Mια νερόβραστη σύνοδος κορυφής, απόδειξη της μακρόχρονης κρίσης που διανύει η σημερινή, υπό γερμανική ηγεσία, Ευρώπη των 28 που θα γίνει σύντομα των 27, αποτελεί από χθες παρελθόν. Μια γενικόλογη αναφορά στο προσφυγικό, χωρίς τίποτε το νέο, στην οποία καταβλήθηκε προσπάθεια να φανεί επίτευξη προόδου, έστω μικρής, χάρη στη συμφωνία με την Τουρκία.
Μια νωθρή πολιτική θέση απέναντι στη Ρωσία και τα όσα συμβαίνουν στη Συρία και μια πλήρης αποτυχία να πειστεί η μικρή Βαλονία να δώσει το πράσινο φως για την υπογραφή της συμφωνίας CETA με τον Καναδά είναι ο πενιχρός απολογισμός της διήμερης συνόδου των ηγετών των 28.
Στο προσφυγικό οι χώρες του Βορρά, της Βαλτικής και της Ανατολικής Ευρώπης εμφανίστηκαν παρέα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ικανοποιημένες με τη σημερινή κατάσταση και τα αποτελέσματα της συμφωνίας με την Τουρκία, υπεραμύνθηκαν της «ευέλικτης αλληλεγγύης» και γενικά δεν έδειξαν να ανησυχούν.
Οι αντιδράσεις της Ιταλίας και της Ελλάδας δεν μπόρεσαν να αλλάξουν την ευφορία του Βορρά και της Κομισιόν για τη σημερινή κατάσταση.
Η Τουρκία όμως έδωσε διορία μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου για την απελευθέρωση της βίζας και θα επανέλθει σύντομα στο αίτημά της, ενώ δεν έχει ακόμη εκπληρώσει τα 72 κριτήρια. Το πρόβλημα λοιπόν μετατίθεται στη σύνοδο του Δεκεμβρίου.
Στο θέμα της Ρωσίας, όλοι καταδίκασαν την πολιτική της Μόσχας στη Συρία και την Ουκρανία, αλλά μέχρι εκεί. Μια ομάδα χωρών (Βαλτικής και ορισμένες ανατολικές, ιδίως η Πολωνία) ζήτησε την επιβολή κυρώσεων, αλλά η πρότασή τους απορρίφθηκε.
Αλλωστε υπήρχαν χώρες (Ιταλία, Ελλάδα, Βουλγαρία) που τάχθηκαν αμέσως κατά των κυρώσεων.
Πίστη στο «όχι»
Ως προς τη συμφωνία με τον Καναδά, η Βαλονία άντεξε τις αφόρητες πιέσεις και απειλές και συνεχίζει να λέει «όχι». Ο ηγέτης της περιφερειακής κυβέρνησης της μικρής Βαλονίας, Πόλ Μανιέτ, γνωστοποίησε, μετά από πολυάριθμες συσκέψεις στις οποίες συμμετείχε και η καναδική πλευρά, ότι οι τελευταίες προτάσεις της Ε.Ε. και του Καναδά εξακολουθούν να μην είναι ικανοποιητικές και απορρίπτονται.
Ο βασικός λόγος; Η δυνατότητα των πολυεθνικών να σέρνουν στα ιδιωτικά δικαστήρια κράτη-μέλη και η μη προστασία από την εκμετάλλευση της συμφωνίας από τις αμερικανικές πολυεθνικές, που θα χρησιμοποιούν τον Καναδά για την εισβολή τους στη Γηραιά Ηπειρο.
Η επιμονή της Βαλονίας ήταν μια ψυχρολουσία για τον πρόεδρο της Κομισιόν, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, την Ανγκελα Μέρκελ και γενικά τους 28 που γνώρισαν την ταπείνωση από μια μικρή περιφερειακή κυβέρνηση του Βελγίου.
Ο Βέλγος πρωθυπουργός Σάρλ Μισέλ, που δέχεται τα πυρά από όλους και ιδίως από τους Φλαμανδούς εταίρους του στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση της χώρας, δεν έκρυβε την απογοήτευσή του για το «πείσμα» του Κοινοβουλίου της Βαλονίας, ενώ ο Ζ.-Κ. Γιούνκερ επαναλάμβανε: «Πρέπει να υπογραφεί αυτή η συμφωνία, την έχουμε ανάγκη…».
Στο τέλος, ο Λουξεμβούργιος εξέφρασε την ελπίδα ότι η Βαλονία θα υποχωρήσει και θα εγκρίνει τη συμφωνία μετά μερικές ώρες ή ημέρες.
