Τελικά δεν ήταν μόνο αίσθηση του Τζιανλούκα Βιάλι ότι ο Λεονάρντο Μπονούτσι «έχει κάτι από Φραντς Μπεκενμπάουερ».
Η άποψη του παλαίμαχου Ιταλού άσου, όπως την εξέφρασε στον live σχολιασμό του BBC, αμέσως μετά το πρώτο γκολ της «σκουάντρα ατζούρα» κόντρα στο Βέλγιο, ουσιαστικά υπενθύμιζε ένα σχετικό λογοπαίγνιο της «La Repubblica» η οποία είχε προλάβει να αποκαλέσει τον 29χρονο κεντρικό αμυντικό της Γιουβέντους «Beckenbonucci».
Αλλωστε οι μακρινές μπαλιές, σαν κι αυτή που έκανε σημαδεύοντας με ακρίβεια τον Τζακερίνι, δίνοντάς του την ευκαιρία να πλασάρει τον Κουρτουά, είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό στο αγωνιστικό προφίλ ενός παίκτη που έχει αρχίσει να εκτοξεύει την τιμή του στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο.
Το λιγότερο ήταν ότι το 62,4% των αναγνωστών της ηλεκτρονικής έκδοσης της «Gazzetta dello Sport» τον ψήφισε ως πολυτιμότερο παίκτη του ματς.
Δεν είναι τυχαίο ότι ήδη ο Μπονούτσι αποτελεί βασικό μετεγγραφικό στόχο της αγγλικής Τσέλσι.
Ηταν αυτονόητο από τη στιγμή που ανέλαβε τα ηνία των Λονδρέζων ο νυν ομοσπονδιακός τεχνικός της Ιταλίας, Αντόνιο Κόντε.
Οι δυο τους ξεκίνησαν την αποδοτική τους συνεργασία το 2011.
Ο Μπονούτσι ήταν ήδη έναν χρόνο στη «μεγάλη κυρία» και ο Κόντε, που διέκρινε σε αυτόν όλα τα στοιχεία που χρειαζόταν για να εφαρμόσει τις ιδέες του, του έδειξε την εμπιστοσύνη που χρειαζόταν για να εξελιχθεί σε έναν από τους πιο περιζήτητους παίκτες στην αγορά.
Την απόκτησή του από τη Μάντσεστερ Σίτι εισηγήθηκε χωρίς δεύτερη σκέψη και ο Πεπ Γουαρδιόλα.
Ωστόσο όλα δείχνουν ότι η Τσέλσι έχει το πάνω χέρι. Το γιατί είναι εμφανές.
«Ο κόουτς κάνει τρομερή προπόνηση. Τα πάντα έχουν έναν λόγο που γίνονται. Ο τρόπος που μας προετοιμάζει για κάθε παιχνίδι είναι τρομερός», δήλωσε ο Μπονούτσι, λίγο πριν ξεκινήσει το Euro της Γαλλίας, επιβεβαιώνοντας αυτή την ξεχωριστή σχέση που έχει αναπτύξει με τον Κόντε.
Από εκεί και πέρα, είναι και θέμα της Γιουβέντους, η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ έθεσε ως κατώτατο όριο για να μπει σε διαπραγμάτευση τα 40 εκατομμύρια ευρώ.
Και να φανταστεί κανείς ότι μιλάμε για τον ίδιο παίκτη του οποίου τα μισά δικαιώματα η Ιντερ τα παραχώρησε στο Τρεβίζο (Β’ κατηγορίας) και μετά τον έστειλε στην Πίζα.
Από τα 18 του που τον απέκτησε από τη Βιτεμπρέσε, την ομάδα της γενέτειράς του, μέχρι τα 22 του, που τον πούλησε στην Τζένοα, τα μισά χρόνια ο Μπονούτσι τα πέρασε ως δανεικός.
Ηταν η εποχή που η αξία του είχε κοστολογηθεί στα 700 χιλιάδες ευρώ.
Τον Ιούνιο του 2009 συμπεριλήφθηκε στα ανταλλάγματα που έδωσαν οι «νερατζούρι» στην Τζένοα για να αποκτήσουν τον Τιάγκο Μότα και τον Ντιέγκο Μιλίτο.
Τελικά, έπειτα από μια μακρά διαδικασία διαπραγματεύσεων, τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου κατέληξε στην Μπάρι με καθεστώς συνιδιοκτησίας. Δεν το μετάνιωσε.
Ο προπονητής της, Τζιανπιέρο Βεντούρα, τον καθιέρωσε στο αρχικό σχήμα δίπλα στον Αντρέα Ρανόκια και δεν άργησε να δρέψει τους καρπούς της ιδέας του.
Εκείνη τη σεζόν η Μπάρι αναδείχθηκε δεύτερη καλύτερη άμυνα της Serie A. Το αμέσως επόμενο καλοκαίρι, ο Μπονούτσι ήταν στέλεχος της Εθνικής στο Μουντιάλ της Αφρικής και υπέγραψε στη Γιουβέντους τετραετές συμβόλαιο ύψους 15,5 εκατομμυρίων ευρώ.
Μαζί με τον Κιελίνι και τον Μπαρτσάλι έφτιαξαν μια απροσπέλαστη τριπλέτα στο κέντρο της άμυνας.
Οσα ακολούθησαν, ήταν απλά μια φυσιολογική εξέλιξη.
