Εδωσε «όρκο πίστης» και… πιάνει δουλειά

Με διακηρύξεις απόλυτης πίστης και αφοσίωσης στον Ταγίπ Ερντογάν -τον «άνθρωπο του λαού» και «αρχιτέκτονα της πεφωτισμένης Τουρκίας», όπως τον αποκάλεσε- επισφράγισε ο εξ απορρήτων του, Μπιναλί Γιλντιρίμ, τη χθεσινή εκλογή του ως νέου αρχηγού του κυβερνώντος AKP και νέου πρωθυπουργού της χώρας.

Οπως αναμενόταν, η ψηφοφορία στο έκτακτο κομματικό συνέδριο -με το οποίο τερματίστηκε και τυπικά η θητεία του Αχμέτ Νταβούτογλου μετά την… πειθαναγκαστική απομάκρυνσή του- ολοκληρώθηκε χωρίς εκπλήξεις.

Σε σύνολο 1.470 συνέδρων με δικαίωμα ψήφου η (μοναδική) υποψηφιότητα Γιλντιρίμ εγκρίθηκε από τους 1.405, ανοίγοντας έτσι και τυπικά τον δρόμο για την άμεση ανάθεση εντολής σχηματισμού της νέας κυβέρνησης.

Σε πλήρη ευθυγράμμιση με τις κατευθυντήριες που ο Ερντογάν υπενθύμισε χθες στο συνέδριο με την ανάγνωση γραπτού μηνύματός του, ο Γιλντιρίμ ανήγαγε δημόσια σε πρώτη προτεραιότητα την εγκαθίδρυση προεδρικού συστήματος, ώστε «η σημερινή de facto κατάσταση» -είπε- «να γίνει νόμιμη».

Διακήρυξε επίσης ότι «η μάχη κατά της τρομοκρατίας» θα συνεχιστεί εντός και εκτός τουρκικών συνόρων, βάζοντας στο ίδιο «στόχαστρο» το PKK, τους Κούρδους της Συρίας και τους εξτρεμιστές του «Ισλαμικού κράτους».

Στου κουφού την πόρτα…

Κωφεύοντας στη διεθνή κατακραυγή για τα μέχρι σήμερα πεπραγμένα της Αγκυρας, υπογράμμισε ότι «η Τουρκία θα συνεχίσει με αποφασιστικότητα να ενισχύει τη δημοκρατία της και τα ανθρώπινα δικαιώματα, ανεξαρτήτως εάν θα ενταχθεί ή όχι στην Ε.Ε.».

Και αποσιωπώντας τις ευθύνες της Αγκυρας, εγκάλεσε τους Ευρωπαίους να βάλουν τέλος στη «σύγχυση», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, γύρω από τη μεταναστευτική πολιτική τους και τις προθέσεις τους για την ένταξη της Τουρκίας.

Αυτά παραμονή της σημερινής συνάντησης του Ταγίπ Ερντογάν με τη Γερμανίδα καγκελάριο στην Κωνσταντινούπολη (στο περιθώριο της Παγκόσμιας Ανθρωπιστικής Συνόδου του ΟΗΕ), κατά την οποία η Ανγκελα Μέρκελ ξεκαθάρισε χθες θα τεθούν επί τάπητος «όλα τα σημαντικά ζητήματα» και ιδίως «ορισμένες εξελίξεις» στην Τουρκία που «αποτελούν πηγή έντονης ανησυχίας».

Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και η διαφαινόμενη προσπάθεια «σαλαμοποίησης» της αντιπολίτευσης στην Τουρκία, με προφανή στόχο την ενίσχυση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας του AKP (σήμερα διαθέτει 317 βουλευτές σε σύνολο 550), ώστε να καταστεί δυνατή η συνταγματική αναθεώρηση (απαιτούνται 367 ψήφοι για απευθείας έγκριση από την ολομέλεια ή 330 για προκήρυξη δημοψηφίσματος).

Μια πρώτη επιτυχημένη απόπειρα προς αυτήν την κατεύθυνση εκτιμάται ότι ήταν η ψηφοφορία της περασμένης Παρασκευής στην τουρκική εθνοσυνέλευση, με την έγκριση της άρσης ασυλίας για 138 βουλευτές τυπικά και από τα τέσσερα κόμματα του Κοινοβουλίου, αλλά με προφανή στόχο την εξάλειψη της Κ.Ο. του φιλοκουρδικού HDP, καθώς 50 από τους 59 βουλευτές του βρίσκονται τώρα αντιμέτωποι με δικαστική δίωξη για «υποστήριξη της τρομοκρατίας».

Η σύμπραξη των 40 βουλευτών του εθνικιστικού MHP με το AKP στην ψηφοφορία εκλαμβάνεται από αναλυτές ως πιθανός προάγγελος ευρύτερης διακομματικής συνεργασίας ή -σε περίπτωση διάσπασης της τουρκικής Ακροδεξιάς λόγω της κλιμακούμενης εσωκομματικής διχόνοιας- ακόμη και ενσωμάτωσης μέρους της στο κυβερνών κόμμα.

Παράλληλα η κεμαλική αξιωματική αντιπολίτευσης του CHP δείχνει να βγαίνει από την ψηφοφορία «πληγωμένη». Η ψήφος περίπου 20 βουλευτών της υπέρ της άρσης ασυλίας έσωσε πρακτικά την «παρτίδα» για το AKP και έστειλε ανάμεικτα μηνύματα στην εκλογική της βάση, εντείνοντας την αίσθηση ότι το κόμμα σέρνεται πίσω από το AKP σε κρίσιμα ζητήματα όπως το κουρδικό.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό ρευστότητας, κυρίως στον χώρο της αντιπολίτευσης, πληθαίνουν εν τω μεταξύ τα σενάρια για προκήρυξη νέων εκλογών, ακόμη κι εντός του φθινοπώρου.

Σε μια παρέμβαση που προκάλεσε πάντως αίσθηση, παρά τους ενωτικούς τόνους της, ο -απλός βουλευτής από χθες- Αχμέτ Νταβούτογλου χτύπησε για το AKP ηχηρότατο «καμπανάκι».

Σε αντίθεση με τα πρόσωπα, «οι αξίες του κόμματος είναι αναντικατάστατες» υπογράμμισε, συμπληρώνοντας με νόημα ότι αυτό ουδέποτε ανήκε σε μια συγκεκριμένη ομάδα ή τάξη.

Και προειδοποίησε ότι μία από τις σημαντικότερες προτεραιότητες εφεξής πρέπει να είναι η κατάρτιση ενός δημοκρατικού Συντάγματος, που θα διασφαλίζει τις ατομικές ελευθερίες.

Ουδόλως τυχαία μάλιστα οι λέξεις «προεδρικό σύστημα» δεν ακούστηκαν ούτε μία φορά στην αποχαιρετιστήρια ομιλία…