Η υποστηριζόμενη από τη Δύση και τις αραβικές χώρες του Κόλπου συμμαχία των ανταρτών, στην οποία μετέχουν και πάλι οι φανατικοί ισλαμιστές μαχητές του Μετώπου Αλ Νούσρα (που εσχάτως «αναβαπτίστηκε» σε «Μέτωπο Κατάκτησης του Λεβάντε» και έκοψε -υποτίθεται- τους δεσμούς της με την Αλ Κάιντα, προκειμένου να ξαναμπεί στη «λευκή λίστα» ανεφοδιασμού των ξένων «σπονσόρων»), κατάφερε να σπάσει τον κλοιό των κυβερνητικών σε αρκετά σημεία του νότιου Χαλεπιού και να καταλάβει αρκετά σημαντικά κτίρια στη συνοικία-κλειδί Ραμούσα, με κορυφαίο «έπαθλο» τη Σχολή Πυροβολικού.
Σε ηχητικό μήνυμά του που αναρτήθηκε στο Διαδίκτυο, ο ηγέτης του «Μετώπου Κατάκτησης», δηλαδή της νέας Αλ Νούσρα, ο Αμπού Μοχάμαντ αλ Γκολάνι, εμφανίστηκε βέβαιος για τη νίκη:
«Ο Θεός θα προσφέρει μια ένδοξη νίκη στους μαχητές μας που θα σπάσουν την πολιορκία του Χαλεπιού. Η έκβαση της μάχης θα είναι πολύ πιο σημαντική από την απλή άρση της πολιορκίας. Θα αλλάξει τον συσχετισμό δυνάμεων και θα προετοιμάσει το άνοιγμα ενός νέου κεφαλαίου του πολέμου», πρόσθεσε ο ισλαμιστής πολέμαρχος.
Ομως οι μέχρι τώρα εξελίξεις τον διαψεύδουν. Η προέλαση των ανταρτών ανακόπηκε, καθώς δεν μπόρεσαν να φτάσουν ώς τον στρατηγικής σημασίας αυτοκινητόδρομο Καστίλο, που διασχίζει τη Ραμούσα, και από τον οποίο ανεφοδιάζονται οι πολιορκητικές δυνάμεις του Ασαντ και οι εμπειροπόλεμοι σύμμαχοί τους, οι σιίτες μαχητές από τον Λίβανο και το Ιράν: αυτό σημαίνει ότι από καθαρά στρατιωτικής άποψης οι αντάρτες, παρά τη μεγάλη μετακίνηση ανδρών και βαρέων όπλων από γειτονικές επαρχίες, όπως η Ιντλίμπ και η Δαμασκός, και τις βαριές απώλειες που προκάλεσαν στους αντιπάλους τους, δεν κατάφεραν ώς τώρα να δημιουργήσουν τον «στρατηγικό διάδρομο» που χρειάζονταν για να λύσουν την ασφυκτική πολιορκία του ανατολικού Χαλεπιού, οι υπερασπιστές του οποίου –όπως και σχεδόν 300.000 εγκλωβισμένοι άμαχοι κάτοικοι- κυριολεκτικά λιμοκτονούν.
Παρά τους αρχικούς πανηγυρισμούς για ρήξη του κλοιού, λοιπόν, όλα δείχνουν ότι το «momentum» έχει χαθεί για τη «Συμμαχία της Κατάκτησης», όπως ονομάζεται πλέον η οργάνωση-ομπρέλα των αντικυβερνητικών, στην οποία συνυπάρχουν ξανά οι «μετριοπαθείς» με τους «ακραίους» ισλαμιστές.
Αν αναγκαστούν να υποχωρήσουν, το Χαλέπι –η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη και οικονομική πρωτεύουσα της χώρας- θα πέσει και η ανάκτησή του από το καθεστώς Ασαντ θα μπορούσε να αποδειχτεί καθοριστική για τη μελλοντική γεωγραφική και πολιτική ισορροπία δυνάμεων στη Συρία.
Οι εξεγερμένοι πιθανότατα πάντως θα είχαν πετύχει τους στόχους τους, αν δεν είχαν να αντιμετωπίσουν τους συνεχείς βομβαρδισμούς ακριβείας από τη συριακή και τη ρωσική Πολεμική Αεροπορία: στην περίπτωση της Σχολής Πυροβολικού, για τον έλεγχο της οποίας διεξήχθησαν σκληρότατες μάχες, τα συριακά αεροσκάφη ουσιαστικά την ισοπέδωσαν, αμέσως μετά την αποχώρηση των χερσαίων δυνάμεων του Ασαντ.
«Παράπλευρες» απώλειες
Από τους χθεσινούς βομβαρδισμούς σκοτώθηκαν τουλάχιστον δεκατρείς άμαχοι, ανάμεσά τους και εννιά παιδιά, τόσο σε συνοικίες του Χαλεπιού που ελέγχουν οι αντάρτες, όσο και σ’ αυτές που ελέγχει το καθεστώς.
Συνολικά από την 31η Ιουλίου έχουν χάσει τη ζωή τους τουλάχιστον 115 άμαχοι, ανάμεσά τους και 35 παιδιά, ενώ υπολογίζεται ότι οι απώλειες μεταξύ των εμπολέμων ξεπερνούν τους 700 μαχητές, σύμφωνα με το «φιλικό» προς τους αντάρτες Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Την ίδια στιγμή, περίπου 60 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το Χαλέπι, η υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ κουρδο-αραβική συμμαχία των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων που πολιορκεί εδώ και εννιά εβδομάδες το κατεχόμενο από το «Ισλαμικό κράτος» Μανμπίτζ, ανακοίνωσε πως ελέγχει πλέον το 90% της πόλης.
Η πτώση της Μανμπίτζ θα αποτελέσει μεγάλη ήττα για το «Χαλιφάτο», καθώς αφενός θα κλείσει τον τελευταίο δρόμο ανεφοδιασμού από τα «πορώδη» τουρκικά σύνορα και αφετέρου θα ανοίξει τον δρόμο για την τελική προέλαση προς τη Ράκα, την de facto πρωτεύουσα των τζιχαντιστών στη Συρία.
-320x213.jpg)
