Δεν νομίζω ότι έδωσε κάτι παραπάνω απ’ αυτά που ξέρουμε η σύναξη των εκπροσώπων της Κεντροαριστεράς και του μεταρρυθμιστικού Κέντρου με ολίγον από νεοφιλελευθερισμό (Δράση) προχθές στο Γκάζι.
Ευχές, επιθυμίες, εκκλήσεις για ενότητα και συμπόρευση, προσωπικές στρατηγικές, μπόλικη καχυποψία για τις προθέσεις αλλήλων, φλυαρία περί μεταρρυθμίσεων, αλλά και μπηχτές ότι δεν «μπορούμε να πάμε μπροστά με τα υλικά του χθες».
Ισως η πιο ενδιαφέρουσα παρέμβαση ήταν αυτή του συνταγματολόγου Νίκου Αλιβιζάτου, ο οποίος πρότεινε να μπει και ο ΣΥΡΙΖΑ στη συζήτηση για τους θεσμούς «και να αφήσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ να αρνείται και να μας κλείνει εκείνος την πόρτα». Κάτι ανάλογο είχε προτείνει και ο Γιώργος Παπανδρέου.
Η παρέμβαση Αλιβιζάτου δεν προκάλεσε κύματα ενθουσιασμού. Το αντίθετο. Πολλοί στραβομουτσούνιασαν και αρκετοί έφτυσαν στον κόρφο τους για να ξορκίσουν το… κακό.
Λογικό. Αρκετοί απ’ αυτούς που βρέθηκαν στη συγκέντρωση έχουν διακριθεί στο άθλημα του αντισυριζαϊσμού και διεκδικούν με αξιώσεις τα πρωτεία από τον Αδωνι Γεωργιάδη και τους λοιπούς αστέρες της Δεξιάς.
Και τι δεν έχουν πει για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα: παρέλαβαν σοβαρό κράτος και οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης και υποθηκεύουν το μέλλον της χώρας, η Ελλάδα θα γίνει Βόρεια Κορέα (η πιο ήπια εκδοχή αυτής της υψηλού επιπέδου κριτικής για το μοντέλο που χτίζεται είναι η Βενεζουέλα), απειλείται η δημοκρατία, ξεφτιλίζουν τη Βουλή, φλερτάρουν με πρακτικές εκτροπής, στήνουν σκληρό κομματικό κράτος, οργανώνουν τη νέα διαπλοκή, διορίζουν ασυστόλως στο Δημόσιο, συνεργάζονται με τα «ορφανά» του Ακη Τσοχατζόπουλου που κι αυτά είναι ύποπτα για διαφθορά, είναι χυδαίοι λαϊκιστές, κρατιστές και ψεύτες, γελοιοποιούν με την πολιτική τους την έννοια της μεταρρύθμισης, έχουν παραδοθεί άνευ όρων στη Μέρκελ και τον Σόιμπλε, εξαπάτησαν συνειδητά τον ελληνικό λαό, καλύπτουν τις παρανομίες στελεχών τους.
Με κυρίαρχη αυτήν την «ανάλυση», δεν υπάρχουν περιθώρια συνεννόησης σε κανένα επίπεδο με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Αλλωστε μονότονα επαναλαμβάνουν το αίτημα να παραιτηθεί η κυβέρνηση, αφού προηγουμένως ο Τσίπρας ζητήσει ταπεινά συγγνώμη πέφτοντας συντετριμμένος στα τέσσερα και αναγνωρίζοντας τις μεγάλες ευθύνες του. Ο πόλος της λεγόμενης Κεντροαριστεράς επιχειρείται να συγκροτηθεί (αυτό τουλάχιστον επιδιώκουν ορισμένοι παράγοντές του) στη βάση μιας λογικής που θεωρεί βασικό αντίπαλο τον ΣΥΡΙΖΑ.
Γι’ αυτό και αντιδρούν επιθετικά κάθε φορά που κάποιος προτείνει διάλογο με την Αριστερά, ενώ δεν ενοχλούνται όταν στελέχη της Δεξιάς (Σαμαράς, Μητσοτάκης, Γεωργιάδης) απευθύνουν προσκλήσεις συνεργασίας για να εξουδετερωθεί ο κοινός εχθρός και να σωθεί η πατρίδα.
Ανάγωγα
Αν έχεις πέσει στην ανάγκη των εφοπλιστών και περιμένεις να βάλουν πλάτη για να πάρει μπρος η οικονομία, μάλλον ματαιοπονείς.
Σε όποια γλώσσα κι αν τους μιλήσεις (ελληνικά ή αγγλικά), όσα μπράβο κι αν τους πεις για τις καινοτομίες που εφαρμόζουν και για τον τρόπο που λαμβάνουν τις αποφάσεις, αυτοί θα κάνουν ό,τι επιτάσσει το συμφέρον τους. Τα περί πατριωτισμού, οι άνθρωποι που συμμετέχουν στο πιο διεθνοποιημένο τμήμα του κεφαλαίου, τα ακούνε και γελούν.
