Ανεπανάληπτα «κλικ» ενός φωτορεπόρτερ-ορχήστρα

«Ανθρωπο-ορχήστρα» τον είχε χαρακτηρίσει ο πρώην διευθύνων σύμβουλος του Ασοσιέιτεντ Πρες (A.P.) Λουί Μποκάρντι.

Είναι ο φωτορεπόρτερ που τράβηξε τις ιστορικές φωτογραφίες με το τανκ να ρίχνει την πόρτα του Πολυτεχνείου.

Για πάνω από τρεις δεκαετίες βρέθηκε στην πρώτη γραμμή συρράξεων, εμφύλιων πολέμων, αλλά και σε κρίσιμα γεγονότα εντός και εκτός συνόρων ενώ φωτογράφισε σπουδαίες προσωπικότητες της πολιτικής, της τέχνης, του αθλητισμού.

Κι όμως, ο Αριστοτέλης Σαρρηκώστας είχε άλλα σχέδια για τον εαυτό του. «Τα σχέδιά μου -εξομολογείται- ήταν να γίνω μηχανικός, μου άρεσε η μουτζούρα, το γράσο και στην Αμερική είχα βρει τον δρόμο μου και εργαζόμουν σε ένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια. Γύρισα για να υπηρετήσω την πατρίδα. Ημουν στο Μηχανικό χειριστής εξωλεμβίου κινητήρα.

»Πήρα μετάθεση στην Καβάλα για 11 μήνες και μετά ήρθα στο Πεντάγωνο και με έστειλαν στον Αγιο Ανδρέα. Είχα μια εξωλέμβια βενζινάκατο κι έκανα βόλτες τον τότε αρχηγό ΓΕΕΘΑ μέχρι την Εύβοια.

»Ημασταν ομάδα διάσωσης μαζί με έναν λοκατζή και τη βγάζαμε όλη τη μέρα μέσα στη βενζινάκατο με το μαγιό. Δύσκολη θητεία ομολογουμένως [γελά], πάντως είχαμε σώσει αρκετούς…».

Επειτα από 36-37 χρόνια κλικ σε εμπόλεμες ζώνες στη Μ. Ανατολή, την Αφρική, αλλά και σε γεγονότα όπως τα Ιουλιανά, το Πολυτεχνείο, η επίσκεψη σπουδαίων προσωπικοτήτων στη χώρα μας, την πολύτιμη συλλογή του την έχει δώσει στην ΕΡΤ και περιλαμβάνεται στο Αρχείο της.

Και οι άνθρωποι του Αρχείου της ΕΡΤ, πέρα από τις πιστοποιήσεις και διερευνήσεις που απαιτούνται, με την επαναλειτουργία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης έχουν ξεκινήσει και πάλι το σκανάρισμα των φωτογραφιών της συλλογής του προχωρώντας την ψηφιοποίησή τους.

Με την έγκριση και του ίδιου το Αρχείο της ΕΡΤ μάς παραχώρησε μια σειρά φωτογραφιών όπως αυτές που δημοσιεύουμε σήμερα αλλά και κάποιες άλλες, ορισμένες εκ των οποίων αδημοσίευτες, οι οποίες θα δημοσιευτούν στο επόμενο σαββατιάτικο φύλλο της «Εφ.Συν.» στις 9 Ιουλίου, σε ένα μεγάλο αφιέρωμα στα Ιουλιανά, καθώς συμπληρώνονται 51 χρόνια από τότε, με τον ίδιο να θυμάται στιγμές εκείνης της περιόδου.

Ηθελε λοιπόν να γίνει μηχανικός, οπότε μετά τη θητεία του ετοίμαζε τα χαρτιά του να γυρίσει στην Αμερική. Η μητέρα του όμως, που της έλειπε ήδη 5,5 χρόνια, αρχικά σε Βραζιλία και μετά στις ΗΠΑ, είχε άλλα στο μυαλό της.

«Δεν ήθελε να ξαναφύγω –λέει- παρ’ ότι της εξηγούσα ότι εκεί έχω βρει τον δρόμο μου ενώ εδώ τι να κάνω; Και τότε, όπως δυστυχώς και τώρα, τα πράγματα δεν ήταν και τόσο καλά. Στην απέλπιδα προσπάθειά της βρήκε τον γείτονά μας, τον Κλεισθένη Δασκαλάκο, από τους καλύτερους φωτορεπόρτερ της εποχής, ο οποίος με άλλους τέσσερις συνεταίρους είχαν το φωτογραφικό πρακτορείο “Η Ενωση” στην πλατεία Καρύτση.

»Μου είπε να πάω γιατί υπάρχει δουλειά αλλά κάναμε μία συμφωνία: Του είπα θα έρθω για μια βδομάδα και θα πεις στη μητέρα μου ότι δεν κάνω για τη δουλειά… Μόλις εμφάνισα όμως την πρώτη ασπρόμαυρη τεράστια φωτογραφία και είδα από ένα λευκό χαρτί να εμφανίζεται ένα πρόσωπο, κάτι μου έκανε κλικ, με συγκίνησε.

»Αρχισα να δίνω… παρατάσεις και τελικά κόλλησα. Αυτό έγινε το 1961. Ημουν ο μόνος που μίλαγα αγγλικά και τότε το A.P. όπως και τα άλλα ξένα πρακτορεία δεν είχαν δικούς τους φωτορεπόρτερ. Aγόραζαν από τα άλλα πρακτορεία. Το A.P. ήταν πελάτης μας και το 1964 ο διευθυντής του μού έκανε πρόταση να εργαστώ εκεί.

»Ηταν μεγάλη έκπληξη για μένα. Του είπα ότι αν συμφωνούν τα αφεντικά μου θα έρθω, δεν θέλω να φύγω έτσι. Αμέσως μου είπαν να πάω γιατί θα έχω καλύτερο μέλλον. Λογικοί άνθρωποι. Ο μισθός ήταν αμέσως διπλός και αυτό ήταν δέλεαρ…».

Κάπως έτσι έγινε ο… Αρις Σάρις του A.P. που με τον φακό του απαθανάτισε ένα μεγάλο μέρος της σύγχρονης Ιστορίας.

*Το επόμενο Σάββατο (9/7) στην «Εφ.Συν.» ένα αφιέρωμα στα Ιουλιανά με αφηγήσεις και φωτογραφίες, ορισμένες εκ των οποίων αδημοσίευτες, από τη Συλλογή του Αριστοτέλη Σαρρηκώστα, η οποία ανήκει πλέον στο Αρχείο της ΕΡΤ