Μπορεί ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα να θέλησε χθες -μερικές ώρες μετά την ολοκλήρωση του κρίσιμου Eurogroup για την Ελλάδα- να δώσει μια νότα αισιοδοξίας για τη διευθέτηση του ελληνικού ζητήματος, εν τούτοις ουδείς στην αμερικανική πρωτεύουσα τρέφει την αυταπάτη ότι μια τέτοια διευθέτηση δεν είναι προσωρινή.
Και ακόμα χειρότερα, ότι ο κίνδυνος ανάφλεξης της ελληνικής κρίσης χρέους με όλες τις πολιτικές και ευρωπαϊκές επιπτώσεις της δεν θα χτυπήσει ξανά την πόρτα της Ευρώπης και της Αμερικής.
Η ίδια ακριβώς ανησυχία αποτυπώθηκε και στο κλίμα που κυριάρχησε στη συνεδρίαση του Δ.Σ. του Ταμείου στην Ουάσινγκτον με αντικείμενο την ενημέρωση των μελών του για τις αποφάσεις της Eurogroup για την Ελλάδα.
Το πρόβλημα του Πολ Τόμσεν, κατά την ενημέρωση που τους παρείχε, ήταν ότι έφυγε από τη συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης χωρίς πραγματικά να έχει στα χέρια του χειροπιαστές και ποσοτικοποιημένες αποφάσεις για τα δύο μείζονα κατά το ΔΝΤ ζητήματα: αφ’ ενός της βιωσιμότητας του χρέους και αφ’ ετέρου των πρωτογενών πλεονασμάτων της χώρας μας.
Από τις πληροφορίες που συνέλεξε η «Εφ.Συν.» από την κεκλεισμένων των θυρών συνεδρίαση του Δ.Σ. στην έδρα του ΔΝΤ στην Ουάσινγκτον συνάγεται ένα πολύ σημαντικό συμπέρασμα: όσο μεγάλη κι αν είναι η άβυσσος που χωρίζει το ΔΝΤ με τη Γερμανία και την Ευρώπη γύρω από το ελληνικό χρέος τόσο εύκολη είναι η σύγκλισή τους στη στρατηγική ασφυκτικής πίεσης που οι δύο πλευρές είναι διατεθειμένες να ασκήσουν προς την Αθήνα.
Στα πολλαπλά ερωτήματα που δέχτηκε από τα μέλη του Δ.Σ. του Ταμείου γύρω από το γιατί η συνεδρίαση ολοκληρώθηκε χωρίς ποσοτικοποιημένες παρεμβάσεις για το χρέος, οι πληροφορίες λένε ότι ο Πολ Τόμσεν δεν έδωσε καμία απάντηση ως δικαιολογία. Αντιθέτως, αυτό που φέρεται να είπε είναι ότι «στη δεδομένη συγκυρία προείχε η εκταμίευση της δόσης προς την Ελλάδα ώστε να δοθεί ένα θετικό μήνυμα στις αγορές έπειτα από πολύ καιρό.
Το επόμενο βήμα είναι να εφαρμόσει η Αθήνα τις μεταρρυθμίσεις από τις οποίες εξαρτώνται η ελάφρυνση του χρέους και το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων. Εχει σημασία ότι οι Ευρωπαίοι αποδέχτηκαν τις θέσεις του Ταμείου για την ανάγκη επανεξέτασης των προοπτικών βιωσιμότητας του χρέους της Ελλάδας και ότι κάτι πρέπει να κάνουν γι᾽αυτό. Αυτό είναι αρκετό σε αυτή τη φάση».
Υπάρχει όμως κάτι που κρύβεται πίσω από αυτή τη φαινομενικά απροσδόκητα συμβιβαστική στάση του Ταμείου προς την Ευρώπη.
Η εκτίμηση, με βάση τις πληροφορίες από την έδρα του ΔΝΤ στην αμερικανική πρωτεύουσα, είναι πως στους κύκλους του Ταμείου είναι εδραιωμένη η ίδια αντίληψη που υπάρχει και στους κόλπους της ευρωζώνης και ειδικότερα στη Γερμανία.
Αυτή η αντίληψη λέει ότι και για τις δύο πλευρές των δανειστών προέχει η ανάγκη να εξαγοράσουν πολιτικό χρόνο -όπως έχει γίνει και σε πολλές άλλες περιστάσεις στο παρελθόν (βλ. 2012, 2014 κτλ.) υπό διαφορετικές ελληνικές κυβερνήσεις- τόσο για δικούς τους πολιτικούς λόγους όσο και για λόγους που έχουν σημείο αναφοράς την πορεία της ελληνικής οικονομίας.
Η Ευρώπη έχει μπροστά της πολλά ανοιχτά μέτωπα και ένα πολιτικά ευαίσθητο όπως αυτό του ελληνικού χρέους δεν είναι διαχειρίσιμο αυτή τη στιγμή, ή ίσως και… ποτέ. Αντιστοίχως περιμένει και το ΔΝΤ, που δεν θεωρεί ότι το υπάρχον πρόγραμμα με τους υφιστάμενους στόχους και τα ήδη ψηφισθέντα μέτρα θα φέρει τους δημοσιονομικούς καρπούς που στοιχηματίζουν Αθήνα και Κομισιόν.
-320x213.jpg)
