Οι Σύριες γυναίκες συζητούν για το μέλλον της πατρίδας τους

Για πρώτη φορά στα έξι σχεδόν χρόνια που μαίνεται η σύρραξη στη Συρία, 130 Σύριες, οπαδοί και αντίπαλοι της κυβέρνησης του Μπασάρ Αλ Ασαντ, συναντήθηκαν για να συζητήσουν πρόσωπο με πρόσωπο το μέλλον της κοινής τους πατρίδας.

Η διάσκεψη έγινε στη Βηρυτό υπό την αιγίδα της οργάνωσης Γυναικών των Ηνωμένων Εθνών με στόχο να ακούσουν οι μεν τις δε και να προσπαθήσουν να διαμορφώσουν έναν χάρτη για το τέλος του πολέμου αλλά και για το όραμά τους για τη θέση των γυναικών σε μια ειρηνική Συρία.

«Μέσα από την τραγωδία του πολέμου οι γυναίκες άλλαξαν, αναγκάστηκαν να σπάσουν κοινωνικούς φραγμούς» λέει η Χίμπα Κασάς, επικεφαλής του τμήματος αραβικών χωρών της οργάνωσης Γυναικών του ΟΗΕ.

«Διωγμένες από τα σπίτια τους, αναγκασμένες να βρουν τρόπους επιβίωσης, αντιμέτωπες με στρατιώτες, πολιτοφύλακες, εξτρεμιστές ισλαμιστές, αυτές οι γυναίκες χρειάζονται ένα δίχτυ προστασίας για να μην πέσουν στα κυκλώματα διακίνησης, σεξουαλικής εκμετάλλευσης ή άλλων μορφών βίας που έφερε μαζί της η σύρραξη, υποχρεώθηκαν να επανεφεύρουν τη ζωή τους».

Ο πόλεμος στη Συρία, όπως στην Ευρώπη ο Δεύτερος Παγκόσμιος, ανάγκασε τις γυναίκες να παίξουν πρωταρχικό ρόλο στην οικονομία και στην κοινωνία.

Τώρα, γυναίκες και από τα δύο στρατόπεδα θέλουν να πάψουν να είναι θύματα, να σταματήσουν να τις αποκλείουν από μια ισότιμη συμμετοχή στις διαπραγματεύσεις και διεκδικούν να αποτελέσουν τουλάχιστον το 30% σε όλα τα κέντρα λήψης αποφάσεων, όπως είπαν στη διάσκεψη, διαμορφώνοντας ένα πλαίσιο βασικών αιτημάτων, περιλαμβανομένης και της αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης, της άρσης της πολιορκίας πόλεων από τα καθεστωτικά στρατεύματα, αλλά και του διεθνούς εμπάργκο.

«Πολλά αιτήματά τους δεν διαφέρουν πολύ από εκείνα των επίσημων διαπραγματευτικών ομάδων, αλλά οι γυναίκες δείχνουν μια πιο ισχυρή διάθεση συμφιλίωσης, έχουν την ικανότητα να καταλαβαίνουν οι μεν τις δε», λέει η Κασάς.

«Σ’ αυτή τη διάσκεψη οι γυναίκες που προασπίζονται το καθεστώς ανακάλυψαν πως υπάρχει μια αντιπολίτευση γυναικών που αγαπούν και υπερασπίζονται τη χώρα τους τόσο όσο κι αυτές. Και αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα» λέει η 52χρονη Σαμίρα Ζαΐρ, που μαζί με τον σύζυγό της αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη Συρία πριν από 25 χρόνια λόγω των διώξεων που υπέστησαν ως μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος των Εργατών.

Οπως είδε έμπρακτα αυτό το ελπιδοφόρο βήμα να γίνεται πράξη η 35χρονη Νούρα Σαφάντι από τη Δαμασκό, νομικός σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όταν αφηγήθηκε στη διάσκεψη πως πριν από οκτώ μήνες έλαβε ένα γράμμα από τη φυλακή όπου βρισκόταν ο σύζυγός της, που της ανακοίνωνε πως καταδικάστηκε σε θάνατο. «Καθώς εξιστορούσα όλα αυτά μπροστά στις άλλες γυναίκες έκλαιγα. Μια ακτιβίστρια οπαδός της κυβέρνησης έβγαλε ένα μαντίλι και μου σκούπισε τα δάκρυα. Και μόνο γι’ αυτό άξιζε να έρθουμε εδώ».