Γ. ΣΤ. - Μετέωρος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Επρεπε να περάσουν τέσσερα χρόνια για να ακουστεί κλάμα νεογέννητου πλάσματος και μάλιστα θηλυκού στην εφημερίδα (ακόμη είναι στο μαιευτήριο με τη μαμά του Ευρυδίκη Βαρίκα, συνάδελφο στο Ατελιέ, αλλά πού θα πάει, σύντομα θα «σκάσει μύτη» στα γραφεία μας).

Υγιές και πανέμορφο, ε, πού θα ’μοιαζε, ίδια η μάνα της. Αλλαξε η όψη όλων των συναδέλφων στην εφημερίδα, ομόρφυναν τοίχοι, γραφεία, υπολογιστές… Ως κουμπάροι του ζεύγους νιώθουμε διπλά χαρούμενοι (τριπλά, πολλαπλά και λοιπά).

Γράψε, μου λέει συνάδελφος, ότι επιτέλους κλαίμε από χαρά, έπειτα από απανωτές λύπες. Με δάκρυα χαράς ευχόμαστε να είναι γερό και τυχερό. Να τους ζήσει (να μας ζήσει)!