Κλειστά σύνορα, χρυσές δουλειές για τους διακινητές

Οι προσπάθειες αποτροπής προσφύγων και μεταναστών να φτάσουν στην Ευρώπη, όπως το κλείσιμο συνόρων, η επαναφορά αυξημένων μεθοριακών έλεγχων αλλά και η επίμαχη συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας, συμβάλλουν στην εξώθηση αυτών των ανθρώπων στα νύχια των κυκλωμάτων διακινητών, είναι ουσιαστικά ένα από τα συμπεράσματα της κοινής έκθεσης που δημοσιοποίησαν χθες Interpol και Europol.

Το 90% όσων κατάφεραν να περάσουν σε ευρωπαϊκό έδαφος είχαν καταφύγει σε εγκληματικές συμμορίες διακίνησης και «οι αριθμοί αυτοί αναμένεται να αυξηθούν στο μέλλον ως αποτέλεσμα περιοριστικών μέτρων που έχουν λάβει χώρες κατά μήκος των μεταναστευτικών διαδρόμων» αναφέρουν οι δύο υπηρεσίες.

Οι δε απελάσεις από την Ελλάδα, όπως επιτάσσει το ευρωτουρκικό ντιλ, καθώς και η ανέγερση φραχτών σε ΠΓΔΜ, Ουγγαρία και Αυστρία πιθανότατα θα εξαναγκάσουν πρόσφυγες και μετανάστες να δοκιμάσουν εναλλακτικές διαδρομές, που τους προτείνουν δίκτυα του οργανωμένου εγκλήματος.

«Οι διακινητές προσαρμόζουν τις υπηρεσίες τους ανάλογα με τους αυξημένους ελέγχους και βρίσκουν νέες διόδους προς την Ε.Ε.» επισημαίνει η έκθεση, υπολογίζοντας πως ο «τζίρος» τους ανήλθε πέρσι στο αστρονομικό ποσό των 5 – 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Για να ξεπλύνουν και να νομιμοποιήσουν μέρος των κερδών, μέλη των κυκλωμάτων μετέφεραν τεράστια ποσά μετρητών διαμέσου των συνόρων, διοχετεύοντάς τα σε αντιπροσωπείες αυτοκινήτων, παντοπωλεία, εστιατόρια και εταιρείες μεταφορών.

Συνήθως οι οργανωτές των εγκληματικών συμμοριών είναι συμπατριώτες προσφύγων και μεταναστών, διαθέτουν όμως άδειες παραμονής στην Ε.Ε. ή διαβατήρια, αναφέρουν Interpol και Europol.

Οι μεγαλύτερες μαφίες σιγά σιγά κατάπιαν τις μικρότερες, οδηγώντας σε ολιγοπώλιο.

Περίπου 250 «hotspots διακίνησης» έχουν εντοπιστεί κατά μήκος των προσφυγικών/μεταναστευτικών διαδρόμων –170 εντός Ε.Ε. και 80 εκτός– κυρίως σε αεροδρόμια, σταθμούς τρένων και λεωφορείων.

Το λάδωμα διεφθαρμένων κρατικών λειτουργών διευκολύνει τη διέλευση οχημάτων από τα σύνορα ή τον απόπλου σκαφών από ακτές. Ως βασικές αφετηρίες καταγράφονται η Τουρκία, η Λιβύη και σε μικρότερη κλίμακα η Αίγυπτος.

Τα προσφυγικά και μεταναστευτικά ρεύματα αναμένεται να ενταθούν, τονίζουν οι δύο υπηρεσίες, ισχυριζόμενες πως μόνο στη Λιβύη βρίσκονται σε αναμονή για να διαπλεύσουν τη Μεσόγειο περίπου 800.000 άνθρωποι.

Κι ενώ προειδοποιούν για τον κίνδυνο διείσδυσης τρομοκρατών μέσα στα κύματα προσφύγων και μεταναστών, επισημαίνουν ότι δεν έχουν ακόμη προκύψει αξιόπιστα στοιχεία που να επιβεβαιώνουν το ότι εξτρεμιστικές οργανώσεις βασίζονται ή συνεργάζονται συστηματικά με τις μαφίες διακίνησης.

Ασφαλής χώρα;

Παράλληλα, φουντώνουν τα ερωτήματα για το κατά πόσον η Τουρκία είναι «ασφαλής τρίτη χώρα» για τους αιτούντες άσυλο και κατά πόσον είναι νόμιμη και ηθική η συμφωνία με την Ε.Ε. για τις απελάσεις προσφύγων και μεταναστών.

Νέες τηλεφωνικές καταγγελίες στην «Guardian» των 12 απελαθέντων Σύρων προσφύγων, που επαναπροωθήθηκαν οικειοθελώς με αεροπλάνο από την Ελλάδα στη γείτονα στις 27 Απριλίου, κάνουν λόγο για αυθαίρετο επ’ αόριστον εγκλεισμό σε απομακρυσμένο κέντρο κράτησης στο Ντουζιτσί της νότιας Τουρκίας, όπου τους μετέφεραν.

Μιλούν για στέρηση του δικαιώματος να επανενωθούν με συγγενείς τους σε άλλες τουρκικές περιοχές –τον πρωταρχικό λόγο, όπως λένε, για τον οποίο αποφάσισαν να ακυρώσουν τα αιτήματα ασύλου τους στη χώρα μας και να επιστρέψουν στην Τουρκία– και καταγγέλλουν κάκιστες συνθήκες διαβίωσης, στέρηση πρόσβασης σε δικηγόρους και ιατρικές υπηρεσίες.

«Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο άσχημη είναι η κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Τα παιδιά μου κι εγώ υποφέρουμε, το φαγητό δεν είναι βρώσιμο. Τα αναγκάζω να φάνε γιατί δεν έχουμε λεφτά να αγοράσουμε οτιδήποτε, αλλά εκείνα αρνούνται, γιατί υπάρχουν ζωύφια μέσα» δήλωσε στην εφημερίδα μια μάνα, που θέλει πλέον να επιστρέψει στη Συρία, αφού ακόμα και μια εμπόλεμη ζώνη, όπως είπε, θα ήταν καλύτερη για την οικογένειά της από τα κέντρα κράτησης σε Ελλάδα και Τουρκία…

Εκπρόσωπος της τουρκικής κυβέρνησης ανέφερε πως θα απελευθερωθούν την ερχόμενη εβδομάδα.

Ορισμένοι όμως από τους εκατοντάδες άλλους Σύρους πρόσφυγες, που κρατούνται εδώ και μήνες στο Ντουζιτσί, εξέφρασαν σοβαρές αμφιβολίες για το αν θα συμβεί αυτό στο άμεσο μέλλον.