Ο,τι τους βολεύει…

Οι αλλαγές στη διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών που προωθεί ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης είναι οι αυτονόητες αλλαγές που αντιστοιχούν σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή Δημοκρατία.

Η μετακίνηση από τη διδασκαλία του ορθόδοξου δόγματος, με πτυχές προσηλυτισμού σε μερικές ακραίες περιπτώσεις, στη συγκριτική μελέτη όλων των θρησκειών είναι μια σημαντική μεταρρύθμιση που θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και δεκαετίες στην Ελλάδα.

Σε μια πολυπολιτισμική Ευρώπη, σε μια ήπειρο που ο κίνδυνος επιστροφής στην ξενοφοβία και τον ρατσισμό ελλοχεύει, η γνώση για τον «πλησίον» είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Η ηγεσία της Εκκλησίας, βέβαια, αντιδρά προβάλλοντας ανεδαφικά επιχειρήματα και εφευρίσκοντας εχθρούς για να ασκήσει πολιτική πίεση.

Δύο στοιχεία θα έπρεπε να είναι αυτονόητα αυτή τη στιγμή, δεδομένης της πικρής εμπειρίας που έχουμε αποκομίσει από τη σύγκρουση μεταξύ Εκκλησίας και κυβέρνησης πριν από αρκετά χρόνια.

Πρώτον, σύσσωμη η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός πρέπει να επιδείξουν ανυποχώρητη στάση υπεράσπισης των αρχών του ανθρωπισμού και του διαφωτισμού. Δεύτερον, όλα τα κόμματα που αυτοπροσδιορίζονται ως φιλελεύθερα ή προοδευτικά οφείλουν να λάβουν καθαρή θέση και να στηρίξουν τη μεταρρύθμιση που προωθεί το υπουργείο.

Τα πρώτα δείγματα από τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ενθαρρυντικά. Στην πραγματικότητα τα δύο αυτά κόμματα αποδεικνύονται για ακόμα μία φορά κατώτερα των περιστάσεων και διαψεύδουν όσα καλλιεργούν περί προοδευτικών ιδεών που δήθεν ασπάζονται και περί συναίνεσης σε σημαντικά ζητήματα που τάχα αποζητούν. Ιδιαίτερα το ΠΑΣΟΚ, που έδωσε μάχες στο παρελθόν, οπισθοχωρεί ακόμη και από παραδοσιακές θέσεις της σοσιαλδημοκρατίας.

Τα δύο κόμματα επιδιώκουν στην πραγματικότητα την πτώση της κυβέρνησης, χωρίς να κρατούν ούτε καν τα προσχήματα. Διόλου περίεργο, αν αναλογιστεί κανείς τον καιροσκοπισμό τους που έχει γίνει δεύτερη φύση τους.

Αρκεί να εξετάσει κανείς τις σημερινές μας αποκαλύψεις: Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ έχουν κάνει αντιπολιτευτική σημαία τους την Attica Bank, αλλά εκλεκτοί συνεργάτες υπουργών τους διορίζονταν ταυτόχρονα σε πολιτικά γραφεία και στην τράπεζα.

Το αποτέλεσμα; Να γιγαντώνεται η τραπεζική «φούσκα», που επέτεινε την οικονομική κρίση. Με άλλα λόγια, τα κόμματα αυτά πιστεύουν σε έναν και μοναδικό «θεό»: σε ό,τι τα βολεύει…