Ελεγχος στην ΑΕΠΙ. Διάλογος για τα πνευματικά δικαιώματα

Στην ΑΕΠΙ συνεχίζεται και κλιμακώνεται ο έλεγχος των κρατικών υπηρεσιών και απ’ ό,τι μαθαίνουμε, από χθες και με τη συνοδεία Αστυνομίας.

Ωστόσο στην «Εφ.Συν.» συνεχίζεται ο διάλογος για τα πνευματικά δικαιώματα. Σειρά σήμερα παίρνουν οι ερμηνευτές (τραγουδιστές), οι μουσικοί και οι εκδότες των δίσκων.

Οι δύο πρώτοι αναφέρονται στα συγγενικά δικαιώματα που συγκεντρώνονται μέσω του οργανισμού GEA – Grammo, «Ερατώ», «Απόλλων», ενός ενιαίου οργανισμού συλλογικής διαχείρισης και είσπραξης των συγγενικών δικαιωμάτων τραγουδιστών, μουσικών και παραγωγών.

Στη συνέχεια, η Ελληνική Ενωση Εκδοτών Μουσικής έρχεται να μας εξηγήσει την πραγματική δραστηριότητα των εκδοτών μουσικής.

«Οπως ήδη γνωρίζετε, ο GEA είναι στην Ελλάδα ο μόνος αρμόδιος οργανισμός να διαπραγματεύεται, να συμφωνεί το ύψος της αμοιβής, να προβάλλει τις σχετικές αξιώσεις για την καταβολή, να προβαίνει σε κάθε δικαστική και εξώδικη ενέργεια και να εισπράττει τη σχετική αμοιβή από τους χρήστες», σημειώνει ο GEA.

«Στις περιπτώσεις δημόσιας εκτέλεσης, ακριβέστερα παρουσίασης στο κοινό, ηχογραφημένης μουσικής εκτός από την καταβολή αμοιβής στους δημιουργούς των μουσικών έργων (συνθέτες και στιχουργούς), οι οποίοι εκπροσωπούνται από την ΑΕΠΙ και την Αυτοδιαχείριση, οφείλεται και εύλογη αμοιβή στους δικαιούχους των συγγενικών δικαιωμάτων που εκπροσωπούνται από τους οργανισμούς Grammo, Ερατώ και Απόλλων.

1. Ο GEA είναι ο μόνος και αντιπροσωπευτικός ενιαίος οργανισμός συλλογικής διαχείρισης, ο οποίος δικαιούται και υποχρεούται να διαχειρίζεται και να εισπράττει την εύλογη και ενιαία αμοιβή του άρθρ. 49 παρ. 1 ν. 2121/1993.

2. Ο GEA εκπροσωπεί όλους ανεξαιρέτως τους παραγωγούς υλικών φορέων ήχου, όλους τους τραγουδιστές, και όλους τους μουσικούς, Ελληνες και ξένους, και όλα ανεξαιρέτως τα έργα τους. Τους ξένους μέσω συμβάσεων αμοιβαιότητας που έχουν υπογράψει με αντίστοιχους Οργανισμούς του εξωτερικού.

3. Το δικαίωμα της εύλογης αμοιβής είναι ανεκχώρητο και είναι δυνατή μόνο η ανάθεση της διαχείρισης και είσπραξής του σε οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης.

Σε αντίθεση με τα συγγενικά δικαιώματα, η διαχείριση του πνευματικού δικαιώματος δεν υπόκειται σε καθεστώς υποχρεωτικής συλλογικής διαχείρισης.

Αυτό σημαίνει ότι ο δικαιούχος μπορεί να διαχειρίζεται ατομικώς τα πνευματικά δικαιώματά του. Τούτο δεν ισχύει στην εύλογη και ενιαία αμοιβή για τη δημόσια εκτέλεση, ακριβέστερα παρουσίαση στο κοινό, ηχογραφημένης μουσικής».

Ο GEA απαντά επίσης στο άρθρο του Παναγιώτη Καλαντζόπουλου που δημοσιεύτηκε στην «Εφ.Συν.» την προηγούμενη εβδομάδα.

Ο γνωστός συνθέτης έγραφε πως «ο μη κερδοσκοπικός GEA μαθαίνουμε το παράδοξο να κρατάει 48% προμήθεια (έναντι του ήδη υψηλού 33% της ΑΕΠΙ)».

Ο GEA υποστηρίζει πως «δεν αμείβεται με οποιαδήποτε προμήθεια από τους δικαιούχους του, έχει μόνο έξοδα διαχείρισης, τα οποία εντός του 2015, μετά από μόλις 4 έτη λειτουργίας, ανήλθαν στο 24,29%».

Παρέμβαση από τη Ελληνική Ενωση Εκδοτών Μουσικής

Στη δημόσια συζήτηση παρεμβαίνει και η πρόεδρος της Ελληνικής Ενωσης Εκδοτών Μουσικής (Ελ.Ε.Ε.Μ) Διονυσία Ανδρικοπούλου. «Θα θέλαμε να συνεισφέρουμε στην κάλυψη του θέματος, μιας και διαπιστώσαμε σε δημοσίευμά σας ότι υπάρχει μια παρεξηγημένη εκτίμηση της πραγματικής δραστηριότητας των εκδοτών μουσικής», διευκρινίζει.

«Οι εκδότες μουσικής είναι οι κατεξοχήν συνεργάτες των δημιουργών στη διαχείριση του ρεπερτορίου τους. Είναι αυτοί που φροντίζουν ενεργά ώστε να παραχθούν νέες χρήσεις (διαφημίσεις, διασκευές κ.λπ.), αυτοί που επενδύουν σε νέους δημιουργούς, αυτοί που φροντίζουν την προώθηση του ρεπερτορίου στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αυτοί που εμποδίζουν τη μη αδειοδοτημένη χρήση των έργων, πάντα και μόνο με τη σύμφωνη γνώμη των δημιουργών.

»Οι εκδότες μουσικής υπάρχουν από τότε που άρχισαν να τυπώνονται παρτιτούρες, δηλαδή πολύ πριν υπάρξουν δισκογραφικές εταιρείες ή ΟΣΔ. Σχεδόν όλοι οι επαγγελματίες συνθέτες και στιχουργοί παγκοσμίως εκπροσωπούνται από κάποιον μικρό, μεσαίο ή μεγάλο εκδότη.

»Αντίθετα με έναν ΟΣΔ που, όπως λέει και το όνομά του, οφείλει να διαχειρίζεται συλλογικά τα διάφορα ρεπερτόρια, ο εκδότης μουσικής θα μοχθήσει μόνο για τους “δικούς του” δημιουργούς».

Και συνεχίζει η κ. Ανδρικοπούλου αναφερόμενη, πια, στην ΑΕΠΙ και στο υπό κατάθεση Ν/Σ για τα πνευματικά δικαιώματα:

«Ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος και γίνεται ακόμα μεγαλύτερος όταν κάποιες εταιρείες, όπως η ΑΕΠΙ, αντί να επικεντρωθούν στο αντικείμενό τους –τη συλλογική διαχείριση– επινοούν φανταστικούς εχθρούς ώστε να επηρεάσουν την κοινή γνώμη και τους νομοθέτες.

»Ο σκοπός τους είναι προφανής: να διατηρήσουν τα προνόμια που έχουν αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια και να κρατήσουν μακριά όσους μιλούν για εξυγίανση, αποτελεσματικότητα και διαφάνεια.

»Είναι δε κρίμα, εγνωσμένου κύρους δημιουργοί αλλά και βουλευτές, να παρασύρονται από τα ανυπόστατα και προσχηματικά επιχειρήματα της ΑΕΠΙ εναντίον του προς ψήφιση νομοσχεδίου, προωθώντας εμμέσως τη δική της ατζέντα που στοχεύει αποκλειστικά στη μη εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας στις επιταγές της ευρω­παϊκής και στη διατήρηση του ισχύοντος καθεστώτος λειτουργίας της.

»Είναι ένα νομοσχέδιο που θα βάλει τέλος στη κερδοσκοπία και την αδιαφάνεια των ΟΣΔ και πρέπει να το υποστηρίξουμε όλοι εμείς οι δικαιούχοι, δημιουργοί και εκδότες μουσικής, που περιμένουμε με αγωνία “την επόμενη διανομή της ΑΕΠΙ”».

Καταλήγοντας η Ελληνική Ενωση Εκδοτών Μουσικής (Ελ.Ε.Ε.Μ) σημειώνει πως «οι προσπάθειες που γίνονται ώστε να παρουσιαστούν οι εκδότες μουσικής απέναντι στους δημιουργούς και όχι δίπλα τους, είναι τουλάχιστον ατυχείς.

»Απλά ρωτήστε τον Σωκράτη Μάλαμα ή τους Imam Baildi ή τον Νίκο Αντύπα ή τους κληρονόμους του Μάνου Λοΐζου και του Βασίλη Τσιτσάνη. Ολοι τους εκπροσωπούνται από εκδότη μουσικής. Και όλοι τους, μαζί με τον εκδότη τους, περιμένουν να ακουστεί η φωνή τους στη διοίκηση του ΟΣΔ που είναι η βασική πηγή εισοδήματός τους».