Τα μυστικά του… πάγκου

Ποια είναι άραγε η εξήγηση για την «τρελή» πορεία του Ολυμπιακού στο φετινό πρωτάθλημα, όπου οι «ερυθρόλευκοι» έχουν φτάσει ήδη στους 82 βαθμούς κι αν νικήσουν την επόμενη Κυριακή την Καλλονή, στη φιέστα τους θα συγκεντρώσουν 85 σε σύνολο 90 πόντων; 

Και πώς καταφέρνει ο Ολυμπιακός να αναδεικνύει συνεχώς παίκτες, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα σε αυτή τη διαδρομή την περίπτωση του Κώστα Φορτούνη;

Μόνον τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί η παρουσία του Ολυμπιακού στην κορυφή όλα αυτά τα χρόνια.

Και στην εξαετία του Μαρινάκη στο τιμόνι της ομάδας το μυστικό θα πρέπει να αναζητηθεί στον… πάγκο, αφού οι «κόκκινοι» συνεργάστηκαν με προπονητές από συγκεκριμένες σχολές και αυτή η συνέπεια τους αποδίδει καρπούς.

Δύο Ισπανοί, ο Βαλβέρδε και ο Μίτσελ, και τρεις Πορτογάλοι, οι Ζαρντίμ, Περέιρα και τώρα ο Σίλβα, είναι οι «καπετάνιοι» με τους οποίους συνεργάστηκε ο Ολυμπιακός σ’ αυτό το διάστημα και η ομάδα του δουλεύτηκε σωστά και με συνέπεια.

Ο Ολυμπιακός έχει αποκτήσει πλέον διαφορετική φιλοσοφία και δεν αλλάζει τους προπονητές σαν τα… πουκάμισα, όπως συνέβαινε πιο παλιά στην περίοδο του Σωκράτη Κόκκαλη.

Τότε, βέβαια, ήταν άλλες οι εποχές, καθώς όταν είχες παίκτες όπως ο Τζιοβάνι, ο Ριβάλντο, ο Τζόρτζεβιτς και αρκετοί άλλοι, ο ρόλος του προπονητή ήταν περισσότερο επικουρικός, ενώ τώρα έχει γίνει πολύ πιο ουσιαστικός.

Κι αυτό αντανακλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο όπου ο Ολυμπιακός επιδεικνύει ιδιαίτερη αξιοπιστία με τη συγκομιδή εννέα πόντων στον όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ, σε αντίθεση με τα πιο παλιά χρόνια, όταν δεν μπορούσε να πετύχει εκτός έδρας νίκη ούτε είχε τις δυνατότητες να παρουσιάζεται πιο ανταγωνιστικός.

Μπήκε για τα καλά στις τακτικές και στα συστήματα και απέκτησε προσανατολισμό στο γήπεδο – τον προηγούμενο καιρό στηριζόταν στα άτομα, ενώ τώρα πια αξιοποιεί για τα καλά το σύνολο της ομάδας και παρουσιάζει αυτήν την καλή εικόνα και με τόση μεγάλη διάρκεια…