Η ευρωζώνη, αυτή η ημιτελής ένωση που δομήθηκε με την προϋπόθεση να μην υπάρχουν σημαντικές αναταράξεις, διέρχεται τα τελευταία έξι χρόνια μια βαθιά κρίση, οικονομική και πολιτική. Τα ποικίλα και διαφορετικών μορφών θέματα χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας ανέδειξαν τα δομικά προβλήματά της, αλλά και του συνόλου του υπερδιογκωμένου χρηματοπιστωτικού τομέα. Και η λύση που προέκριναν οι ηγέτες της ήταν αρχικά η μετάθεση των προβλημάτων στις ίδιες τις κρατικές δομές και κατόπιν η «διάσωση» μέσω της καταστροφικής εσωτερικής υποτίμησης.
Μέσα σε αυτά τα έξι χρόνια διάφορες οικονομίες πέρασαν από τη βασανιστική οδό των σκληρών μνημονίων. Ορισμένες από αυτές, σύμφωνα με τη νεοφιλελεύθερη εκδοχή, «βγήκαν από τα μνημόνια και ατενίζουν με αισιοδοξία το μέλλον». Η οπτική αυτή βέβαια είναι αποσπασματική και αποπροσανατολιστική, καθώς τα μνημονιακά προγράμματα άφησαν πίσω τους ρημαγμένες κοινωνίες, το παραγωγικό μοντέλο των οποίων έχει γίνει ακόμα πιο εξαρτημένο από τις κεντρικές οικονομίες της ευρωζώνης. Εξάλλου η κρίση όχι μόνο δεν αποσοβήθηκε, αλλά ήδη μεταφέρεται και σε «ισχυρές» οικονομίες, με το δημόσιο χρέος τους ολοένα να διογκώνεται.
Η ελληνική κυβέρνηση πηγαίνει στο σημερινό Γιούρογκρουπ έχοντας ψηφίσει ένα ακόμα πακέτο περικοπών και λιτότητας στο ασφαλιστικό και τη φορολογία. Και ο λογαριασμός, κρίνοντας από τα έγγραφα που τεχνηέντως «διαρρέουν», θα μεγαλώσει και άλλο και πιθανόν να κρατήσει για καιρό. Μπροστά σε αυτόν τον αέναο κύκλο της λιτότητας, 95 διανοούμενοι συνυπέγραψαν χτες κοινή επιστολή προς τους Ντέιβιντ Κάμερον, Φρανσουά Ολάντ, Ανγκελα Μέρκελ και Ματέο Ρέντσι, αλλά και τους θεσμούς, ζητώντας «να εκταμιευτούν όλες οι συμφωνηθείσες δόσεις του δανείου στην κυβέρνηση της Αθήνας για την εξασφάλιση της εξυπηρέτησης του χρέους όπως προβλεπόταν» και να μην «εγερθούν νέες απαιτήσεις για άλλες περικοπές».
Επιπλέον, ζητούν «η Ελλάδα να λάβει επιπρόσθετη οικονομική βοήθεια για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης του ίδιου του λαού της και των προσφύγων». Θα εισακουστούν, άραγε; Είναι παραπάνω από αμφίβολο. Ωστόσο η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Και οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης οφείλουν άμεσα να προχωρήσουν με τολμηρά βήματα στις απαραίτητες κινήσεις για την ελάφρυνση του τεράστιου βάρους που ονομάζεται ελληνικό δημόσιο χρέος.
