Ελάχιστα διεθνές, αλλά συνεχίζει τον χορό

Αξιοπρεπής συνέχεια ή ένα βήμα πίσω; Το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, ο δεύτερος μεγάλος πολιτιστικός θεσμός της χώρας, μετά το Ελληνικό Φεστιβάλ, που αυτό το καλοκαίρι πέρασε σε άλλα χέρια, παρουσίασε χθες στο αμφιθέατρο του υπουργείου Πολιτισμού το πρόγραμμα της 22ης διοργάνωσής του (15-26 Ιουλίου).

Και στη θέση της Βίκυς Μαραγκοπούλου, της γυναίκας που το ίδρυσε και το ανέδειξε πριν από 21 χρόνια, βρισκόταν η νέα του καλλιτεχνική διευθύντρια, η Κατερίνα Κασιούμη, χορεύτρια, χορογράφος και καθηγήτρια χορού.

Η γοητευτική κυρία Κασιούμη, διευθύντρια ώς τότε της Δημοτικής Σχολής Χορού Καλαμάτας, το ανέλαβε επίσημα τέλη Φεβρουαρίου αφού είχε παραιτηθεί τον Ιανουάριο η Βίκυ Μαραγκοπούλου με αιχμές εναντίον της δημοτικής αρχής. Ετσι, τυπικά δεν είχε και πολύ χρόνο στη διάθεσή της.

Είναι, όμως, αρκετό αυτό για να αποδεχτεί κανείς με ψυχραιμία ότι για πρώτη φορά στην ιστορία του το φεστιβάλ διαθέτει μία και μοναδική ξένη παραγωγή, κι αυτή μια πολύ ειδική περίπτωση, μιας διάσημης ομάδας με αρτιμελείς και μη χορευτές;

Φεστιβάλ με έξι ελληνικές και μία ξένη παράσταση δεν δικαιολογεί τον τίτλο του διεθνούς. Πέρυσι, σε εποχή μεγάλου οικονομικού στριμώγματος και δημοψηφίσματος, και με φόβους ακόμα και ματαίωσής του, η Βίκυ Μαραγκοπούλου είχε καταφέρει να έχει τρεις ξένες και τρεις ελληνικές παραστάσεις.

Επιπλέον, επίσης για πρώτη φορά, καμία από τις ελληνικές παραστάσεις, όσο αξιόλογες κι αν είναι, δεν δίνει την πρεμιέρα της στην Καλαμάτα. Αντιθέτως έχουν ήδη πίσω τους αθηναϊκό παρελθόν (κάποιες και βαρύ) και οι τρεις από αυτές είναι περιοδεύουσες παραγωγές των (σημαντικών, βέβαια) Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων της Στέγης του Ωνάσειου.

Οι συνέργειες στην εποχή μας είναι απαραίτητες. Αλλά, ένα φεστιβάλ οφείλει πάνω απ’ όλα να δημιουργεί από μόνο του γεγονότα και να δίνει αυτό τον τόνο, κάτι που έκανε πάντα η Καλαμάτα. Δεν μπορεί να είναι απλός υποδοχέας παραστάσεων, σαν μια οποιαδήποτε περιφερειακή εκδήλωση.

Ας ελπίσουμε, πάντως, ότι αυτό το καλοκαίρι είναι μεταβατικό, ότι από του χρόνου η Καλαμάτα θα ξαναβρεί τον δυναμισμό της και τη διεθνή ματιά της, σ’ αυτήν που άλλωστε χρωστά το κύρος και την απήχησή της.

Και ότι οι φίλοι του χορού, που συνήθιζαν όλα αυτά τα χρόνια να μετακινούνται με ενθουσιασμό και περιέργεια για να δουν μεγάλα ξένα ονόματα και νέες ελληνικές παραγωγές, θα ξαναβρούν το κίνητρο για μερικές μέρες γεμάτες τέχνη και μπάνια στην πανέμορφη μεσσηνιακή πρωτεύουσα. Το ίδιο ισχύει και για το καλαματιανό κοινό, που είναι εκπαιδευμένο πια και καλομαθημένο σε γκλάμορους, με την καλή έννοια, χορευτικά γεγονότα.

Η Κατερίνα Κασιούμη κατάφερε, βέβαια, να αυξήσει σε μέρες το φεστιβάλ (12 φέτος σε σχέση με τις 8 περσινές), να το γεμίσει εκδηλώσεις (οι περισσότερες στο παράλληλο πρόγραμμα, που είναι και δωρεάν), να το απλώσει σε χώρους (ακόμα και στη βεράντα του Μεγάρου Χορού).

Περισσότερα, δηλαδή, γεγονότα με τα ίδια όπως και πέρυσι χρήματα – 400 χιλιάδες ευρώ ο προϋπολογισμός, καλύπτεται ισότιμα από υπουργείο και δήμο. Ακόμα κι αυτό είναι μια νέα άποψη, μπορεί και εις βάρος της ποιότητας.

Τα χάιλαϊτς της διοργάνωσης

«Νιώθω κομμάτι του χορού», δήλωσε η Κατερίνα Κασιούμη, που ανέλαβε, όπως είπε το φεστιβάλ, έχοντας συνείδηση της μεγάλης ευθύνης αλλά και επιθυμία να συνεχίσει ο καταξιωμένος θεσμός. Υποτίθεται ότι μετά το τέλος της διοργάνωσης θα προκηρυχθεί διαγωνισμός για την επιλογή μόνιμου καλλιτεχνικού διευθυντή.

Η ίδια, πάντως, απαντώντας σε ερώτηση για την ταυτότητα που θέλει να έχει το φεστιβάλ, ανέφερε «μια ισορροπία ανάμεσα στην πρωτοπορία και σε παραστάσεις προσιτές για το κοινό». Οι εφτά παραστάσεις του φεστιβάλ είναι οι εξής:

■ Για πρώτη φορά συμμετέχει (και ανοίγει) τον θεσμό το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής. Δόξα τω Θεώ, είχε στο ρεπερτόριό του το «Links» του νέου καλλιτεχνικού του διευθυντή Αντώνη Φωνιαδάκη, που φλερτάρει έντονα με τον σύγχρονο χορό, διότι, πολύ δύσκολα άλλη παραγωγή του θα ταίριαζε στην Καλαμάτα (έναρξη, 15 και 16/7, κεντρική αίθουσα Μεγάρου Χορού)

■Θα παρουσιαστούν τρεις παραγωγές της Στέγης από το 2ο και 3ο Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων. Τα έργα «10.000 Litres» της Ευαγγελίας Καλύρα και «Me on Top» της Αρτέμιδας Λαμπίρη (σε ενιαία παράσταση, 16/7, Στούντιο του Μεγάρου Χορού). Και η τελευταία δουλειά της ομάδας RootlessRoot των Λίντας Καπετανέα και Γιόζεφ Φρούτσεκ (24/7, κεντρική αίθουσα Μεγάρου Χορού).

■Το πιο συζητημένο, ίσως, όνομα αυτή την εποχή στον ελληνικό χορό, ο Χρήστος Παπαδόπουλος (του «Elvedon») θα κατεβεί Καλαμάτα με τη δεύτερη δουλειά του, το «Opus», που είδαμε φέτος στην «Πόρτα» και θα συμμετάσχει τον Ιούνιο στο φεστιβάλ Dance Elargie στο Τheatre de la Ville του Παρισιου (17,18/7, Στούντιο Μεγάρου Χορού).

■Ο απόηχος της περίφημης πια υποβρύχιας παράστασης χορού «Drops of Breath» της δικιάς μας Αποστολίας Παπαδαμάκη και των Σοφί Μπουλμπουλιάν (Γαλλία) και Λίας Χαράκη (Κύπρος) είναι μια παραγωγή σε εξωτερικό χώρο, που συνδυάζει χορό και προβολές και απευθύνεται σε θεατές όλων των ηλικιών. Λέγεται «Drops of Peace» και το κοινό θα την απολαύσει δωρεάν στο ωραίο Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων (19/7, είσοδος ελεύθερη).

■Παλιότερη κι αυτή παραγωγή, το «Στην άκρη του κόσμου» της Μαρίας Γοργία και της ομάδας «Αμάλγαμα» έχει ένα επιπλέον ατού: την εκρηκτική Καλαματιανή περφόρμερ Σάνια Στριμπάκου (19, 20/7, Στούντιο Μεγάρου Μουσικής).

■Τέλος, η μοναδική ξένη συμμετοχή είναι της διάσημης ομάδας Candoco Dance Company, που αποτελείται από αρτιμελείς και μη χορευτές. Θα παρουσιάσει τις χορογραφίες «Beheld» του Αλεξάντερ Γουίτλεϊ και «Notturino» του Τόμας Χάουερτ (22,23/7, κεντρική αίθουσα Μεγάρου Χορού)

Οι παράλληλες εκδηλώσεις είναι πολύ ενδιαφέρουσες. Αφιερωματάκι στη διάσημη Αγγλίδα χορογράφο Σίβον Ντέιβις με δυο ταινίες. Ρεσιτάλ της τσελίστας Ιντίρα Ραματούλα συνοδευόμενο από αυτοσχεδιασμούς χορευτριών, αποφοίτων της Δημοτικής Σχολής Χορού Καλαμάτας. Χορογραφίες της Ισιδώρας Ντάνκαν και των μαθητριών της παρουσιασμένες μέσα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Καλαμάτας, που φιλοξενεί και την ταιριαστή έκθεση «Μυθικοί χοροί της Μεσσηνίας». Πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ γύρω από το Youth America Grand Prix, σε συνεργασία με CineDoc. Aκόμη κι ένα γκαλά όπερας με τον βαρύτονο Δημήτρη Πλατανιά, εκλεκτό τέκνο της Καλαμάτας.

Για άλλη μια χρονιά, έχει πέσει βάρος στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα: δυο σεμινάρια εντελώς διαφορετικών αισθητικών και τεχνικών με τις Μπάρμπαρα Κέιν (ειδική στο ύφος της Ντάνκαν) και Πατ Κάτερσον (σύγχρονη Αμερικανίδα της πρωτοπορίας).

info: Σε λίγο θα ανεβεί το πρόγραμμα με όλες του τις λεπτομέρειες (και για τις μειωμένες τιμές εισιτηρίων) στο www.kalamatadancefestival.gr. Εκεί θα γίνεται και ηλεκτρονική προπώληση.