Eνα μεγάλο πάρτι για τους φίλους της «σχεδίας» και κυρίως τους ανθρώπους και τους πωλητές της ήταν η καθιερωμένη πλέον συναυλία του περιοδικού δρόμου που έγινε το βράδυ της Δευτέρας στο Γκάζι. Η συναυλία ξεκίνησε με τα κρουστά των Batala και στη συνέχεια εμφανίστηκαν γνωστοί καλλιτέχνες, όπως οι Encardia, ο Σπύρος Γραμμένος, ο Πάνος Μουζουράκης, η Μαριέττα Φαφούτη, τα Υπόγεια Ρεύματα και οι Χειμερινοί Κολυμβητές.
Την παρακολουθήσαμε παρέα με τους πωλητές της «σχεδίας» που, όπως μας είπαν, «ήταν μια ευκαιρία να ξεφύγουμε λίγο και να διασκεδάσουμε. Το γλεντάμε κι εμείς οι άστεγοι», για να μας διηγηθούν στη συνέχεια τη δύσκολη καθημερινότητα που αντιμετωπίζουν, πώς τους βοήθησε η «σχεδία», αλλά και προβλήματα με την αθάνατη ελληνική γραφειοκρατία.
Προσωπικές ιστορίες
Μια τέτοια χαρακτηριστική περίπτωση είναι αυτή της Μαρίας:
«Είχα χρέη στην Εφορία, όπως το 99% των Ελλήνων. Λαμβάνω επίδομα 200 ευρώ μέσω του Δήμου Αθηναίων από το πρόγραμμα του ΕΣΠΑ “Στέγαση και επανένταξη”. Από τον Οκτώβριο έμπαιναν στον λογαριασμό μου. Τον Απρίλιο μου έγινε κατάσχεση από την Εφορία λόγω των παλαιότερων χρεών. Μιλάμε για 200 ευρώ με τα οποία πρέπει να πληρώσω ενοίκιο, ρεύμα, νερό κτλ.
»Με αυτά και τα έσοδά μου από τη “σχεδία” καταφέρνω να νοικιάζω μαζί με συγκάτοικο ένα διαμέρισμα. Πήγα τα απαραίτητα δικαιολογητικά για να γίνει ο λογαριασμός ακατάσχετος, αλλά και πάλι τον Μάιο μου κατασχέθηκαν τα χρήματα γιατί εμφανίζονταν ως έμβασμα και ακατάσχετα θεωρούνται οι μισθοί και οι συντάξεις. Τελικά, με νέα έγγραφα κατάφερα να είναι ακατάσχετα τα χρήματα που λαμβάνω από το επίδομα. Τόση ταλαιπωρία για μια πωλήτρια της “σχεδίας” που παίρνει επίδομα 200 ευρώ για να ζήσει;», αναρωτιέται.
Με τον Λάμπρο είχαμε γνωριστεί πριν από περίπου 1,5 χρόνο, όταν μας είχε ξεναγήσει σε μία άλλη Αθήνα, στο πλαίσιο των «Αόρατων διαδρομών», του προγράμματος ξεναγήσεων της «σχεδίας». Το ότι πλέον δεν είναι σε ξενώνα, αλλά σε διαμέρισμα μέσω ενός αντίστοιχου προγράμματος με της Μαρίας, είναι πολύ θετικό.
«Εμένα μου είχαν κόψει για 3 μήνες το επίδομα μακροχρόνια ανέργου επειδή εμφανιζόμουν ως… εισοδηματίας λόγω του ότι είμαι πωλητής του περιοδικού. Ευτυχώς τώρα συμμετέχω στο πρόγραμμα για τη στέγαση και ελπίζω όταν τελειώσει να καταφέρω πουλώντας το περιοδικό ή βρίσκοντας μία άλλη δουλειά να συνεχίσω να πληρώνω το ενοίκιό μου», μας λέει.
Ο Ταϊλάν είναι Κούρδος, πολιτικός πρόσφυγας στην Ελλάδα εδώ και 26 χρόνια. Παρά τις δυσκολίες που πέρασε και συνεχίζει να περνάει, συμμετέχει ενεργά σε πρωτοβουλίες στήριξης των προσφύγων. «Αυτό που έχω μάθει στην Ελλάδα είναι σίγουρα ένα: πάντα “πέφτουμε από τα σύννεφα”, τώρα με το προσφυγικό. Η θεατρική ομάδα που κάναμε οι πωλητές του περιοδικού παίζοντας “αόρατο θέατρο”, αλλά και στην πειραματική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, ήταν κάτι πολύ δημιουργικό. Οπως είχα διαβάσει σε μια ιστορία του Τούρκου λογοτέχνη, Εβλιγιά Τσελεμπή, κάποιος είχε φτιάξει περίπου το 1600 φτερά και πέταξε από τον πύργο του Γαλατά ώς την άλλη μεριά του Βοσπόρου. Τώρα, παρά τα όσα αντιμετωπίζω, θέλω κι εγώ να βγάλω φτερά για να πετάξω».
Για μια ευκαιρία να συναντηθούν οι συντελεστές του περιοδικού με τον κόσμο έκανε λόγο ο Χρήστος Αλεφάντης, διευθυντής σύνταξης της «σχεδίας»:
«Το κυριότερο είναι η γνωριμία με τον κόσμο και τη νεολαία που δεν έχει ακούσει για τη «σχεδία», μέσω της μουσικής. Η αλληλεγγύη μπορεί να είναι και διασκέδαση. Επίσης, τα έσοδα που θα προκύψουν θα αξιοποιηθούν για την ενίσχυση του περιοδικού. Προσπαθούμε συνέχεια να σκεφτούμε δράσεις και πρωτοβουλίες για να φτάσει πιο κοντά στους πολίτες. Το πιο σημαντικό όμως είναι να ακούω από ανθρώπους που υπήρξαν πωλητές της “σχεδίας” -και είδα κάποιους εδώ- πως τους έκανε να πιστέψουν στους εαυτούς τους, να βγουν από αδιέξοδα, να κάνουν το επόμενο βήμα στη ζωή τους».
