Σκοτεινά πάθη με κύματα νοσταλγίας

Ερωτική και λαμπερή, με στοιχεία θρίλερ, η ταινία «Κάτω από τον ήλιο» του Ιταλού Λούκα Γκουαντανίνο, είναι διασκευή της «Πισίνας» του Ζακ Ντερέ με νέες συναρπαστικές ερμηνείες από την Τίλντα Σουίντον και τον Ρέιφ Φάινς. Οσο για την ταινία «Πριν έρθεις εσύ», θυμίζει εκατό άλλες παρόμοιες ιστορίες, όμως αυτή η διασκευή πετυχημένου βιβλίου του 2012 κερδίζει απρόσμενα πόντους…

Κάτω από τον ήλιο, (A Bigger Splash, Ιταλία, Γαλλία, 2015, 125′) ★★★☆☆

Σκηνοθεσία: Λούκα Γκουαντανίνο 

Ηθοποιοί: Τίλντα Σουίντον, Ρέιφ Φάινς, Ματίας Σχούναρτς, Ντακότα Τζόνσον 

Οταν το ερωτικό πάθος γίνεται αξεσουάρ στο νοσταλγικά εστέτ ευρωπαϊκό σινεμά, κάτι ωραίο και καθησυχαστικό συμβαίνει.

Ο Λούκα Γκουαντανίνο, δημοφιλής και στην Ελλάδα, δημιουργός του «Είμαι ο Ερωτας» του 2009, διασκευάζει την «Πισίνα» του Ζακ Ντερέ, και αν στο σινεμά δεν υπάρχει πιο όμορφο ζευγάρι από τη Ρόμι Σνάιντερ και τον Αλέν Ντελόν εκείνης της ταινίας, ο Ιταλός σκηνοθέτης αναπληρώνει σε ενδυματολογικές και αρχιτεκτονικές επιλογές και σε υπέροχη αισθητική υπεροψία. 

Η Μάριαν Λέιν, η διασημότερη τραγουδίστρια του κόσμου, αποσύρεται με τον σύντροφό της Πολ σε μια βίλα στη σικελική Παντελερία, για να θεραπεύσει τις τραυματισμένες φωνητικές χορδές της.

Σιωπηλή αλλά γεμάτη αντικρουόμενα συναισθήματα, υποδέχεται εκεί τον τέως εραστή και μάνατζέρ της, τον Χάρι, που έρχεται μαζί με την ηδυπαθή νεαρή κόρη του, Πενέλοπι, για ν’ ανατρέψει την ευαίσθητη ισορροπία του ζευγαριού και να διεκδικήσει ξανά τη Μάριαν, προσφέροντας την Πεν ως αντίτιμο. 

Ο Γκουαντανίνο μπολιάζει τον σκελετό του Ντερέ με ένα έντονο, πολυτελές στιλιζάρισμα αλλά και μ’ έναν βαθιά ευρωπαϊκό πληθωρισμό, μια «αντονιονική» διάσταση της μοναξιάς του ανθρώπου μέσα στο τοπίο.

Στην ταινία του όλα είναι φωτογενή, λαμπερά, τραβηγμένα από εξεζητημένες γωνίες λήψης: τίποτα δεν είναι φυσικό, τίποτα αυθόρμητο, κι αυτό έχει τη μαγεία του ως δείγμα ενός κινηματογραφικού τουρισμού σε τόπους που δεν συνηθίζονται πια ανάμεσα στους νεότερους σκηνοθέτες.

Ειδικά, μάλιστα, όταν η ίδια η αφήγηση επικεντρώνεται σε επιτηδευμένα συναισθήματα, σε μια στημένη, καλά ελεγχόμενη απόδοση της ερωτικής κτητικότητας και της ζήλιας.

Αυτός είναι ο κόσμος των προνομιούχων πλουσίων που έχουν το ροκ σαν παντιέρα αλλά τίποτε το αληθινό στη συμπεριφορά τους.

Τα όρια των ηρώων δοκιμάζονται, η δυναμική των σχέσεων των τεσσάρων εξωθείται στα άκρα και σ’ αυτό το τεντωμένο σκοινί ο Γκουαντανίνο φέρνει από τα στοιχεία του θρίλερ (τέτοιος πόθος αναμφισβήτητα καλεί για μια τιμωρία) μέχρι τις μάλλον καταχρηστικές αναφορές στη σύγχρονη πολιτική σκηνή και το μεταναστευτικό. 

Στον κεντρικό ρόλο η Τίλντα Σουίντον είναι μια συναρπαστική φιγούρα που παραμένει σχηματική, η Ντακότα Τζόνσον προσπαθεί πολύ ως νυμφίδιο, ο Σχούναρτς περιφέρει την ωμή δύναμη του σώματός του, αλλά είναι ο Ρέιφ Φάινς που πραγματικά στήνει μία από τις ωραιότερες ερμηνείες της καριέρας του, τολμηρός, διονυσιακός κι επικίνδυνος. 

Πριν έρθεις εσύ, (Me Before You, ΗΠΑ, Μεγ. Βρετανία, 2016, 110′) ★★½☆☆

Σκηνοθεσία: Θία Σάροκ 

Ηθοποιοί: Εμίλια Κλαρκ, Σαμ Κλάφλιν, Τσαρλς Ντανς, Μπρένταν Κόιλ 

Νεαρή κοπέλα, που μεταπηδά από τη μία αδιέξοδη δουλειά στην άλλη, αναλαμβάνει τη φροντίδα επιτυχημένου άντρα που μένει παράλυτος ύστερα από ατύχημα, χάνοντας τη θέλησή του για ζωή. 

Το έχετε ξαναδεί, κι ας μην το έχετε ξαναδεί. Εκείνος δεν έχει όρεξη να δει τις χαρές της ζωής, εκείνη είναι παγιδευμένη στη μικρή πόλη χωρίς τρόπο διαφυγής. Εκείνος παίρνει κάτι από την αισιοδοξία της, εκείνη παίρνει κάτι από τη δίψα του για μια ζωή που πια δεν μπορεί να απολαύσει.

Θυμίζει εκατό άλλες παρόμοιες ιστορίες, όμως αυτή η διασκευή πετυχημένου βιβλίου του 2012 κερδίζει απρόσμενα πόντους στις πινελιές προσωπικού χαρακτήρα που δεν έρχονται πάντα αυτόματα σε αυτού του Νίκολας Σπαρκς-τύπου ιστορίες («The Notebook»).

Η νεαρή κοπέλα είναι ένας πάρα πολύ αληθινός άνθρωπος που ζωντανεύει στην οθόνη, χάρη και στην προσπάθεια της Εμίλια «Καλίσι» Κλαρκ (αγνώριστη εδώ σε σχέση με τον διάσημο ρόλο της στο «Game of Thrones»), ενώ ένα καστ γεμάτο αγαπημένους ηθοποιούς-χαρακτήρες (από «Game of Thrones» ώς «Χάρι Πότερ» κι από «Doctor Who» ώς «Hunger Games»), οδηγεί με μάλλον υπερβολικά γνώριμο, αλλά ποτέ κουραστικό, τρόπο το φιλμ μέσα από μια αμφιλεγόμενη αφηγηματική διαδρομή που ήδη διχάζει μεγάλο μέρος του κοινού. 

Θοδωρής Δημητρόπουλος 

Αόρατος εχθρός, (Eye in the Sky, Μεγ. Βρετανία, Νότια Αφρική, 2015, 102′) ★★½☆☆

Σκηνοθεσία: Γκάβιν Χουντ 

Ηθοποιοί: Ελεν Μίρεν, Ααρον Πολ, Αλαν Ρίκμαν, Μπαρκάντ Αμπντί 

Πολεμικό θρίλερ που κινείται ανάμεσα στην καθαρόαιμη αγωνία και στην ηθική κριτική του εξ’ αποστάσεως πολέμου· και τα καταφέρνει θαυμάσια, τουλάχιστον στο πρώτο. 

Η Ελεν Μίρεν, με σιδερένια επιβολή στην οθόνη, είναι η συνταγματάρχης Πάουελ που προσπαθεί να διασώσει μια Βρετανίδα που έχει προσχωρήσει σε τρομοκρατική οργάνωση στη Σομαλία. Ο Αλαν Ρίκμαν, στον τελευταίο κινηματογραφικό ρόλο του, είναι ο Βρετανός αξιωματικός που εγκλωβίζεται στη στρατιωτική γραφειοκρατία και ο Ααρον Πολ είναι ο Αμερικανός πιλότος που, από το Λας Βέγκας, καλείται να χειριστεί το drone, το τηλεκατευθυνόμενο όπλο, που θα ισοπεδώσει τον αραβικό στόχο, χωρίς να είναι σαφές ότι δεν υπάρχουν άμαχοι και παιδιά εκεί. 

Με μια μεγάλη δόση απλοϊκότητας και διδακτισμού, ο Γκάβιν Χουντ του «Ender’s Game» καταφέρνει, ωστόσο, ν’ ανεβάσει λεπτό με λεπτό την ένταση της δράσης και ν’ αποτυπώσει τη σύγχρονη διεξαγωγή του πολέμου σαν επιτραπέζιο παιχνίδι, με όλο τον υπαρξιακό τρόμο που αυτό προκαλεί. 

Storia d’ amore, (Alaska, Ιταλία, Γαλλία, 2015, 125′) ★★½☆☆

Σκηνοθεσία: Κλάουντιο Κουπελίνι 

Ηθοποιοί: Ελιο Γκερμάνο, Αστρίντ Μπερζέ-Φρισμπέ, Ροσντί Ζεμ 

Σ’ ένα πολυτελές ξενοδοχείο του Παρισιού, στην ταράτσα, θα συναντηθούν η Γαλλίδα Ναντίν κι ο Ιταλός Φάουστο. Εκείνη είναι τόσο όμορφη που σου κόβει την ανάσα – σκέφτεται να γίνει μοντέλο, δεν έχει και πολλές επιλογές. Εκείνος είναι σερβιτόρος κι ονειρεύεται ν’ ανοίξει εστιατόριο – αλλά η τύχη δεν τον ευνοεί. Η γνωριμία τους θα τους οδηγήσει σ’ έναν έρωτα απόλυτα καταστροφικό και για τους δύο, αλλά και στη μοναδική τους ευκαιρία για την ευτυχία που με πάθος αναζητούν. 

Μια κλασική «ιστορία αγάπης» και σκοτεινού ρομαντισμού, γίνεται στα χέρια του Κουπελίνι και των συνεργατών του ένα σενάριο που παίρνει τον εαυτό του υπερβολικά στα σοβαρά κι επιλέγει τις πιο απίθανες, ακραίες και καθόλου πειστικές εξελίξεις στην πλοκή του. Ωστόσο, η σκληρή σκηνοθεσία που αποθεώνει και τιμωρεί με πάθος, η αιχμηρή, σινεμασκόπ φωτογραφία του Γκεργκέλι Ποχάρνοκ (του «Taxidermia») και δύο δυνατές παρουσίες κι ερμηνείες που δεν επιτρέπουν την προσοχή να ξεστρατίσει, στήνουν μια γοητευτική, έστω και ανοικονόμητη, ταινία. 

Ολοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη, (All Roads Lead to Rome, ΗΠΑ, Ιταλία, 2015, 90′) ★☆☆☆☆

Σκηνοθεσία: Ελα Λέμχεϊγκεν 

Ηθοποιοί: Σάρα Τζέσικα Πάρκερ, Ραούλ Μπόβα, Ρόζι Ντέι, Κλάουντια Καρντινάλε, Παθ Βέγκα 

Μεσόκοπη, αλλά πανέμορφη κι αρμοσφαιρική καθηγήτρια δημοσιογραφίας από τη Νέα Υόρκη, η Μάγκι, πηγαίνει την ατίθαση έφηβη κόρη της, που τη λένε -τι άλλο;- Σάμερ ταξίδι στην Ιταλία για να την απομακρύνει από τον ντίλερ φίλο της.

Εκεί, ωστόσο, η Μάγκι θα συναντήσει το παλιό αμόρε της, τον επίσης πανέμορφο κι ατμοσφαιρικό αγρότη-γλύπτη Λούκα, που ζει ακόμα με τη μητέρα του, η οποία, πρόσφατα χήρα, θέλει να βρει και να παντρευτεί τον πάλαι ποτέ εραστή της με τον οποίο είχε ποπ μπάντα. 

Ανόητο σενάριο, καταχρηστικοί διάλογοι, μηδενική ρομαντική χημεία, κανένα κωμικό στοιχείο, ανύπαρκτες ερμηνείες, η Κλάουντια Καρντινάλε σε ρόλο που προτιμούμε να ξεχάσουμε, μια τουριστική κομεντί που στέκεται καλύτερα ως ευκαιρία για τη Σάρα Τζέσικα Πάρκερ και τους άλλους Αμερικανούς συντελεστές να κάνουν πληρωμένες διακοπές στη Ρώμη.