Η ελληνική πτυχή της οικονομικής κρίσης ανέδειξε αρκετές από τις παθογένειες του εγχώριου πολιτικού συστήματος.
Η επιβολή της σκληρής δημοσιονομικής λιτότητας, που ρίχνει τα βάρη στους απλούς πολίτες, αποκάλυψε τα όρια των πολιτικών και κοινωνικών αντιλήψεων στην Ελλάδα και έθεσε σε δοκιμασία τη λειτουργία παγιωμένων θεσμών, ενώ η προστασία που απολάμβανε για δεκαετίες το κατεστημένο οικονομικό σύστημα έκανε ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη αντιμετώπισης των εστιών αδικίας και ανομίας.
Η ανάγκη για την αντιμετώπιση της κρίσης έφερε, ακολούθως, στο προσκήνιο την ανάγκη για εξυγίανση της πολιτικής ζωής.
Ούτως ή άλλως οι απαραίτητες ενέργειες δεν πρέπει να περιορίζονται στο διωκτικό επίπεδο.
Εκεί τα θετικά αποτελέσματα φαίνεται ότι αυξάνονται, τουλάχιστον σε επίπεδο ερευνών, ωστόσο δεν γίνεται παρά να είναι περιορισμένα σε αριθμό.
Οι έλεγχοι για έκνομες ενέργειες αποτελούν το πρώτο πεδίο για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης.
Το δυσκολότερο τμήμα αφορά την εμπέδωση της δικαιοσύνης, η οποία συναρτάται με τη διαμόρφωση νέων αντιλήψεων προκειμένου να ανακοπεί η ανακύκλωση νοοτροπιών που αναπαράγουν αδικίες και προκαταλήψεις, εμποδίζοντας την ευρυθμία του πολιτικού συστήματος και υπονομεύοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών σε αυτό.
Η πολιτική ηγεσία οφείλει να δράσει σε αυτά τα πεδία αποφασιστικά.
Και προκειμένου οι παρεμβάσεις της να είναι αποτελεσματικές μακροπρόθεσμα, οφείλει αυτές να προάγουν την κοινωνική δικαιοσύνη και τον ευκρινέστερο δυνατό έλεγχο.
Σε αυτό το πλαίσιο η αναθεώρηση του Συντάγματος είναι αναγκαία.
Και σχεδόν όλοι συμφωνούν ότι είναι καιρός η δημοκρατία στην Ελλάδα να μπει σε νέα φάση, να φροντίσει να αυτοπροστατευτεί, όχι από τα τεθωρακισμένα που την κατάργησαν βάναυσα το 1967, αλλά από τα «σαράκια» που την κατατρώγουν, πολλά από τα οποία με τον μανδύα της νομιμότητας.
Η διεύρυνση της δημοκρατίας με την ενίσχυση του δημοκρατικότερου πολιτικού οργάνου, της Βουλής, και η παροχή στον λαό της δυνατότητας να παρεμβαίνει μέσω δημοψηφισμάτων αποτελούν κάποιες πρώτες αυτονόητες κινήσεις για την υπέρβαση αδυναμιών και αγκυλώσεων που εξέθρεψαν επί δεκαετίες τη διαπλοκή, τη διαφθορά και προκάλεσαν την απαξίωση -σε μεγάλο βαθμό- ολόκληρου του πολιτικού συστήματος.
