«Ο δρόμος προς τη Σπάρτη» ή όταν ένας Εγγλέζος κι ένας Ιρλανδός, ένας δημοσιογράφος κι ένας πανεπιστημιακός-οπερατέρ, κάνουν μια ταινία-ντοκιμαντέρ για το Σπάρταθλο, αποκλειστικά γυρισμένη στην Ελλάδα.
Για τους μη μυημένους, το Σπάρταθλο είναι ένας αγώνας δρόμου 246 χιλιομέτρων (!) που γίνεται κάθε χρόνο ξεκινάει από το Παναθηναϊκό στάδιο στην Αθήνα και καταλήγει στο άγαλμα του Λεωνίδα στη Σπάρτη, μετέχουν δε αθλητές απ΄όλο τον κόσμο.
Στόχος, η ολοκλήρωση της διαδρομής σε 36 ώρες. Το ένα τρίτο των συμμετεχόντων δεν τα καταφέρνουν να τερματίσουν.
Η ταινία των Μπάρνι Σπέντερ και Ρόντι Γκίμπσον παρακολουθεί τα βήματα τεσσάρων από αυτούς, τριών ξένων και μιας Ελληνίδας νοσηλεύτριας. Παρακολουθεί κι έναν πέμπτο, τον Φειδιππίδη, τον πρώτο άνθρωπο που έκανε τη διαδρομή στην προσπάθεια να ζητηθεί η συνδρομή των Αθηναίων στους Σπαρτιάτες προς αντιμετώπιση των περσικών στρατευμάτων.
Το ξεκίνημα απλό, με αναφορές στην αρχαία ελληνική ιστορία και animation που χαράσσει τη φειδιππίδεια διαδρομή. Κι ύστερα οι τέσσερις «πρωταγωνιστές» εξηγούν τι τους ώθησε στη συμμετοχή.
Το ξεκίνημα του αγώνα, η επίπονη προσπάθεια, οι σταθμοί και κυρίως τα συναισθήματα των τεσσάρων αθλητών, που κορυφώνονται όσο προχωρεί η διαδρομή και η ταινία αποτυπώνονται γλαφυρά στον φακό του Ρόντι.
Κι ανάμεσα πλάνα της ελληνικής γης, ποίηση, γραμμένη από την Αλίσια Στάλινγκς, μια Αμερικανίδα ποιήτρια που ζει στην Ελλάδα και διαβασμένη από δύο Ελληνες ηθοποιούς, τον Ρένο Χαραλαμπίδη και τη Μαλαματένια Γκότση.
Από τα πολύ αξιοσημείωτα η μουσική, γραμμένη από τους Old House Playground. Το συγκρότημα αποτελείται από δύο Ελληνες, τον Τρύφωνα Λάζο και τον Αντρέα Βενετάντε, που ζουν στο Μάντσεστερ, κι έναν Αγγλο, τον Τζέικο Φάρνας.
Η παραγωγή της μουσικής είναι του Κλάιβ Μάρτιν, ο οποίος ανάμεσα στις άλλες του παραγωγές έχει καταγράψει και τον «Τελευταίο Αυτοκράτορα» του Μπερτολούτσι. Η ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα την περασμένη Κυριακή στο θέατρο του Κολλεγίου Αθηνών. Πραγματικά αξίζει να τη δείτε όταν διανεμηθεί στους κινηματογράφους.
