Δυο μικρές πέτρες ηλικίας 4,6 δισεκατομμυρίων ετών μπορεί για να πρώτη φορά να μας δώσουν την καλύτερη δυνατή λύση ώστε να αποφύγουμε το ενδεχόμενο καταστροφικής σύγκρουσης αστεροειδών με τη Γη.
Μέχρι τώρα οι δυο διαθέσιμες λύσεις είναι καταστροφή τους με πυρηνικά όπλα και τα νέα γενιάς πολλαπλών χρήσεων καθοδηγούμενα βλήματα «hypervelocity projectiles». Ωστόσο στο κάδρο έχει μπεί πλέον και εκτροπή του εκτός γήινης τροχιάς που φαίνεται να συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες.
Ήδη τα δυο αυτά αρχαία δείγματα μετεωρίτη… τσέπης έχουν μεταφερθεί στο κορυφαίο αμερικανικό εργαστήριο Lawrence Livermore National Laboratory (LLNL).
Η έρευνα
Μια ειδική ολιγομελής ομάδα ερευνητών του LLNL αποκλειστικά για τέτοια ζητήματα (small planetary defense team) με επικεφαλής την Megan Bruck Syal θα μελετήσει τις πέτρες μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια.
Η ομάδα αυτή συνεργάζεται με την NASA, τα κρατικά εργαστήρια στο Λος Αλαμος και τα Sandia καθώς και με πληθώρα πανεπιστημίων και ερευνητικών κέντρων.
Όπως η Megan Bruck Syal σε γενικές γραμμές δηλώνει δεν είναι ζήτημα εάν αλλά πότε αναφερόμενη στο ενδεχόμενο σύγκρουσης της Γης με μεγάλο ουράνιο σώμα. Και συμπληρώνει ότι οι πρόκληση για τους ερευνητές είναι πως να αποτραπεί η καταστροφή.
Αλλωστε το γεγονός ότι τόσοι φορείς και ερευνητές επικεντρώνουν τις έρευνες τους στο συγκεκριμένο στόχο υποδηλώνει και την σοβαρότητα που αποδίδουν σε μια τέτοια προοπτική. Το κίνητρο είναι ισχυρό και για ένα ακόμη λόγο, είναι πολύ λίγες οι γνώσεις μας γύρω από τους αστεροειδείς και την συμπεριφορά τους κάτω από ακραίες συνθήκες.
Γι’ αυτό και η καλύτερη λύση που επελέγη είναι οι μικρές αυτές πέτρες να τεμαχισθούν σε παρά πολύ μικρά κομμάτια. Στην συνέχεια θα πληγούν από εξαιρετικά βραχείας διάρκειας ισχυρή δέσμη λέιζερ για να εξαχνωθούν και κατόπιν να συγκεντρωθούν όλα τα διαθέσιμα στοιχεία.
Η πολύμηνη ενδελεχής έρευνα αναμένεται να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα σχετικά με τα συστατικά τους. Το δύσκολο σημείο είναι η ετερογενής σύνθεση που συνήθως έχουν αυτά τα ουράνια σώματα γεγονός που όταν παραστεί ανάγκη θα προκαλέσει δυσκολίες στην επιλογή της καλύτερης μεθόδου ανάσχεσης ή εκτροπής τους.
Αυτός είναι και ο λόγος που οι ερευνητές αποδίδουν πολυ μεγάλη σημασία στην συγκεκριμένη ανάλυση διότι τα υλικά από τα οποία συντίθενται οι αστεροειδείς συχνά είναι ετερογενή. Ετσι διαμορφώνεται ένα προσωπικό «προφίλ» για κάθε ένα από αυτούς.
Επομένως βάσει αυτής της ιδιομορφίας μπορεί να προβλεφθούν οι «ιδιοτροπίες» τους, να ανιχευθούν εγκαίρως και να επιλεγεί ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για την διόρθωση της πορείας τους ώστε να εκτραπούν εκτός γήινης τροχιάς.
Οι μετεωρίτες… τσέπης
Οι συγκεκριμένες πέτρες έχουν μέγεθος καρυδιού και όλο αυτό το χρονικό διάστημα των 4,6 δισεκατομμυρίων ετών «επέζησαν» βίαιων συγκρούσεων στην ζώνη των αστεροειδών.
Οι βαρυτικές αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στους πλανήτες τελικώς τους ώθησαν σε τροχιά εγγύς της Γης. Κατέληξαν στην Ανταρκτική ως αποτέλεσμα μιας από τις «βροχές» μικρών ουράνιων σωμάτων στην επιφάνεια του πλανήτη μας.
Σε μια από τις σαρωτικές έρευνες που πραγματοποιούν συστηματικά οι επιστήμονες εντοπίσθηκαν και περισυλλέγησαν ως σημαντικό δείγμα.
Όπως ισχύει σε αυτές τις περιπτώσεις κατέληξαν στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον της NASA για κατάταξη και ταξινόμηση προκειμένου να αποσταλούν στα εργαστήρια.
Η πραγματικότητα
Η NASA από χρόνια χαρτογραφεί το χώρο γύρω από την Γη τόσο ως προς τα διαστημικά σκουπίδια όσο και ως προς τα κοντινά ουράνια σώματα.
Μέχρι τώρα έχει καταγράψει 14.000, μέγεθος που αυξάνει με ρυθμό περισσότερο από 1.500 ανά χρόνο. Στην ίδια ομάδα συμπεριλαμβάνονται περισσότερο από 1.600 δυνητικά επικίνδυνων αστεροειδών που βρίσκονται στο εικοσαπλάσιο της απόστασης μεταξύ Γης Σελήνης.
