«Death without assassination» λένε οι Manic Street Preachers στο The Love of Richard Nixon, ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα και δυσερμήνευτα τραγούδια τους. Ενας ακόμη «θάνατος χωρίς δολοφονία» είχε συμβεί το 1997 στις σελίδες του Flash, στην ιστορία «Presidential Race» των Brian Augustyn, Mark Waid και Paul Ryan.
Ο συντηρητικός υποψήφιος πρόεδρος Jacob Cartwright που εκπροσωπεί την «κοινή λογική» (όπως ακριβώς ισχυρίζονται όλοι οι δεξιοί), με την ατζέντα της «μηδενικής ανοχής» του έχει προκαλέσει την οργή προοδευτικών κοινωνικών ομάδων. Ενας παρανοϊκός ακροαριστερός ζωσμένος με εκρηκτικά αποπειράται να τον δολοφονήσει, αλλά ο Flash επεμβαίνει την κατάλληλη στιγμή.
Ο Pied Piper, ένας από τους πρώτους gay υπερήρωες, καταλήγει στη φυλακή λόγω των έντονων αντιδράσεών του ενάντια στο πρόγραμμα του Cartwright. Μια συνωμοσία του υποψήφιου αντιπρόεδρου, όμως, να δολοφονήσει τον Cartwright αποκαλύπτεται και οδηγεί στην παραίτηση του δεύτερου. Και ο «αγαθός» δεξιός δεν θα προλάβει να μπει στον Λευκό Οίκο. Θα κερδίσει, ωστόσο, την εκτίμηση («παρά τα λάθη του είναι ένας έντιμος άντρας») ώστε και ο αριστερός gay να δικαιωθεί και ο δεξιός ρατσιστής να εμφανιστεί ως τίμιο, αθώο θύμα.
