Το προχθεσινό ντέρμπι του Παναθηναϊκού με τον ΠΑΟΚ ήρθε να καταδείξει σε μεγάλο βαθμό το μέγεθος του αγωνιστικού προβλήματος του «τριφυλλιού» στη διάρκεια της φετινής σεζόν, αλλά και στο ξεκίνημα των πλέι οφ του πρωταθλήματος.
Οι «πράσινοι» παρουσιάζουν συγκεκριμένες χτυπητές αδυναμίες και ο προβληματισμός, για το εάν και σε ποιο βαθμό μπορεί να υπάρξει άμεση βελτίωση, είναι φυσιολογικά έντονος.
Για τον απλούστατο λόγο ότι δεν πρόκειται για μειονεκτήματα που εμφανίστηκαν συγκυριακά και δεν αφορούν τα ισόπαλα αποτελέσματα, αλλά την αγωνιστική εικόνα που εξακολουθεί να εμφανίζει παρόμοιες ή ακόμα και ίδιες παθογένειες από το περασμένο καλοκαίρι μέχρι σήμερα, παρά το γενναίο ξεσκαρτάρισμα και την ποιοτική αναβάθμιση του έμψυχου δυναμικού τον Γενάρη.
Εχουμε και λέμε…
Δέχεται γκολ και κλείνει ο διακόπτης
Οταν ο Παναθηναϊκός δέχεται κάποιο γκολ κόντρα στη ροή ενός αγώνα ή ορθότερα σε χρονικό σημείο τέτοιο που να προκαλεί αιφνιδιασμό στην ομάδα, η αντίδραση που ακολουθεί είναι για… κλάματα.
Ο διακόπτης κατεβαίνει, η ανασφάλεια κυριαρχεί στην πλειονότητα των παικτών και το αποτέλεσμα είναι να εμφανίζεται στο γήπεδο μια ομάδα με κομμένα φτερά, δίχως τη νοοτροπία και την ψυχολογία τού «μάχομαι μέχρι το τελευταίο σφύριγμα, ανεξαρτήτως των συγκυριών του αγώνα».
Αντί για πίστη και πείσμα, εν ολίγοις, προκύπτει ανασφάλεια! Στη διάρκεια της σεζόν έχουμε δει πολλάκις το ίδιο έργο, ενώ στα πλέι οφ συνέβη τόσο στη Νέα Σμύρνη μετά την γκέλα ολκής του Στιλ όσο και στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ μετά την άμεση όσο και απρόσμενη ισοφάριση τρία λεπτά μετά το γκολ του Μπεργκ και παρά το αριθμητικό πλεονέκτημα.
«Πνίγεται» στις οργανωμένες άμυνες
Οτι ο Παναθηναϊκός είναι «φωτιά και λάβρα» όταν βρίσκει χώρους με τη μεσοεπιθετική τριπλέτα των Βιγιαφάνιες, Λέτο και Μπεργκ είναι πασιφανές.
Το είδαμε στη φάση του 8ου λεπτού, στην απόκρουση του Γλύκου στον έξοχο συνδυασμό Λέτο-Βιγιαφάνιες-Μπεργκ, καθώς επίσης και στο γκολ του Σουηδού άσου από την πάσα του Λέτο.
Πόσες ομάδες στην Ελλάδα ωστόσο θα αντιμετωπίσουν το «τριφύλλι» ανοιχτά και με επιθετικούς προσανατολισμούς; Ελάχιστες, είναι η απάντηση.
Συνεπώς το πρόβλημα γίνεται ακόμα μεγαλύτερο και έγκειται στην απουσία αυτοματισμών και ορθολογικού «χτισίματος» του παιχνιδιού απέναντι σε οργανωμένες άμυνες πίσω από την μπάλα.
Ελάχιστες τελικές στη Νέα Σμύρνη κόντρα στον Πανιώνιο που υιοθετεί αυτό το στιλ παιχνιδιού, λιγοστές και στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ από την ώρα που είχε παίκτη λιγότερο και αναγκαστικά οπισθοχώρησε και έριξε το βάρος στην αμυντική του λειτουργία.
Αδούλευτος στις στημένες φάσεις
Αποτελεί κοινό μυστικό στο ποδόσφαιρο ότι η πλειονότητα των γκολ ενός αγώνα προκύπτει μέσω των στημένων φάσεων.
Κατά συνέπεια είναι αυτονόητη η σημασία του τόσο στα αμυντικά όσο και στα επιθετικά στημένα.
Αμυντικά φαίνεται ότι υπάρχει βελτίωση και προφανώς γίνεται δουλειά στο Κορωπί, επιθετικά ωστόσο ο Παναθηναϊκός μοιάζει αδούλευτος στις στημένες φάσεις και δεν απειλεί ακόμη και ομάδες που έχουν αδυναμία στον συγκεκριμένο τομέα όπως ο ΠΑΟΚ.
Τόσα φάουλ και κόρνερ περνούν ανεκμετάλλευτα, γεγονός που επιβάλλεται να αλλάξει και μάλιστα άρδην στο άμεσο μέλλον.
