«Αν δεν πονάς, δεν μπορείς να χαρείς»

Η Χριστίνα Τσέβη γεννήθηκε το 1983, σχεδίαζε ήδη από την εφηβεία της και σπούδασε στην ΑΚΤΟ. Στο παρελθόν έχει εργαστεί ως εικονογράφος σε εκδοτικούς οίκους και σε δημιουργικά γραφεία, ενώ την τελευταία εξαετία δουλεύει μόνη της, δημιουργώντας τρυφερά και μελαγχολικά illustrations που αποτυπώνουν το αστικό τοπίο αλλά και τον εσωτερικό κόσμο των νέων.

Την Παρασκευή 22 Απριλίου εγκαινιάστηκε η πρώτη της solo έκθεση, στην γκαλερί Exit στου Ψυρρή, η οποία και θα διαρκέσει ώς το τέλος Μαΐου.

Τη συναντήσαμε και μας μίλησε για τη δουλειά της και για τη σχέση της με την Αθήνα.

● Οι εικονογραφήσεις σου δουλεύονται τόσο στο χέρι, όσο και σε υπολογιστή. Πόσο διαφέρει για εσένα ο ψηφιακός τρόπος από το χαρτί και το μολύβι;

Πολύ συχνά μου κάνουν αυτή την ερώτηση και το βρίσκω λογικό. Ο περισσότερος κόσμος πιστεύει πως αν κανείς «σχεδιάζει» στον υπολογιστή, στην πραγματικότητα πατάει μερικά κουμπάκια και ο υπολογιστής σχεδιάζει γι’ αυτόν

. Φυσικά αυτό δεν ισχύει. Ο,τι φτιάχνω στον υπολογιστή, το φτιάχνω και αυτό με τα χέρια μου (βλ. γραφίδα).

Τα χαρτιά, τα μολύβια, η γραφίδα μου κλπ. είναι όλα εργαλεία που έχω στη διάθεσή μου για να δημιουργήσω. Προσπαθώ λοιπόν να τα χρησιμοποιώ όλα ώστε να έχω στο τέλος το αποτέλεσμα που είχα στο μυαλό μου όταν ξεκινούσα την κάθε εικονογράφηση. Και φυσικά τα αγαπώ όλα το ίδιο.

● Τα illustrations που δημιουργείς εκπέμπουν ομορφιά και κυρίαρχο είναι το αστικό τοπίο. Από πού πηγάζει αυτό, τι επιθυμεί ίσως να αναδείξει και πώς βιώνεις τη σχέση σου με τις μεγάλες πόλεις και ειδικά την Αθήνα;

Χαίρομαι ιδιαίτερα που το λες αυτό, διότι στις περισσότερες εικονογραφήσεις μου προσπαθώ να αναδείξω την ομορφιά σε πράγματα που πολύς κόσμος χαρακτηρίζει ως άσχημα: πολυκατοικίες, εργοστάσια, πηγμένοι δρόμοι.

Σίγουρα, η φύση είναι μαγική. Και πραγματικά λατρεύω να κάνω βόλτες στην εξοχή, τρελαίνομαι για λιβάδια με μαργαρίτες, αμυγδαλιές και το πώς μυρίζει το χώμα μετά τη βροχή.

Βρίσκω πάρα πολλά πράγματα στην πόλη πραγματικά τραγικά, όμως έχω επιλέξει να ψάχνω να βρω την ομορφιά εκεί και, πίστεψέ με, υπάρχει. Και είναι και παντού. Γενικότερα πιστεύω πως οτιδήποτε είναι ενδιαφέρον, μπορεί αυτομάτως να γίνει και όμορφο στα μάτια μας. Το ίδιο άλλωστε δεν ισχύει και με τους ανθρώπους;

Σίγουρα λοιπόν αγαπώ πολύ την Αθήνα και αισθάνομαι πραγματικά τυχερή που ζω σε ένα μέρος γεμάτο από τόσες αντιθέσεις. Το θεωρώ αδιανόητο να βαρεθεί κάποιος εδώ! Κάθε γωνιά της έχει κάτι να σου πει και φυσικά δεν το λέει ποτέ διακριτικά.

Ναι, η Αθήνα έχει θράσος, αλλά είναι μέρος της γοητείας της…

● Εκτός από την ομορφιά των πόλεων, στα έργα σου αποτυπώνεται και μελαγχολία. Τι μπορεί να αποτελέσει έμπνευση για αυτό;

Πάντα υπάρχει κάποιο θέμα- κάτι που θέλω να πω με μία εικόνα. Ιδίως στα προσωπικά μου έργα. Στην ουσία πάντα αφηγούμαι μία ιστορία, είτε αυτή είναι δικό μου βίωμα, είτε έργο κάποιο άλλου, μουσικό, ζωγραφικό, λογοτεχνικό.

Βέβαια, ο καθένας μπορεί να διαβάσει τη δική του ιστορία βλέποντας τη δουλειά μου και αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ, μα ούτε και θέλω να ορίσω.

Μου αρέσει να μη γίνομαι ποτέ πάρα πολύ συγκεκριμένη- προτιμώ να εξάψω την φαντασία κάποιου παρά να του υπαγορεύσω κάτι.

Οι εικονογραφήσεις μου είναι ένα κράμα θετικών κι αρνητικών συναισθημάτων. Είναι όμως αλήθεια πως δεν με ωθεί στη δημιουργία ποτέ η υπερβολική χαρά –όταν είμαι ευτυχισμένη δεν έχω ανάγκη να δημιουργήσω.

Αρα βρίσκω λογικό να χαρακτηρίζεται η δουλειά μου ως μελαγχολική. Προσπαθώ όμως και να αχνοφαίνεται κάπου η όμορφη πλευρά όλου αυτού: ναι, το να πονάς για κάτι, σημαίνει πως νιώθεις. Και όσο κλισέ κι αν ακούγεται, αν δεν πονάς δεν μπορείς ούτε να χαρείς.

Είναι σημαντικό να νιώθουμε, ό,τι κι αν είναι αυτό. Και να ακολουθούμε την καρδιά μας και να φάμε και τα μούτρα μας. Οταν το να μην πληγωθούμε γίνεται προτεραιότητα στη ζωή μας, μάλλον το έχουμε χάσει το παιχνίδι.

Οπότε σίγουρα αν ήμουν κάπως αναίσθητη, θα έκανα κάποια άλλη δουλειά. Ισως να δούλευα σε ναυτιλιακή εταιρεία!

● Εχεις σχεδιάσει αρκετά συναυλιακά posters στο παρελθόν. Τα αντιμετωπίζεις ως μια ιδιαίτερη μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης ή το κίνητρο στάθηκε η αγάπη σου για τη μουσική;

Και τα δύο! Η μουσική είναι απίστευτα σημαντική στη ζωή μου και πραγματικά αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μου. Οι πρώτες μου «δουλειές» στο Λύκειο ήταν να σχεδιάζω αφίσες.

Δεν μπορώ να φανταστώ τίποτα πιο όμορφο και δημιουργικό από το να προσπαθείς να οπτικοποιήσεις κάτι που σε έχει κάνει να νιώσεις κάποια άλλη μορφή τέχνης.

Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για τη μουσική-για μένα την ανώτερη μορφή τέχνης. Επιπλέον, πιστεύω πως τα ψυχεδελικά μουσικά πόστερ της δεκαετίας του ’60 αποτελούν ορόσημο για την Ιστορία της Τέχνης.

● Διαβάζω στο βιογραφικό σου ότι σχεδίαζες κόμικς παλαιότερα. Είναι κάτι που θα επιθυμούσες να κάνεις και στο μέλλον ή έχεις άλλες «προτεραιότητες»;

Δυστυχώς αυτό το έκανα μόνο όταν ήμουν μαθήτρια στο σχολείο και συνήθως για να πω σε κάποιον πως θα πάνε όλα καλά. Νομίζω το πιο συνηθισμένο σενάριο στα κόμικς μου είχε ως εξής: ο Τάδε (με τον οποίο ήταν ερωτευμένη μία φίλη μου) την ερωτευόταν κι εκείνος παθιασμένα και ζούσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Οπως καταλαβαίνεις λοιπόν, δεν έχω κανένα μα κανένα ταλέντο στη συγγραφή! Σίγουρα είναι πολύ δημιουργικός ο χώρος των κόμικς- και μάλιστα στην Ελλάδα έχουμε μερικούς καταπληκτικούς δημιουργούς που τους θαυμάζω απεριόριστα. Μα αν δεν είχα ένα φοβερό σενάριο στα χέρια μου, δεν θα το σκεφτόμουν. Και δυστυχώς βαριέμαι εύκολα-μάλλον προτιμώ να δουλεύω μία εικόνα για 2-3 μέρες που θα λέει τη δική της ξεχωριστή ιστορία και μετά να πηγαίνω στην επόμενη.

● Τέλος, αυτές τις μέρες ξεκίνησε η πρώτη σου solo έκθεση…

Αυτό, όπως καταλαβαίνεις, είναι πολύ σημαντικό για ‘μένα. Γίνεται στην γκαλερί Exit στου Ψυρρή, έναν νέο εκθεσιακό χώρο, όπως κι εμένα είναι η πρώτη μου ατομική έκθεση. Επίσης, τα έργα μου εκτίθενται στο μέγεθος στο οποίο τα δουλεύω, είναι δηλαδή πολύ μεγάλα, πράγμα που ο περισσότερος κόσμος δεν γνωρίζει επειδή τα βλέπει στην οθόνη του υπολογιστή του. Στην πραγματικότητα όμως, η μικρή διάσταση του καθενός ξεπερνάει το ένα μέτρο. Νομίζω η έκθεση αυτή είναι μια μεγάλη ευκαιρία για εμένα –κι ελπίζω να αρέσει και στον κόσμο.

Info: 

Exit gallery, Ευμορφοπούλου 6, Ψυρρή. Τηλ. επικοινωνίας: 6976484135.

Ωρες λειτουργίας: Τρίτη-Σάββατο 11.00-18.00, Κυριακή-Δευτέρα: 13.00-18.00