Κοκκινάδι στο γούστο

Η Μισέλ Κάρτερ έπιασε τη σφαίρα και την «έδιωξε» όσο πιο μακριά μπορούσε. Και μπορούσε στα 20,63 μέτρα. Ωραία βολή, βολή για μετάλλιο. Ξέρει πως τουλάχιστον το αργυρό θα στολίσει το στήθος της. Εξαρτάται από το πόσο θα ρίξει η τελευταία στη σειρά αθλήτρια που όμως είναι και η κάτοχος του ολυμπιακού ρεκόρ.

Εχει αγωνία. Περιμένει. Και ναι, με την ολοκλήρωση των ρίψεων είναι πρώτη. Η δική της ήταν η σφαίρα που πήγε πιο μακριά απ’ όλες! Ενα τεράστιο χαμόγελο φωτίζει το πρόσωπό της και τρέχει.

Οχι προς τους ομοεθνείς της φιλάθλους, όχι προς τον προπονητή της, αλλά προς τον σάκο της, αυτό το «θηρίο» που κουβαλούν μαζί τους οι αθλητές των αγωνισμάτων των πολλών προσπαθειών ή της μεγάλης διάρκειας κι έχουν μέσα όλα τους τα χρειαζούμενα – δεύτερο ζευγάρι παπούτσια, μπλουζάκια-αλλαξιές, φόρμες, επιδέσμους…

Σκύβει πάνω από τον σάκο, κάτι πιάνει και αστραπιαία το περνάει από τα χείλη της. Το κραγιόν της. Ναι, πρώτα η ομορφιά της, η δική της εικόνα. Και μετά, σίγουρη για τον εαυτό της, τρέχει να πανηγυρίσει με τους δικούς της ανθρώπους το χρυσό της μετάλλιο.

Η Κάρτερ, γεννημένη στο Σαν Χοσέ, της Καλιφόρνιας, «από μικρή ήταν κοκέτα», λέει ο πατέρας της, αθλητής κι ο ίδιος. Γι’ αυτό μετά το πανεπιστήμιο έκανε επάγγελμά της τον καλλωπισμό, με δικό της ινστιτούτο ομορφιάς.

Οσοι την παρακολουθούν στην αθλητική της πορεία θα έχουν προσέξει ότι πολλές φορές βάφει τα μάτια της, τις βλεφαρίδες της, τα χείλη της εν μέσω της αγωνιστικής διαδικασίας για να χαλαρώσει, όπως κάποιοι άλλοι ακούνε μουσική.

Η Μισέλ είναι king size: 1,75 ύψος και 116 κιλά. Αγαπάει τον σωματότυπό της και αισθάνεται όμορφη. «Δεν είμαστε όλοι ίδιοι», λέει, «και το κάθε κορμί έχει τον προορισμό του και γι’ αυτόν τον προορισμό πρέπει να το φροντίζουμε και να το δυναμώνουμε».

Τι μας νοιάζει η Κάρτερ; Απλώς έρχεται σαν ένα μικρό επιβεβαιωτικό συμπλήρωμα στο εξαιρετικό άρθρο του θεατρολόγου Σπύρου Πετρίτη «Η χονδροφοβία της θερινής περιόδου» (Σαββατιάτικη «Εφ.Συν.» 12/8) και στον ρατσισμό που καλλιεργείται ως γούστο πίσω από τα πρότυπα.