Τη δυνατότητα όχι… προσφύγων και μεταναστών, αλλά πλούσιων κατοίκων τρίτων χωρών να κάνουν μπίζνες στην Ελλάδα απολαμβάνοντας κίνητρα όπως η έκδοση αδειών μακροχρόνιας παραμονής για τους ίδιους, τις οικογένειές τους και τα στελέχη των επιχειρήσεών τους, την έχει προβλέψει το ελληνικό κράτος πολύ πριν ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Δ. Μάρδας επιχειρήσει ατυχώς να συνδέσει την προσφυγική κρίση με την προσέλκυση επενδύσεων στην Ελλάδα.
Ασχέτως αν στην πράξη έχουν αποδειχθεί αναποτελεσματικοί, τέτοιοι νόμοι – κίνητρα για αγορές ακριβών ακινήτων και υλοποίηση «στρατηγικών επενδύσεων» από αλλοδαπούς υφίστανται εδώ και πάνω από μια δεκαετία στην Ελλάδα.
Ομως το δικαίωμα στον υφυπουργό Εξωτερικών να ανοίξει το θέμα αναζήτησης «επενδυτών» ανάμεσα στους πρόσφυγες που συρρέουν κατά χιλιάδες στη χώρα μας ή πάντως να αντιμετωπίσει το προσφυγικό κατά τη γνώμη του ως μελλοντική ευκαιρία ανάπτυξης για την οικονομία το έδωσε προφανώς ο Κώδικας Μετανάστευσης και Κοινωνικής Ενταξης (Ν. 2451/2014 ΦΕΚ Α’ 80).
Σε αυτόν για πρώτη φορά συμπεριλήφθηκαν κωδικοποιημένες και αναθεωρημένες, πλέον, διατάξεις που διευκολύνουν την παραμονή στη χώρα επενδυτών από τρίτες χώρες, οι οποίοι είτε αποκτούν στην Ελλάδα επενδυτικά ακίνητα ή σπίτια αξίας άνω των 250.000 ευρώ, είτε παίρνουν άδεια από το υπουργείο Ανάπτυξης να υλοποιήσουν επενδύσεις μεγάλης κλίμακας, οι οποίες χαρακτηρίζονται ως «στρατηγικές» από τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Στους αλλοδαπούς αυτούς επενδυτές παρέχεται μόνιμη άδεια διαμονής, η οποία ανανεώνεται ανά 5ετία. Δικαίωμα να εκδώσουν άδειες παραμονής με τους ίδιους όρους δίνεται επίσης σε όλα τα μέλη της οικογένειας του επενδυτή, καθώς και σε μέχρι 10 άτομα τα οποία θα τον ακολουθήσουν ως στελέχη της επένδυσης και μπορούν να λάβουν άδεια διαμονής.
Αντίστοιχο δικαίωμα, να φέρουν στην Ελλάδα στελέχη από τρίτες χώρες για να εργαστούν με άδειες διαμονής, δίνει ο Κώδικας Μετανάστευσης και σε ελληνικές επιχειρήσεις οι οποίες απασχολούν προσωπικό άνω των 25 ατόμων.
Στα τέλη του 2014, λίγο πριν από τις εκλογές, η προηγούμενη κυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ επεξεργαζόταν μάλιστα επιπλέον ρυθμίσεις που προέβλεπαν τη δυνατότητα χορήγησης ιθαγένειας σε αλλοδαπούς επενδυτές ακινήτων έπειτα από μακροχρόνια διαμονή τους στην Ελλάδα. Η ρύθμιση αυτή δεν πέρασε ποτέ, έμειναν ωστόσο όλα τα υπόλοιπα κίνητρα έκδοσης αδειών διαμονής, τα οποία με βάση παλαιότερα στοιχεία του Enterprise Greece είχαν μέχρι και το τέλος του 2014 εκμεταλλευτεί περίπου 436 αλλοδαποί αγοραστές ακινήτων και μέλη των οικογενειών τους, προερχόμενοι ως επί το πλείστον από τη Ρωσία, την Κίνα και την Αίγυπτο.
Προφανώς και όλοι αυτοί οι νόμοι στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, που δίνουν κίνητρα στους κατοίκους εκτός Ε.Ε να επενδύσουν σε ακίνητα ή να στήσουν επιχειρήσεις, δεν είναι «γραμμένοι» για οικονομικούς μετανάστες ή κυνηγημένους από τα σκυλιά του πολέμου πρόσφυγες που εγκαταλείπουν τις εστίες τους για να ζήσουν κάπου αλλού με ασφάλεια.
Απευθύνονταν πρωτίστως σε πλούσιους Αραβες, Κινέζους και Ρώσους (σύμφωνα με δηλώσεις αρμόδιων υπουργών στο παρελθόν αυτό ήταν πάντα το target group) ή σε κεφαλαιούχους από τη Μέση Ανατολή που φοβούνταν ότι η περιουσία τους κινδυνεύει από τα καθεστώτα των χωρών τους. Εξ ου και το γεγονός ότι οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης, ενδυνάμωσαν τα αντίστοιχα θεσμικά πλαίσια αμέσως μετά την «αραβική άνοιξη».
-320x213.png)
