Οι Ουόριορς με τους Καβαλίερς, που τα ξημερώματα ξεκίνησαν από το Οκλαντ τη μονομαχία τους για την κατάκτηση του τίτλου, είναι το 14ο ζευγάρι στην ιστορία του ΝΒΑ που κονταροχτυπιέται σε τελικό για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.
Αν αναλογιστούμε την παράδοση, τότε το Κλίβελαντ μπορεί να ελπίζει, αφού από τις προηγούμενες 13 φορές, οι ηττημένοι της πρώτης φοράς απάντησαν, με πρωτάθλημα τη δεύτερη, τις 7.
Από την άλλη, οι «Καβς», που συμμετέχουν σε τελικό για τρίτη φορά τα τελευταία εννέα χρόνια, εκπροσωπούν μια πόλη που δεν έχει σταυρώσει επιτυχία σε ομαδικό σπορ από το 1964 και μετά. Τότε που οι «Browns» πήραν το πρωτάθλημα στο NFL.
Οι Ουόριορς, που θέλουν να κρατήσουν τα σκήπτρα και να κάνουν πέντε τα τρόπαιά τους (όσα οι Σπερς) στην 8η παρουσία τους σε τελικούς, ξεκινάνε ποντάροντας και στο πλεονέκτημα της έδρας, που εξασφάλισαν πετυχαίνοντας ρεκόρ νικών (73-9) στην κανονική περίοδο.
Ωστόσο το βασικό ερώτημα θα είναι και φέτος προσωπικό κι ας μην αφορά δυο παίκτες που παίζουν στην ίδια θέση: Θα παραμείνει στην κορυφή ο Στεφ Κάρι, ως MVP της κανονικής περιόδου, με δεδομένο τον επιθετικό οίστρο και την αυτοπεποίθηση που έχει αποκτήσει;
‘Η μήπως ήρθε η ώρα να εκπληρώσει τη μεγάλη υπόσχεση που έδωσε ο Λεμπρόν Τζέιμς όταν επέστρεψε στο Κλίβελαντ, να οδηγήσει την ομάδα που τον ανέδειξε εκεί που δεν έχει φτάσει ποτέ ώς τώρα.
Το εντυπωσιακό είναι ότι τόσο ο σταρ των Ουόριορς όσο και ο «βασιλιάς» των «Καβς» έχουν γεννηθεί στην ίδια πόλη, το Ακρον του Οχάιο, λίγα χιλιόμετρα μακριά από το Κλίβελαντ, κι αυτό γιατί έτυχε, το 1988 που γεννήθηκε ο Στεφ, ο πατέρας του, Ντελ Κάρι, φορούσε τη φανέλα των Καβαλίερς.
Με αυτά και μ’ εκείνα, ο Λεμπρόν είναι ο πρώτος παίκτης μη μέλος των τρομερών Σέλτικς που συμμετέχει για 6η συνεχόμενη χρονιά σε τελικούς και 7η συνολικά.
Μπορεί να έχει κατακτήσει δύο δαχτυλίδια (2012, 2013), αλλά αυτό το πρωτάθλημα το θέλει όσο τίποτα άλλο.
Κι αν αφαιρέσουμε από την εξίσωση το πλεονέκτημα της έδρας, που το έχουν οι απέναντι, όλα δείχνουν ότι αυτή τη φορά έχει αυξημένες πιθανότητες να τα καταφέρει.
Κατ’ αρχάς φέτος οι Καβαλίερς εμφανίζονται πάνοπλοι. Πέρυσι πάλεψαν χωρίς το δίδυμο Κάιρι Ιρβινγκ και Κέβιν Λοβ, που αντιμετώπισαν προβλήματα τραυματισμών. Φέτος, όχι απλά παίζουν, αλλά είναι και σε εξαιρετική κατάσταση.
Θεωρητικό πλεονέκτημα είναι και το γεγονός ότι οι Καβαλίερς δεν έχουν καταπονηθεί στη διαδρομή όσο οι αντίπαλοί τους.
Στα πλέι οφ έχασαν, όλα κι όλα, δύο ματς στο Τορόντο, από τους Ράπτορς στον τελικό της (εύκολης) Ανατολής.
Οι Ουόριορς χρειάστηκε να ζοριστούν για να ανατρέψουν το εις βάρος τους 3-1 και να προκριθούν στο έβδομο παιχνίδι κόντρα στη Θάντερ.
Συν τοις άλλοις, επειδή κυνηγούσαν να σπάσουν το ρεκόρ των Μπουλς στην κανονική περίοδο, ήταν στην «τσίτα» όλη τη χρονιά, χωρίς περιθώριο να χαλαρώσουν και να κάνουν την απαραίτητη οικονομία δυνάμεων.
Πέρυσι, το τρικ που χρησιμοποίησε ο Στιβ Κερ και βοήθησε τους Ουόριορς να πάρουν το τακτικό πλεονέκτημα ήταν όταν αποφάσισε να βασιστεί σε ένα κοντό σχήμα με «πεντάρι» τον ευκίνητο Ντράμον Γκριν, «παρκάροντας» τον Αυστραλό Μπόγκουτ στον πάγκο.
Αυτή τη φορά ο αντίπαλος προπονητής δείχνει ότι έχει έτοιμη την απάντηση: οι «Καβς» παίζουν στο μεγαλύτερο μέρος του πρωταθλήματος με σέντερ τον ευκίνητο Τριστάντ Τόμπσον και τον Λοβ στο «τέσσερα», οπότε δεν μειονεκτούν στο περίφημο πια «small ball».
Επιπλέον, οι φετινοί Καβαλίερς δεν υστερούν έναντι των αντιπάλων τους στα τρίποντα σε τόσο μεγάλο βαθμό ώστε να νιώθουν μειονεκτικά.
Μάλιστα στα πλέι οφ τους έχουν ξεπεράσει σε εύστοχες προσπάθειες έξω από τη γραμμή των 7,25, παρότι το δίδυμο Κάρι και Τόμσον σουτάρει απ’ όπου βρεθεί και με κλειστά μάτια.
Ηταν μια συνειδητή επιλογή να προσθέσουν καλούς σουτέρ στο ροτέισον, ώστε να μεγαλώσουν τις αποστάσεις και να ανοίξουν περισσότερους διαδρόμους για τις δυναμικές διεισδύσεις του Λεμπρόν, που έχει την ικανότητα να περνάει απ’ όλες τις θέσεις της πεντάδας.
Τέλος, στο τιμόνι των «Καβς» δεν βρίσκεται πλέον ο -νυν προπονητής της τουρκικής Νταρουσάφακα- Ντέιβιντ Μπλατ, ο οποίος απομακρύνθηκε γιατί δεν είχε καλές σχέσεις με τον Λεμπρόν.
Ο Τάιρον Λου που τον διαδέχθηκε τα πάει πολύ καλύτερα μαζί του, σε βαθμό να λένε όλοι ότι μαζί παίρνουν τις σημαντικές αποφάσεις.
Ο Λου θα προσπαθήσει να μιμηθεί τον Κερ και να κατακτήσει πρωτάθλημα στην πρώτη του σεζόν ως πρώτος προπονητής.
Αν όμως ο Κερ βγει πάλι νικητής, θα γίνει ο δεύτερος τεχνικός στην ιστορία του ΝΒΑ που κατακτά τίτλο τις δύο πρώτες του χρονιές.
Ο μοναδικός που το έχει καταφέρει είναι o John Kudhla (1948 και 1949) με τους Λέικερς, τότε που έπαιζαν στη Μινεάπολις.
Χθες (3 Ιουνίου) ο Kudhla έσβησε μια τούρτα με 100 κεράκια.
