«Αυτές τις ώρες σκέφτομαι πολύ τον εκλιπόντα πατέρα μου. Ηταν ένας υπέροχος άνθρωπος. Ενας εκπληκτικός πατέρας. Σήμερα θα ήταν πολύ υπερήφανος. Υπερήφανος για μια πόλη που την επέλεξε να γίνει το σπίτι του και τώρα αυτή επιλέγει ένα από τα παιδιά του να είναι ο δήμαρχός της».
Αυτό επισήμανε στη νικητήρια ομιλία του ο νέος δήμαρχος του Λονδίνου, Σαντίκ Χαν.
Ο 45χρονος Χαν είναι το πέμπτο από τα οκτώ παιδιά φτωχών μεταναστών από το Πακιστάν, που μεγάλωσαν σε εργατική κατοικία του νότιου Λονδίνου.
Ο πατέρας του ήταν οδηγός λεωφορείου και η μητέρα του ράφτρα. Ο ίδιος, όπως έχει εξομολογηθεί, «δούλευε από τη στιγμή που μπορούσε να δουλέψει».
Αλλοτε βοηθώντας τους γονείς του στις δικές τους δουλειές, άλλοτε σε εργασίες που μπορεί να κάνει ένας πιτσιρικάς το Σαββατοκύριακο. Η οικογένεια έπρεπε να στέλνει λεφτά και στους συγγενείς στο Πακιστάν, καθώς «εμείς ήμασταν ευλογημένοι που ζούσαμε σε αυτή τη χώρα».
Και η αλήθεια είναι ότι σε όλες του τις δημόσιες ομιλίες δεν χάνει ευκαιρία να εκφράζει αυτή του την ευγνωμοσύνη.
«Οταν ήμουν παιδί, δεν μπορούσα καν να ονειρευτώ ότι κάποιος σαν εμένα θα μπορούσε να εκλεγεί δήμαρχος του Λονδίνου» είπε βαθιά συγκινημένος, ευχαριστώντας «κάθε έναν κάτοικο της πόλης που έκανε το αδύνατο δυνατό».
Υποσχέθηκε ότι μια από τις πρώτες του προτεραιότητες είναι να κάνει τη βρετανική πρωτεύουσα πόλη των ευκαιριών για όλους.
«Θέλω κάθε κάτοικος του Λονδίνου να έχει τις ευκαιρίες που αυτή η πόλη έδωσε σε μένα και την οικογένειά μου» επεσήμανε, αναλογιζόμενος προφανώς πως από τα φτωχά σοκάκια της γειτονιάς του κατάφερε να αναδειχθεί στο σχολείο του, να σπουδάσει νομικά με εξειδίκευση στα ανθρώπινα δικαιώματα, να γίνει ο πρώτος μουσουλμάνος υπουργός βρετανικής κυβέρνησης και τώρα ο πρώτος μουσουλμάνος δήμαρχος του Λονδίνου.
Παράλληλα υποσχέθηκε «περισσότερες δουλειές με καλύτερες αμοιβές».
Ενα πιο φθηνό και αξιόπιστο σύστημα μέσων μαζικής μεταφοράς.
Λύσεις για το τεράστιο στεγαστικό πρόβλημα του Λονδίνου, που δεν επιτρέπει σε πολλούς –κυρίως τους νέους– να αγοράσουν σπίτι, καθώς οι τιμές είναι απαγορευτικές. Αλλά και μια πόλη με περισσότερη ασφάλεια.
Δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην προεκλογική εκστρατεία, που σημαδεύτηκε από την αρνητική καμπάνια του βασικού αντιπάλου του, του υποψηφίου των Συντηρητικών Ζακ Γκόλντσμιθ.
«Αυτές οι εκλογές δεν ήταν χωρίς διαμάχες. Και είμαι τόσο περήφανος που το Λονδίνο επέλεξε την ελπίδα από τον φόβο και την ενότητα από τη διάσπαση» είπε χαρακτηριστικά – μια έμμεση απάντηση σε όσους τον κατηγόρησαν ότι σχετίζεται με εξτρεμιστές μουσουλμάνους, καλλιεργώντας κλίμα ισλαμοφοβίας. Και δεν ήταν λίγοι: μερίδα του βρετανικού Τύπου, πολιτικοί αντίπαλοί του, ακόμη και ο Βρετανός πρωθυπουργός και μάλιστα εντός Κοινοβουλίου.
«Ο φόβος δεν μας κάνει πιο ασφαλείς. Μας κάνει πιο αδύναμους. Και οι πολιτικές του φόβου πολύ απλά δεν είναι ευπρόσδεκτες στην πόλη μας» τόνισε.
Την ώρα που έλεγε όλα αυτά, αίσθηση προκάλεσε η στάση του ακροδεξιού υποψηφίου για τη δημαρχία του Λονδίνου, Πολ Γκόλντινγκ, ο οποίος γύρισε επιδεικτικά την πλάτη του και έμεινε γυρισμένος μέχρι το τέλος της ομιλίας του Χαν.
Οι σχέσεις με Κόρμπιν
Η νίκη του, αν και ενίσχυσε τη θέση του αρχηγού των Εργατικών, Τζέρεμι Κόρμπιν, εντός του κόμματος, είναι ξεκάθαρο ότι του ανήκει προσωπικά.
Αλλωστε ο Κόρμπιν δεν παρευρέθη στην ορκωμοσία του νέου δημάρχου, στάση που συζητήθηκε πολύ στο Λονδίνο.
Παρ’ όλα αυτά, ο Χαν δήλωσε αποφασισμένος να συνεργαστεί μαζί του και μάλιστα τον προσκάλεσε δημόσια να διευρύνει τη βάση του κόμματος.
Η αλήθεια είναι ότι οι δυο τους δεν έχουν τις καλύτερες σχέσεις, τουλάχιστον προς το παρόν. Ο Χαν ανήκει στη λεγόμενη φιλελεύθερη πτέρυγα των Εργατικών, ενώ ο Κόρμπιν στην αριστερή.
Κατά τα λοιπά, εκτός από τις δημοτικές, εκλογές διεξήχθησαν και για τη Βουλή της Σκοτίας, αλλά και για τις Εθνοσυνελεύσεις της Ουαλίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.
Στη Σκοτία οι Εργατικοί δεν τα πήγαν καλά. Υποχώρησαν στην τρίτη θέση, χάνοντας 13 έδρες. Πρώτο για μία ακόμη φορά ήρθε το Εθνικιστικό Κόμμα SNP και δεύτεροι οι Συντηρητικοί.
Στην Ουαλία τα πράγματα ήταν καλύτερα για τους Εργατικούς, που κατάφεραν να κρατήσουν την πρώτη θέση με απώλεια μόλις μίας έδρας.
