Ανεργη, μητέρα, χωρισμένη 40άρα, χτυπημένη από την κρίση, γυρνάει στην οικογενειακή εστία φωνάζοντας «Μαμά, γύρισα!» σε μια χαριτωμένη γαλλική κωμωδία. Σε νέες περιπέτειες και ο Σκρατ, που συνεχίζει να κυνηγά πεισματικά το πολύτιμο βελανίδι του, στην καινούργια «Εποχή των παγετώνων».
Μαμά, γύρισα! ★★☆☆☆
(Retour chez ma mère, Γαλλία, 2016, 97′)
- σκηνοθεσία: Ερίκ Λαβέν
- ηθοποιοί: Ζοζιάν Μπαλασκό, Αλεξαντρά Λαμί, Ματίλντ Σενιέ, Φιλίπ Λεφέβρ, Ζερόμ Κομαντέρ
Η σύσφιγξη των οικογενειακών δεσμών που επιβάλλει η ανεργία βρίσκεται στο κέντρο αυτής της γαλλικής κωμωδίας, περισσότερο χαριτωμένης όχι για την εκτέλεση, αλλά για την ιδέα και τις πρωταγωνίστριές της.
Η Στεφανί, 40άρα χωρισμένη μητέρα, χάνει τη δουλειά της κι αναγκάζεται να επιστρέψει, προσωρινά μάλλον, στο σπίτι της μητέρας της.
Εκεί απολαμβάνει τη ζέστη (κυριολεκτικά και μεταφορικά), το φαγητό και την παρέα, αλλά καταπιέζεται από τη συγκατοίκηση ακριβώς τόσο όσο κι η μαμά της που έχει συνηθίσει, πια, να μη δίνει λογαριασμό σε κανένα για τις περιπέτειές της, ειδικά τις ρομαντικές.
Σεναριακά και σκηνοθετικά η ταινία κάνει φλύαρους κύκλους, που δεν επιτρέπουν στη χιουμοριστική πλευρά της ν’ απογειωθεί, όμως συγκεκριμένες σκηνές μένουν στη μνήμη με χαμόγελο, όπως η δημιουργία ενός νέου e-mail ή το πολύπαθο οικογενειακό τραπέζι.
Κυρίως, το «Μαμά, γύρισα!», χτυπά μια ευαίσθητη νότα στην αναστάτωση του σύγχρονου τρόπου ζωής, στις καταχρηστικές επιλογές κι επωφελείται από την πάντα μαγνητική, πληθωρική παρουσία της αξιολάτρευτης Μπαλασκό.
Η εποχή των παγετώνων: σε τροχιά σύγκρουσης ★★½☆☆☆
(Ice Age: Collision Course, ΗΠΑ, 2016, 94′)
- σκηνοθεσία: Μάικ Θέρμαγερ, Γκέιλεν Τ. Τσου
- Με τις φωνές των: Ανταμ Ντεβάιν, Σάιμον Πεγκ, Τζένιφερ Λόπεζ, Νικ Οφερμαν / στα ελληνικά: Γιάννης Μπέζος, Πέτρος Φιλιππίδης
Ο Σκρατ κυνηγά πεισματικά το βελανίδι του, αυτή τη φορά, όμως, η πρόκληση τον οδηγεί στο Διάστημα! Οσο η Γη απειλείται από έναν καταστροφικό κομήτη, στην εποχή των παγετώνων φυσικά, ο Μάνι, ο Σιντ, ο Ντιέγκο κι η υπόλοιπη τρελοπαρέα των ζώων θα ξεκινήσει για μια περιπέτεια με σίγουρο στόχο την αγωνία και το γέλιο.
Νέοι, φανταστικοί, πολύχρωμοι τόποι δίνουν διακριτό χαρακτήρα σ’ αυτήν την καινούργια περιπέτεια του «Ice Age» που, διαφορετικά, δύσκολα θα ξεχώριζε από τις προηγούμενες.
Το παιδικό, όχι ιδιαίτερης έμπνευσης, χιούμορ είναι εδώ, μαζί κι η θορυβώδης ενέργεια κι οι χαριτωμένοι ήρωες, σ’ ένα φιλμ που απευθύνεται σε μικρές ηλικίες και που αποτελεί στέρεο σκαλοπάτι για το επόμενο «Ice Age» που ήδη βρίσκεται στα σκαριά.
Παιχνίδι χωρίς Κανόνες ★☆☆☆☆
(Misconduct, ΗΠΑ, 2016, 106΄)
- σκηνοθεσία: Σιντάρο Σιμοσάουα
- ηθοποιοί: Αλ Πατσίνο, Αντονι Χόπκινς, Τζος Νταμέλ, Μαλίν Ακερμαν, Τζούλια Στάιλς
Ενας φιλόδοξος, αδίστακτος νεαρός δικηγόρος στη Νέα Ορλεάνη αξιοποιεί τον νόμο ώστε να στραφεί εναντίον μεγιστάνα της φαρμακοβιομηχανίας, για να βρεθεί ο ίδιος μπλεγμένος σ’ έναν ιστό συνωμοσίας.
Αυτό το «παιχνίδι χωρίς κανόνες» είναι γραμμένο και σκηνοθετημένο τόσο πιστά στους κανόνες του νουάρ θρίλερ, που καμιά αμφιβολία για την έκβαση της ιστορίας δεν υπάρχει, από την αρχή ώς το τέλος.
Ετσι ο θεατής μένει να χαζεύει ευχάριστα τον φωτογενή Τζος Νταμέλ και το δίδυμο αντιπάλων Χόπκινς – Πατσίνο σε διεκπεραιωτικές, αλλά πάντα γοητευτικές ερμηνείες.
Θα σε περιμένω, πάντα ★☆☆☆☆
(La corrispondenza, Ιταλία, 2016, 116′)
- σκηνοθεσία: Τζουζέπε Τορνατόρε
- ηθοποιοί: Τζέρεμι Αϊρονς, Ολγκα Κουριλένκο
Πριν από σχεδόν 30 χρόνια (ναι, αυτή είναι η αλήθεια!), ο Τορνατόρε έκανε μια υπέροχη ταινία, το «Σινεμά ο Παράδεισος» κι από τότε ακολουθεί κατηφορική πορεία με μεγάλη κλίση, παρότι το κάθε του νέο φιλμ προκαλεί για μισό λεπτό μια μικρή ελπίδα.
Το «La Corrispondenza», γυρισμένο σε άκαμπτα, αφύσικα αγγλικά του ακαδημαϊκού μεταφραστή, είναι το χειρότερο σκαλοπάτι ώς τώρα.
Ο καθηγητής Αστρονομίας Εντ έχει εξωσυζυγική σχέση με την Εϊμι, η οποία είναι το άλλο του μισό, φοιτήτρια -επίσης Αστρονομίας- και κασκαντέρ γιατί θέλει ν’ αναμετριέται με τον κίνδυνο.
Οταν ο Εντ φύγει ξαφνικά από τη ζωή (αλλά όχι από τα μάτια της Εϊμι που εξακολουθεί να τον συναντά στο skype, σε μηνύματα, e-mails και επιστολές), η κοπέλα θα χρειαστεί να ενώσει τις τελείες από το παρελθόν, στο παρόν και το μέλλον, για να βρει το νόημα της ζωής της.
Ο Τζέρεμι Αϊρονς παραμένει γοητευτικός ό,τι κι αν κάνει, η Ολγκα Κουριλένκο είναι μια μελαγχολική καλλονή, αλλά το σενάριο, στη φόρμα του υπαρξιακού θρίλερ μυστηρίου είναι τόσο επιτηδευμένο, ψευτο-φιλοσοφικό και σοβαροφανές, σε σημείο που αμφιβάλλει κανείς αν κι ο ίδιος ο Τορνατόρε καταλαβαίνει και παρακολουθεί όσα λένε οι ήρωές του μεταξύ τους.
