Η μεταρρύθμιση στην ανώτατη εκπαίδευση κινδυνεύει να τελειώσει πριν καν αρχίσει ή το μικρόβιο της μικροπολιτικής αρχίζει να προσβάλλει σημαντικές πτυχές της φιλόδοξης παρέμβασης στον χώρο της εκπαίδευσης; Μήπως ο διάλογος ξαναρχίζει σε μηδενική βάση ή είπαν-ξείπαν;
«Αν τα ΤΕΙ θα ονομαστούν Πανεπιστήμια Εφαρμοσμένων Επιστημών ή το πώς θα ονομαστούν θα αποφασιστεί στο τέλος της διαβούλευσης (δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη) και σε σχέση με τις προϋποθέσεις που έθεσα, δηλαδή αυτοδύναμα διδακτορικά και γνωστικό πεδίο».
Με αυτή την επισήμανση η αναπλ. υπουργός Παιδείας Σία Αναγνωστοπούλου διευκρινίζει στην «Εφ.Συν.» τη θέση της σε σχέση με τις επιχειρούμενες αλλαγές, ειδικά μετά τον θόρυβο και τη σύγχυση που επικράτησε με τις δηλώσεις του προέδρου της Συνόδου των ΤΕΙ περί διαβεβαιώσεων της υπουργού ότι «τα ΤΕΙ θα μετονομαστούν σε Πανεπιστήμια Εφαρμοσμένων Επιστημών».
Βέβαια, η περιγραφή που η ίδια προτιμά ανακουφίζει πολύ περισσότερο τις διοικήσεις των ΤΕΙ παρά τους συντάκτες του πολυσέλιδου πορίσματος για τις αλλαγές στην ανώτατη εκπαίδευση. Αλλωστε, σύμφωνα με πληροφορίες, το κλίμα έχει αρχίσει να ηλεκτρίζεται όλο και περισσότερο, ειδικά μεταξύ των εσωτερικών παραγόντων της διαβούλευσης που προβληματίζονται για τις προθέσεις της υπουργού.
Η ίδια δηλώνει στην «Εφ.Συν.»: Η επιτροπή του Εθνικού και Κοινωνικού Διαλόγου μάς έκανε εισηγήσεις οι οποίες θα συζητηθούν και στο πλαίσιο του ΕΣΥΠ. Δεν υπάρχει κανένα θέμα αντιδικίας ή υποβάθμισης των ΤΕΙ. Ισα ίσα, όπως τόνισα, πρόθεση είναι να αναβαθμιστούν τα ΤΕΙ. Υπάρχουν τμήματα που είναι πανεπιστημιακού επιπέδου, υπάρχουν και τμήματα που χρειάζονται αναβάθμιση. Αυτό θα είναι θέμα διαλόγου στο πλαίσιο του ΕΣΥΠ.
»Αυτό που τόνισα στους προέδρους είναι ότι πρέπει να ορίσουν: α) ποια είναι τα τμήματα που μπορούν να κάνουν αυτόνομα διδακτορικό, διότι αυτό είναι προϋπόθεση για να θεωρηθούν τα τμήματα και κατ’ επέκταση τα Ιδρύματα πανεπιστημιακού επιπέδου, και β) ποια τμήματα δεν καλύπτουν γνωστικό πεδίο αλλά είναι επαγγελματικής εξειδίκευσης. Αρα, λοιπόν, και μέσα στα τμήματα πρέπει να ανοίξει συζήτηση.
»Αν θα ονομαστούν Πανεπιστήμια Εφαρμοσμένων Επιστημών ή το πώς θα ονομαστούν θα αποφασιστεί στο τέλος της διαβούλευσης». Καταλήγει, διαβεβαιώνοντας για τις αγαθές της προθέσεις: «Ο κ. Μπρατάκος θεωρεί ότι όλη η συζήτηση για τον ενιαίο χώρο έρευνας και ανώτατων Ιδρυμάτων περιορίζεται στη συζήτηση για τα ΤΕΙ σαν να κινδυνεύουν από κάποιον. Πρόθεση όμως της πολιτικής ηγεσίας είναι να αναβαθμιστούν και όχι να υποβαθμιστούν, με τις προϋποθέσεις, όμως, που τέθηκαν».
Τι λείπει; Η σύμπλευση έστω με κάποια σημεία του σκεπτικού των συντακτών του σχεδίου για την αναδιάταξη του χώρου. Με την πρωτοβουλία που ανέλαβε, την Παρασκευή, στη Σύνοδο των ΤΕΙ, η κ. Αναγνωστοπούλου ουσιαστικά δείχνει τον δρόμο για την απευθείας ίδρυση Πανεπιστημίων εκτός της συνολικής πρότασης για τη διαμόρφωση του ενιαίου χώρου που προβλέπει πλήρη αναδιάταξη (μέσα από την κατηγοριοποίηση των Ιδρυμάτων) κατόπιν αξιολόγησης.
Πολλά νέα ερωτήματα ανακύπτουν, ειδικά για την τύχη των Ιδρυμάτων που έχουν λίγα αυτόνομα τμήματα και αρκετά αδύναμα (το μισό πανεπιστήμιο και το άλλο μισό τι;) επιτείνοντας τη σύγχυση αλλά και τον θόρυβο.
Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι στην ατζέντα των μεταρρυθμίσεων, η –πολύπαθη- ανώτατη εκπαίδευση αρχίζει να παίρνει χαμηλότερη θέση, οι παλινωδίες και η σύγχυση υπονομεύουν την όποια μεταρρυθμιστική πολιτική, μειώνοντας και την αξία πρωτοβουλιών και παρεμβάσεων σε άλλους τομείς που αποτελούν προτεραιότητα για την ηγεσία του υπουργείου.
