Οι πολιτικές διεργασίες ξεκίνησαν στην Αριστερά και τη Δεξιά, δέκα μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2017. Τα μεγάλα κόμματα της πλειοψηφίας και της αντιπολίτευσης οργανώνουν πυρετωδώς τις προκριματικές εκλογές για την επιλογή των προεδρικών υποψηφίων τους. Εντυπωσιακή είναι και η κινητοποίηση ορισμένων «αουτσάιντερ» -ανεξάρτητων από κόμματα- προσωπικοτήτων που τρέφουν προεδρικές φιλοδοξίες, όπως ο υπουργός Οικονομίας Εμανουέλ Μακρόν και ο Ζαν-Λικ Μελανσόν.
Μετά πολλές αμφιταλαντεύσεις, το Σοσιαλιστικό Κόμμα αποφάσισε τη διεξαγωγή προκριματικών εκλογών, στην οποία θα συμμετάσχουν οι σοσιαλιστές, το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (Parti Radical de Gauche – PRG) και οι φιλοκυβερνητικοί οικολόγοι.
Το εθνικό συμβούλιο του κόμματος ενέκρινε «ομόφωνα» τη διεξαγωγή προκριματικών εκλογών στις 22 και 29 Ιανουαρίου. Εναρξη υποβολής αιτήσεων είναι η 1η Δεκεμβρίου, το κλείσιμο 15 Δεκεμβρίου.
Το χρονοδιάγραμμα αυτό φαίνεται να είναι φτιαγμένο στα μέτρα του Φρανσουά Ολάντ, διότι, αν επιθυμεί να θέσει υποψηφιότητα για δεύτερη θητεία, ο Γάλλος πρόεδρος θα πρέπει να ασκήσει απερίσπαστα τα προεδρικά καθήκοντά του μέχρι τέλους, οπότε οφείλει να μπει σε προεκλογική εκστρατεία το αργότερο δυνατόν.
Πρεμιέρα θα είναι στη Γαλλία η ενδεχόμενη συμμετοχή ενός προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας σε προκριματικές εκλογές. Ο πρώτος γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ζαν-Κριστόφ Καμπαντέλης υποστήριζε ότι ως πρόεδρος ο Ολάντ είναι «ο φυσικός υποψήφιος» της Αριστεράς και δεν χρειάζονται προκριματικές εκλογές.
Ωστόσο, το εργασιακό νομοσχέδιο δημιούργησε έντονες ιδεολογικές αντιπαραθέσεις στο Σοσιαλιστικό Κόμμα και προκάλεσε εμφυλιοπολεμικό κλίμα.
Σε συμφωνία με τον Φρανσουά Ολάντ, ο Καμπαντέλης πρότεινε την οργάνωση προκριματικών εκλογών και πέτυχε κομματική ομοφωνία, ικανοποιώντας τους «αντάρτες» σοσιαλιστές βουλευτές οι οποίοι τις απαιτούσαν. Εξουδετέρωσε έτσι τον κίνδυνο διάσπασης του κόμματος.
Πολυάριθμες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η Αριστερά θα ηττηθεί στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών. O Γάλλος πρόεδρος αποδέχτηκε να υποβληθεί στη δοκιμασία των προκριματικών, γιατί εκτιμά ότι η επιλογή ενός μόνο υποψηφίου της Αριστεράς θα μειώσει τον κίνδυνο ήττας λόγω του διασκορπισμού ψήφων. «Πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να αποφύγουμε μια μονομαχία μεταξύ της Δεξιάς και της Ακρας Δεξιάς στον δεύτερο γύρο», τονίζει.
Διασπασμένη φαίνεται, ωστόσο, σήμερα η Αριστερά. Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν έχει ανακοινώσει την ανεξάρτητη προεδρική του υποψηφιότητά. Το κόμμα «Οικολογία – Πράσινοι» αποφάσισε να οργανώσει δικές του προκριματικές εκλογές τον Οκτώβριο.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα έκανε έκκληση για εκπροσώπηση της εναλλακτικής Αριστεράς από έναν κοινό υποψήφιο, ο οποίος θα ανταγωνιστεί την πολιτική του Ολάντ.
«Μακρόν πρόεδρος»
Στην προεκλογική αρένα κατέβηκε και ο φιλόδοξος υπουργός οικονομίας Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος ίδρυσε το δικό του «διακομματικό» κίνημα «En Marche!» (Εμπρός!) και προκαλεί έντονες αντιδράσεις στην Αριστερά.
Στην πρώτη μεγάλη συγκέντρωση του κινήματος την Τρίτη, ο πρώην τραπεζίτης δεν έδωσε ξεκάθαρη απάντηση για το αν σκοπεύει να θέσει υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές.
Ωστόσο οι υποστηρικτές του φώναζαν: «Μακρόν πρόεδρος» και ο ίδιος δήλωσε: «Αυτό το κίνημα θα το οδηγήσουμε μαζί μέχρι το 2017 και μέχρι τη νίκη!».
Αναλυτές των ΜΜΕ θεωρούν ότι ο υπουργός Οικονομίας «παίζει διπλό παιχνίδι». Παρά τη φημολογία για επικείμενη παραίτησή του, διαβεβαιώνει ότι θα παραμείνει στη θέση του, ενώ παράλληλα προετοιμάζει τη στρατηγική του για να υποσκάψει την υποψηφιότητα του Ολάντ.
O Γάλλος πρόεδρος προειδοποίησε τον Μακρόν ότι θα τον απομακρύνει από την κυβέρνηση αν δεν σέβεται την κυβερνητική «αλληλεγγύη» και την ανάγκη να «υπηρετήσει μέχρι το τέλος χωρίς προσωπικές και προεδρικές φιλοδοξίες».
«Ο σεβασμός σ’ αυτούς τους κανόνες σημαίνει παραμονή στην κυβέρνηση· ο μη σεβασμός σημαίνει μη παραμονή σ’ αυτήν», δήλωσε. Ο Μακρόν επιδιώκει μέχρι τώρα να δείξει ότι παραμένει πιστός στον Ολάντ, όμως ο ανταγωνισμός του με τον πρωθυπουργό έχει οξυνθεί.
Ο Μανουέλ Βαλς τον ανακαλεί συνεχώς στην τάξη. Εκτιμά ότι έχει ξεπεράσει τα όρια της δεοντολογίας με τις προκλήσεις του ή τις κριτικές του και θέτει υπό κρίση την κυβερνητική συνοχή. Στη Δεξιά ο Μακρόν προκαλεί επίσης εκνευρισμό, γιατί ως «ελεύθερος σκοπευτής» φλερτάρει με τους ψηφοφόρους της.
Απτόητος ο Μακρόν συνεχίζει να παίζει σε δύο ταμπλό, αριστερά – δεξιά, και πιστεύει ότι παρ’ όλο που δεν εκπροσωπεί ένα κόμμα, θα μπορέσει να επιβληθεί στο προσκήνιο ως πολιτικός που ενσαρκώνει την ανανέωση.
