηλαδή ότι θα βασίζονται στην κοινή πρόσβαση και θα τα κατέχουν διοικητικά οι πολίτες.
Πρέπει να βάλουμε τέλος σε μια κατάσταση στην οποία τα δημόσια αγαθά αντιμετωπίζονται ως ιδιοκτησία του κράτους και μπορούν να διατεθούν κατά βούληση» λέει ο Μπενζαμέν Κοριά («Εφ.Συν.» 7-8 Οκτ.).
Μα το «κράτος», σύμφωνα με το Σύνταγμα, είναι ο κυρίαρχος λαός!
Αρα κάποιοι τον εξαπατούν πουλώντας την περιουσία του! Προτείνω λοιπόν να προσφύγουμε, εμείς ο κυρίαρχος λαός, οι θιγόμενοι πολίτες, σε διεθνή δικαστήρια (εφόσον αυτά δεν είναι ταξικά) κατά της εκποίησης των δημόσιων αγαθών, που μας ανήκουν, μέσα στα οποία συμπεριλαμβάνονται και η κατοικία, η εργασία και ο μισθός της, καθώς και τα λεηλατημένα αποθεματικά των συνταξιοδοτικών ταμείων.
Οσον αφορά την αποπληρωμή του χρέους, οι δανειστές να βρουν και να δικάσουν τους υπεύθυνους της απρόσιτης οικονομικής ολιγαρχίας, στους οποίους και πολλές φορές πρόσφεραν άσυλο (σαρξ εκ της σαρκός τους)!
Επίσης, σε μια άμεση δημοκρατία, με κυκλική εκπροσώπηση για μια θητεία όλων των πολιτών στο Κοινοβούλιο (χωρίς επιτροπές, άσυλα αμνηστίας, συντάξεις των 8 χρόνων, μισθούς υπερβολικούς), με ένα ουσιώδες «πόθεν έσχες» και ένα αληθινό περιουσιολόγιο, να φορολογηθεί μόνο το πραγματικό εισόδημα επιβίωσης!
Να το βρουν αυτό εκεί που δεν ψάχνουν. Τα αδειανά διαμερίσματα και τα χωράφια των παππούδων να αναλάβει να τα μισθώσει το κράτος και τότε να τα φορολογήσει!
Αν δεν μπορέσει, τότε η πρόθεσή του με τη φορολόγηση είναι ξεκάθαρα η δήμευσή τους και η παράδοσή τους στα αδηφάγα funds, στους εισαγόμενους επενδυτές και στις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες!
Οταν υπάρχουν άνθρωποι με εισόδημα 20 ζωών και προσθέτουν ακόμα μία καταστρέφοντας χιλιάδες συνανθρώπους τους, τότε οι τελευταίοι πρέπει να αμυνθούν στη βαρβαρότητα με κάθε μέσον. Ο πλανήτης ανήκει σε όλους εξίσου.
* Πολίτης του Αιγαίου
